Η καλλιέργεια σιτηρών στη χώρα μας μπορεί να είναι ανταγωνιστική μόνο όταν στηριχθεί στην ποιότητα, ιδιαίτερα στη παραγωγή καρπού με ποικιλιακή καθαρότητα και απαλλαγμένου μυκοτοξινών. Το ξηροθερμικό κλίμα της Ελλάδας περιορίζει μεν τις μεγάλες αποδόσεις, αλλά συγχρόνως εμποδίζει τη δημιουργία μυκοτοξινών.

Για σωστή ποιότητα θα πρέπει να ληφθούν τα παρακάτω μέτρα :

· Κατά την αμειψισπορά αποφυγή προηγούμενης καλλιέργειας ευαίσθητης σε φουζάρια.

· Σωστή προετοιμασία εδάφους, ώστε να μην υπάρχουν φυτικά υπολείμματα προηγούμενων καλλιεργειών.

· Χρήση πιστοποιημένου σπόρου και συμπληρωματική αζωτούχα λίπανση.

Η προετοιμασία του χωραφιού για σπορά χειμερινών σιτηρών πρέπει να γίνεται στο στάδιο του "ρώγου". Στο στάδιο αυτό χρειάζεται μικρότερη ενέργεια, επειδή οι δεσμοί των μορίων του εδάφους είναι χαλαροί. Με τον τρόπο αυτό, εξασφαλίζονται και καλύτερες δυνατές συνθήκες υγρασίας και αερισμού για το ομοιόμορφο και γρήγορο φύτρωμα του σπόρου.

Η σπορά είναι το επόμενο βήμα που πρέπει να προσέξει ο καλλιεργητής χειμερινών σιτηρών. Για καλή απόδοση χρειάζονται περίπου 500.000 φυτά το στρέμμα, για μια ποικιλία που αδελφώνει καλά. Για μικρόσπερμες ποικιλίες χρειάζονται 16 με 18 κιλά σπόρο το στρέμμα. Για τις κάπως μεγαλόσπερμες 18 έως 20 κιλά. Η σπορά πρέπει να γίνει αμέσως μετά την προετοιμασία του εδάφους για να μη χαθεί η υγρασία και για να μη δοθεί προβάδισμα στα ζιζάνια.

Το σωστό βάθος σποράς είναι 3 έως 5 εκ. Ωστόσο, προσοχή πρέπει να δοθεί στην ομοιόμορφη κατανομή των σπόρων κατά μήκος των γραμμών σποράς, γραμμών κάθετων προς τη φορά των επικρατέστερων ανέμων.

Ενόψει σποράς βρώμης και κριθαριού

Η βρώμη στην κτηνοτροφία χορηγείται ως καρπός, σανός, ενσίρωμα ή ως βοσκήσιμο χλωρό χόρτο σε φυτείες βρώμης. Κατά την καρποδοτική καλλιέργεια της βρώμης πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα η περίοδος συγκομιδής, επειδή αυτή έχει την τάση να ‘τινάζει’ τους σπόρους. Έτσι η συγκομιδή δεν θα πρέπει να καθυστερήσει πολύ μετά τη φυσιολογική ωρίμανση του καρπού, αλλά δεν θα πρέπει να γίνει και πολύ νωρίς, γιατί τότε θα είναι μειωμένο το εκατολιτρικό βάρος των καρπών και χαμηλότερες οι αποδόσεις.

Όσον αφορά στο κριθάρι, αυτό ευδοκιμεί σε πηλώδη και αργιλοπηλώδη εδάφη, ενώ μπορεί να καλλιεργείται και να αποδίδει ικανοποιητικά σε εδάφη λιγότερο γόνιμα από ότι το σιτάρι.

Η καταλληλότερη εποχή σποράς του είναι το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Νοεμβρίου. Απαιτούνται 10-12 κιλά3 εκ. σπόρος το στρέμμα, ποσότητες που αυξάνονται όταν τα εδάφη είναι πολύ γόνιμα και ζιζανιοβριθή. Το κριθάρι σπέρνεται με σπαρτική μικρών σιτηρών, σε αποστάσεις 16-18 εκ μεταξύ των γραμμών και βάθος σποράς στα υγρότερα χωράφια και αυξανόμενο στα ξηρότερα.

Ποικιλίες σιταριού που προτείνουν μεγάλοι παίκτες της αγοράς

Ύψιλον

Σκληρό σιτάρι:AMOSIS, VIRGILIO

Μαλακό σιτάρι: RESSOR, TIGRE

ALAPIS

Σκληρό σιτάρι: Meridiano, Iride

Μαλακό σιτάρι: Bilancia, Saggitario

Μέγκλας

Σκληρό σιτάρι: Μπροντέ, Λέζινα, Αππούλο

Μαλακό σιτάρι: Αβόριο, Σαλτζέμα

Σπύρος Ανδριώτης

Σκληρό σιτάρι: Maestrale

Μαλακό σιτάρι: Alcione

AGER Α.Ε. Υιοι Γ. Χριστιά

Σκληρό σιτάρι: Matt, Vitrico, Κρόνος

Μαλακό σιτάρι: Βεργίνα, Γιέκο, Τζενερόσο, Παλέσιο, Γεκόρα

BIOS AGROSYSTEMS Α.Β.Ε.Ε.

Σκληρά σιτάρια: ARACENA, CANYON, ASDRUBAL, RAMIREZ, SCULPTUR, SARAGOLLA, SIMETO

Μαλακά σιτάρια: CENTAURO, EPIDOC, ΕΛΙΣΑΒΕΤ

ΚΕΣΠΥ

Σκληρό σιτάρι: Μεξικάλι, Άθως

Μαλακό σιτάρι: Αχελώος, Βεργίνα, Γεκόρα, Δίον, Δωδώνη, Ωροπός.