Στα πλαίσια της σύγχρονης ζωοτεχνίας ο κτηνοτρόφος θα πρέπει να είναι ενήμερος για τις εξελίξεις της επιστήμης και να χρησιμοποιεί αυτές τις γνώσεις προς όφελος της κτηνοτροφικής του μονάδας. Ένας τομέας όπου πλέον έχει εξελιχτεί πάρα πολύ και δίνεται ιδιαίτερη σημασία είναι η κατάρτιση των σιτηρεσίων των ζώων σύμφωνα με τις απαιτήσεις της εκμετάλλευσης.

Ο προορισμός της κτηνοτροφικής εκμετάλλευσης μπορεί να είναι είτε η παραγωγή κρέατος, είτε η παραγωγή γάλακτος ή αυγών, κι ακόμα η αναπαραγωγή και ο πολλαπλασιασμός των ζώων. Για κάθε περίπτωση και για κάθε είδος υπάρχουν αρκετά δεδομένα ούτως ώστε να καταρτιστεί το ιδανικό σιτηρέσιο που θα αποτελείται από μια η περισσότερες ζωοτροφές.

Οι ζωοτροφές μπορεί να είναι ζωικής, φυτικής ή ανόργανης προέλευσης και η παροχή τους στα ζώα έχει ως στόχο τη θρέψη των ζώων, χωρίς όμως να δημιουργεί ανεπιθύμητες βλάβες στην υγεία τους. Υπάρχουν επίσης και οι πρόσθετες ύλες ζωοτροφών όπου βελτιώνουν τα διαιτητικά χαρακτηριστικά των ζωοτροφών και αυξάνουν την ποιότητα των παραγόμενων προϊόντων.

Γνωρίζοντας κατά προσέγγιση την χημική σύσταση και την θρεπτική αξία των βασικότερων ζωοτροφών όπως χλόες, σανοί και άχυρα διαφόρων κτηνοτροφικών φυτών αλλά και των καρπών αυτών, είμαστε σε θέση να καλύψουμε στο 100% τις εκάστοτε διατροφικές ανάγκες των κτηνοτροφικών ζώων και να μεγιστοποιήσουμε την ποιότητα και τις αποδόσεις, κάτι που είναι άκρως επιθυμητό και απαραίτητο σε κάθε σύγχρονη εκμετάλλευση. Οι πληροφορίες που περιέχει ένας πίνακας με την ανάλυση μιας ζωοτροφής είναι η περιεκτικότητα σε ξηρά ουσία, οι ολικές αζωτούχες ενώσεις, οι πεπτές αζωτούχες ενώσεις, οι ζυμωθήσες αζωτούχες ενώσεις, τα λιπαρά οξέα, οι ινώδεις ουσίες, η περιεκτικότητα σε πολύτιμα ιχνοστοιχεία όπως ασβέστιο και νάτριο, η περιεκτικότητα σε σημαντικά αμινοξέα όπως η λυσίνη, η μεθειονίνη και η κυστίνη, η καθαρή ενέργεια γαλακτοπαραγωγής, και η ενεργειακή αξία της.

Τα τελευταία χρόνια με τη δυναμική είσοδο των ενεργειακών φυτών και στη χώρα μας έχουν κερδίσει θέση στην αγορά ζωοτροφών και τα υποπροϊόντα της επεξεργασίας σπόρων ηλίανθου και ελαιοκράμβης. Μετά την εξαγωγή του ελαίου για παραγωγή βιοκαυσίμου μένει το υποπροϊόν που ονομάζεται ηλιόπιτα και κραμβόπιτα αντίστοιχα και μας δίνουν μια υψηλής ποιότητας ζωοτροφή. Γενικότερα όλα τα υποπροϊόντα σπορελαιουργίας  χαρακτηρίζονται από υψηλή περιεκτικότητα σε αζωτούχες ουσίες (20-50%) και είναι κατάλληλα να χρησιμοποιούνται ως πρωτεϊνούχα συμπληρώματα στα σιτηρέσια. Η ποιότητα τους επηρεάζεται από τη μέθοδο εξαγωγής που χρησιμοποιείται για την παραλαβή του ελαίου, από τη περιεκτικότητα τους σε ινώδεις ουσίες και από την περιεκτικότητα σε αντιδιαιτιτικές ουσίες που μπορεί να είναι τοξικές για το ζώο και να βλάψουν την υγεία του και είναι ανεπιθύμητες. Εάν η περιεκτικότητα σε ινώδεις ουσίες είναι υψηλή, τότε προορίζονται κυρίως για τη διατροφή μηρυκαστικών ζώων.