Στη Νάξο δεν έρχεσαι... στη Νάξο µένεις

 31/07/2017 - 01:00 μμ
UPDATE 29/08/2017 , 10:42 πμ

Ολοι οι Ναξιώτες είναι περήφανοι για τη γη τους, που τους κάνει να ξεχωρίζουν από όλες τις Κυκλάδες. «Η Νάξος είναι αυτόνοµη. Αν αποκλειστούµε, µπορούµε να συντηρηθούµε. Έχουµε τα σιτηρά, το κρασί και τα ζώα µας. Κάθε σπίτι έχει το τίποτάς του…» λένε οι ίδιοι µε καµάρι.

Η γοητεία της Νάξου δεν κρύβεται µόνο στις αχανείς αµµουδερές παραλίες, τα γραφικά χωριά, τα αρχαία µνηµεία και τα γαστρονοµικά προσκυνήµατα που βρίσκονται διάσπαρτα σε κάθε γωνιά του νησιού. Κρύβεται κυρίως στη γη της και τους ανθρώπους που τη δουλεύουν από τα αρχαία χρόνια µέχρι σήµερα.
Το τίποτάς τους είναι το κρέας, το τυρί, τα κηπευτικά, µε εξέχουσα την ξακουστή τους πατάτα, και κυρίως το κρασάκι τους. Άλλωστε το πρώτο πράγµα που µπαίνει στο τραπέζι για το φαγητό είναι η κανάτα µε το κρασί. Κρασί πολυποικιλιακό που φτιάχνεται από το µοναδικό χαρµάνι που δίνουν οι πολλές και διαφορετικές ποικιλίες σε κάθε ναξιώτικο αµπέλι και το µεράκι του οινοποιού θα πατήσει παραδοσιακά το σταφύλι. Ο τρύγος ξεκινά στο νησί τον ∆εκαπενταύγουστο και ολοκληρώνεται στις αρχές Οκτωβρίου ανάλογα µε το µικροκλίµα κάθε περιοχής.
∆ύσκολα θα βρει κανείς στη Νάξο χέρσα γη. Οι άνθρωποί της έχουν αποφασίσει να µην στηριχθούν αποκλειστικά στον τουρισµό, αλλά να εξασφαλίζουν το εισόδηµά τους και από τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Έτσι, η απουσία µεγάλων επενδύσεων σε τουριστικές υποδοµές διασώζει το αυθεντικό τοπίο.
 
Αρµυρίκια και άµµος
Αρµυρίκια και πολλή άµµος δηµιουργούν το απόλυτο καλοκαιρινό σκηνικό στις παραλίες της Νάξου. Εκτός από την πιο κοσµοπολίτικη Αγία Άννα, τον Άγιο Προκόπιο, τη Μικρή Βίγλα και την Πλάκα µε τα κρυστάλλινα νερά, υπάρχουν επιλογές γι’ αυτούς χαίρονται το µπάνιο τους µακριά από τα πολλά βλέµµατα. Η Χαβάη, που είναι αυτό ακριβώς που δηλώνει το όνοµα της, η Ψιλή Άµµος, που απλώνεται µπροστά από ένα µοναδικής οµορφιάς κεδροδάσος, και ο Αζαλάς 7 χιλιόµετρα µακριά από το χωριό Απείρανθος.

Αν παραλείψει κάποιος να πάει στην Απείρανθο ή «τ’ Απεράθου», όπως την λένε οι ντόπιοι, είναι σαν να µην έχει επισκεφθεί τη Νάξο. Κτισµένη στους πρόποδες του βουνού Φανάρι, σε υψόµετρο 600 µ. ξεχωρίζει για τους ενετικούς της πύργους, τα διώροφα σπίτια, τα µαρµάρινα καλντερίµια µε καµάρες, τις γραφικές πλατείες µε τα καφενεδάκια και την ποιητική διάθεση των Απεραθιτών. Η δραστήρια τοπική κοινότητα κατάφερε να κρατήσει αναλλοίωτο το χρώµα, άλλωστε οι κάτοικοί της, προερχόµενοι από την Κρήτη και τη Μ. Ασία, διατηρούν το γλωσσικό ιδίωµα, τα ήθη και τα έθιµά τους.



Διαβάστε περισσότερα στο περιοδικό Αγρόκτημα που κυκλοφορεί στα περίπτερα όλης της χώρας.

ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΣΧΟΛΙΟ