Σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας Agrenda, το Σάββατο 14 Ιανουαρίου, το θέμα συνδέεται με τον ορισμό του «ενεργού αγρότη», που, σύμφωνα με την Κομισιόν, στοχεύει στον αποκλεισμό από τις άμεσες ενισχύσεις όχι μόνο των επιχειρηματικών οντοτήτων (αερολιμένες, σιδηροδρομικές εταιρείες, μεσιτικές εταιρείες, εταιρείες διαχείρισης γηπέδων), αλλά και των «γεωργών του καναπέ».
Γι’ αυτό και οι προτάσεις της περιλαμβάνουν και μία νέα προϋπόθεση, στην οποία κατά τον Σπ. Δανέλλη δεν έχει δοθεί επαρκής προσοχή από τους επικριτές των προτάσεων. Πρόκειται για την υποχρέωση της άσκησης «γεωργικής δραστηριότητας», όπου αυτή ορίζεται πλέον ως «η εκτροφή ζώων ή η καλλιέργεια γεωργικών προϊόντων, η διατήρηση των γεωργικών εκτάσεων σε κατάσταση που τις καθιστά κατάλληλες για βοσκή ή καλλιέργεια χωρίς ιδιαίτερες προπαρασκευαστικές ενέργειες πέραν των παραδοσιακών γεωργικών μεθόδων και μηχανημάτων ή, αν οι γεωργικές εκτάσεις διατηρούνται εκ φύσεως σε κατάσταση κατάλληλη για βοσκή ή καλλιέργεια, η άσκηση της ελάχιστης απαιτούμενης δραστηριότητας στις εν λόγω εκτάσεις». Η δυνατότητα καθορισμού των ελάχιστων δραστηριοτήτων θα παρέχεται στα κράτη μέλη με οδηγίες που θα δοθούν σε μεταγενέστερο στάδιο.
Η Κομισιόν διευκρινίζει επίσης ότι η εξαίρεση από την άλλη προϋπόθεση για επιλεξιμότητα -το ετήσιο ποσό των άμεσων ενισχύσεων να είναι μεγαλύτερο από το 5% των συνολικών εισοδημάτων από μη γεωργικές δραστηριότητες- των γεωργών που εισέπραξαν λιγότερα από 5.000 ευρώ το προηγούμενο έτος, γίνεται για να μην αποκλειστούν από τις ενισχύσεις οι μικροκαλλιεργητές μερικής απασχόλησης.
Ο ακήρυχτος πόλεμος
Σε ό,τι αφορά την κατάσταση στην Ελλάδα, η Agrenda έχει αναφερθεί επανειλημμένα σε έναν «ακήρυχτο πόλεμο» που υπάρχει ανάμεσα στους επαγγελματίες αγρότες και τους «αστούς» ιδιοκτήτες αγροτικής γης, με αφορμή το θέμα των μισακών. Πρόκειται για παλιά ιστορία, όπου ο κατέχων τη γη, παρ’ ότι δεν συμμετέχει στην καλλιέργειά της, εμφανίζεται ως καλλιεργητής κατοχυρώνοντας με αυτό τον τρόπο αντίστοιχες ενισχύσεις.
Το ζήτημα αυτό όχι μόνο δεν αντιμετωπίστηκε αλλά περιπλέχθηκε ακόμα περισσότερο με τις μεταρρυθμίσεις της ΚΑΠ μετά το 2003, καθώς άσχετοι με την αγροτική δραστηριότητα ενεργοποίησαν και κατοχύρωσαν ανύπαρκτα δικαιώματα και σήμερα εισπράττουν μεγάλα ποσά ενισχύσεων.
Πτυχές αυτής της υπόθεσης καλείται να επιλύσει η προσπάθεια της Επιτροπής για τον ορισμό του «ενεργού αγρότη», όρος που θα δυσκολέψει τους ιδιοκτήτες που μέχρι σήμερα εμφανίζονταν να καλλιεργούν οι ίδιοι τα κτήματά τους.
