Τα λεµονοχώραφα που πληγώναµε

 20/02/2017 - 05:44 μμ
UPDATE 20/02/2017 , 06:10 μμ

Προσπάθεια αναβίωσης της καλλιέργειας µε την οµάδα λεµονιού του Α.Σ. Πήγασος που εχει φυτέψει ένα εκατ. λεµονιές σε µια τριετία.

∆εν έχουν περάσει πολλές δεκαετίες από την εποχή που οι λεµονιές αποτελούσαν ένδειξη πλούτου. Τα λεµονοχώραφα θεωρούνταν… χρυσωρυχείο σε πολλές περιοχές της χώρας, καθώς το λεµόνι έπιανε ιδιαιτέρως υψηλή τιµή, κυρίως στις τότε αγορές του εξωτερικού.  Στον Πόρο, µάλιστα, ήταν τόση η αξία του, ώστε στα προικοσύµφωνα οι γονείς της νύφης περιελάµβαναν όχι µόνο τις λεµονιές, αλλά ακόµη και τις άδειες… γούρνες.

«Αν από έναν παγετό, ή µια ασθένεια, είχαν χαθεί ορισµένα δέντρα, τότε προικοδοτούσαν τις θυγατέρες ακόµη και µε τις γούρνες, οι οποίες είχαν µεγάλη αξία καθώς εκεί µπορούσαν οι γαµπροί να φυτεύσουν νέες λεµονιές», αναφέρει ο γεωπόνος και πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων του Λεµονοδάσους Πόρου, Τάσος Γκούµας.

Σήµερα ωστόσο, οι καλλιέργειες λεµονιών, τόσο στο περίφηµο Λεµονοδάσος του Πόρου, όσο και στην υπόλοιπη χώρα µαραζώνουν, καθώς τα µυρωδάτα ελληνικά λεµόνια έχουν πλέον ελάχιστη εµπορική αξία. Η τιµή παραγωγού στις µέρες µας κυµαίνεται στα 50 µε 55 λεπτά το κιλό, όταν για τον τελικό καταναλωτή η τιµή φθάνει και το 1,5 ευρώ -σε ορισµένες περιόδους ξεπερνά και τα δύο ευρώ. Την ίδια στιγµή τα ράφια και τους πάγκους κατακλύζουν, κατά περιόδους, εισαγόµενα λεµόνια, κυρίως από την Αργεντινή, Τουρκία και Σικελία. Σήµερα το ισοζύγιο λεµονιού στην Ελλάδα είναι αρνητικό. Παράγουµε περί τους 40 µε 44 χιλιάδες τόνους και εισάγουµε άλλους 20.000 τόνους προκειµένου να  καλυφθεί η εσωτερική κατανάλωση, η οποία κυµαίνεται γύρω στους 60 µε 65 χιλιάδες τόνους.

Της Μάχης Τράτσα


Διαβάστε αναλυτικό ρεπορτάζ στο Fresher που κυκλοφορεί στα περίπτερα όλης της χώρας.

ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΣΧΟΛΙΟ