Η κυδωνιά ευδοκιµεί σε εδάφη µέσης σύστασης, αµµοπηλώδη, που δεν νεροκρατούν αλλά είναι νοτερά και φτωχά σε ασβέστιο. Η κυδωνιά είναι επιπολαιόριζο φυτό και µπορεί να ευδοκιµήσει και σε αβαθή αλλά ποτιστικά χωράφια.
Ενδεικνυόµενα συστήµατα καλλιέργειας θεωρούνται οι κανονικοί δενδρώνες, µε διαµόρφωση των δένδρων σε κύπελλο.
Η κυδωνιά προσφέρεται επίσης για καλλιέργεια σε πυκνές φυτεύσεις και διαµόρφωση των δένδρων σε παλµέτα, που σε πολλές περιπτώσεις δίνει καλύτερα αποτελέσµατα.
Τα δένδρα χρειάζονται ετήσιο κλάδευµα καρποφορίας, φυτοπροστασία και κανονικές λιπάνσεις για βελτίωση ποιότητας παραγόµενων καρπών, αύξηση παραγωγικότητας των δένδρων και περιορισµό φαινοµένου της παρενιαυτοφορίας, που στην κυδωνιά εµφανίζεται πιο έντονα από τη µηλιά. Καλύτερα αποτελέσµατα επιτυγχάνονται, εάν υπάρχει η δυνατότητα να γίνουν δύο έως τρεις θερινές αρδεύσεις.
Υπάρχουν διάφοροι τύποι κυδωνιάς, όπως: ● Μηλόµορφες, ποικιλίες  Champion, Maliforme Tencara, Mollesca, Ronda, ● Απιόµορφες, ποικιλίες Del Portogallo, Di Smyrne, Di Leskovatz, ● Γίγαντες, ποικιλία Gigante di Vranja. Οι περισσότερες ποικιλίες κυδωνιάς είναι αυτόστειρες, γι’ αυτό και πρέπει να φυτεύονται µε κατάλληλους επικονιαστές.