Η χώρα μας με τις εδαφοκλιματικές συνθήκες, το φυτικό και ζωικό γενετικό υλικό, το γεωτεχνικό και λοιπό επιστημονικό δυναμικό που διαθέτει, θα μπορούσε να γίνει ευρωπαϊκή αγροτική υπερδύναμη. Κομματική ιδιοτέλεια, πολιτική βλακεία σπιθαμιαίων πολιτικών και πανεπιστημιακή ανοησία έχει φέρει την αγροτική οικονομία και τους αγρότες μας στη γνωστή κατάσταση.

Υπάρχουν τομείς αγροτικής δραστηριότητας όπου η χώρα μας έχει σημαντικό συγκριτικό πλεονέκτημα που το έχει πετάξει στα σκουπίδια.

Το σκληρό σιτάρι θα πρέπει να κηρυχθεί εθνικό προϊόν, να καταλάβει εκατομμύρια στρέμματα στις κατάλληλες γαίες όπου μπορεί να παραχθεί προϊόν εξαιρετικής ποιότητας, πρακτικά απαλλαγμένο από μυκοτοξίνες. Σε Ουκρανία, Καναδά, Μεσευρώπη οι φυτείες σκληρού σιταριού, λόγω υγρού κλίματος, πολύ συχνά πάσχουν από φουζαριώσεις των στάχεων που ευθύνονται για υψηλά επίπεδα μυκοτοξινών στον καρπό. Ποιος θα σχεδιάσει πολιτική αξιοποίησης του παραπάνω συγκριτικού πλεονεκτήματος;

Ο αμπελοοινικός τομέας μπορεί να βγει από τον πάτο του ευρωπαϊκού βαρελιού με προοδευτική αναμπέλωση, πιστοποιημένο φυτευτικό υλικό, σωστή ποικιλιακή σύνθεση με εκλεκτές ελληνικές ποικιλίες για κρασιά ποιότητας. Η καθηγητική ανοησία στο ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε. δεν το επιτρέπει. Η ίδια ανοησία, υποβαθμίζοντας την ερευνητική δραστηριότητα της αξιολόγησης των ποικιλιών, παρέδωσε τον καλλιεργητή οπωροφόρων στις διαθέσεις ξένων και ντόπιων φυτωριούχων που προσφέρουν ποικιλίες και φυτευτικό υλικό με ανεπαρκή ή καμία αξιολόγηση στις τοπικές συνθήκες. Οι αποτυχίες συχνές και οδυνηρές για πολλούς αγρότες. Η Ελλάδα, κατ’ εξοχήν δενδροκομική χώρα, έχασε την ανταγωνιστικότητά της.

Η χώρα μας αντί για εξαγωγική στους σπόρους και λοιπό φυτευτικό υλικό κατάντησε έντονα εισαγωγική. Χάρη στον υπαλληλικό σκοταδισμό και την πολιτική μυωπία που εμποδίζει τη λειτουργία του Κέντρου Τεχνολογίας Πολλαπλασιαστικού Υλικού.

Ποικιλίες και προϊόντα ελιάς παραδίδονται αμαχητί στους ξένους. Τα παραδείγματα πολλά, κηπευτικά, κτηνοτροφία κ.λπ.

Η πολιτική ηγεσία του καθ’ ημάς υπουργείου να προχωρήσει στον εντοπισμό της ανθρώπινης ποιότητας των στελεχών που απαιτούνται για άμεση δράση. Διαφορετικά θα βυθίζεται αυτάρεσκα στο διάλογο, στη διαβούλευση και από εκεί στη συνεννόηση, στις ποικιλώνυμες επιτροπές σοφών, ομάδες εργασίας, συσκέψεις, συνδιασκέψεις, ημερίδες, διημερίδες, στρογγυλά τραπέζια, ανάθεση μελετών και άσε τους αγρότες να κουρεύονται.

Ηλίας Εμμανουηλίδης