Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε την χρήση των cookies. Διαβάστε περισσότερα για τα cookies εδώ.
ΑΠΟΔΟΧΗ
BACK TO
TOP
Εμπορεύματα

Προσδοκίες και μεσάζοντες φράζουν το δρόμο της ελιάς Καλαμών

Δυσλειτουργίες ανακύπτουν στον τομέα της επιτραπέζιας ελιάς και δη στη διαχείριση της ελιάς Καλαμών, ως αποτέλεσμα των αυξημένων προσδοκιών που έχουν καλλιεργηθεί και της ιδιότυπης διαδικασίας «αποθεματοποίησης» του προϊόντος από παραγωγούς, κυρίως δε από ενδιάμεσους μικροεμπόρους, οι οποίοι ενδιαφέρονται για το δικό τους εισόδημα, αδιαφορώντας  επί της ουσίας για την εξέλιξη του προϊόντος και την πορεία του κλάδου.

Kalamon-elies

Γιάννης Πανάγος

1561
9

Η Agrenda και το Agronews έχουν γίνει τον τελευταίο καιρό αποδέκτες ζωηρών διαμαρτυριών, κατά βάση από την πλευρά της μεταποιητικής βιομηχανίας, επώνυμα στελέχη της οποίας τονίζουν μετ’ επιτάσεως τη δυσκολία να προμηθευτούν το διαθέσιμο προϊόν, προκειμένου να οργανώσουν την παραγωγή τους και να προγραμματίσουν τις παραδόσεις στη διεθνή τους πελατεία.

Επί της ουσίας, το πρόβλημα είναι ότι, ενώ η συλλογή της ελιάς Καλαμών έχει σχεδόν ολοκληρωθεί, το προϊόν που έχει παραληφθεί για περαιτέρω επεξεργασία από την μεταποιητική βιομηχανία δεν καλύπτει ούτε το 20% της συνολικής παραγωγής. Όπως δηλώνει χαρακτηριστικά ο Χάρης Σιούρας, επικεφαλής της ομώνυμης εταιρίας και των προϊόντων με την επωνυμία Selia που εξάγονται σε 40 χώρες, φέτος, η συνολική παραγωγή ελιάς Καλαμών υπολογίζεται να προσεγγίσει τους 50.000 τόνους, εκ των οποίων, στα χέρια της βιομηχανίας δεν έχουν φθάσει ούτε 10.000 τόνοι. Έτσι, ενώ οι πελάτες περιμένουν να κλείσουν οι παραγγελίες, οι μεταποιητικές επιχειρήσεις του κλάδου δεν ξέρουν, ούτε τι προϊόν θα παραλάβουν, ούτε σε ποια ποιότητα, ούτε φυσικά σε ποια τιμή. Υπάρχει λοιπόν ορατός ο κίνδυνος να μη βγουν οι παραγγελίες ή ακόμα από τη στιγμή που βγουν κατά προσέγγιση να αφήσουν εκτεθειμένους τους μεταποιητές – εξαγωγείς.

Όλα αυτά συμβαίνουν γιατί, είναι γεγονός ότι η ζήτηση για επιτραπέζια ελιά και δη για την ελιά Καλαμών βαίνει αυξανόμενη, έχοντας αφήσει θετικές εντυπώσεις αλλά και μεγάλες προσδοκίες σε πολλούς εκ των εμπλεκόμενων. Ειδικά αυτό που έγινε την εμπορική περίοδο 2016 – 2017, όταν η τιμή παραγωγού της ελιάς Καλαμών έφθασε τα 3,5 ευρώ το κιλό και πάλι γινόταν ανάρπαστη, έχει «ξυπνήσει» πολλούς, κυρίως ενδιάμεσους, οι οποίοι επωφελούνται της ευκαιρίας να βγάλουν ένα καλό, εύκολο και γρήγορο μεροκάματο.

Το ρεπορτάζ λέει ότι την τελευταία τριετία έχουν αυξηθεί κατά πολύ οι πρόχειροι αποθηκευτικοί χώροι, δηλαδή τα μεγάλα πλαστικά δοχεία, όπου φιλοξενείται για μεγάλο διάστημα η ελιά, είτε σε σκέτο νερό, είτε με απλό συντηρητικό που τις περισσότερες φορές είναι λίγο αλάτι. Το θέμα είναι ότι η διαδικασία αυτή, όσο κι αν θεωρείται ασφαλής, υποβαθμίζει την ποιότητα του καρπού και σε πολλές περιπτώσεις δυσκολεύει κατά πολύ το έργο της μεταποιητικής βιομηχανίας.

Την ίδια στιγμή, ενισχύει το ρόλο των ευκαιριακών μεσαζόντων, πολλοί εκ των οποίων συχνά στερούν εισόδημα και από τους παραγωγούς, από τους οποίους έχουν αφαρπάξει την παραγωγή, τις περισσότερες φορές σε χαμηλή τιμή. Λέγεται ότι υπάρχουν συγκεκριμένοι μεσάζοντες αυτής της μορφής, οι οποίοι, μέσα σε μια εμπορική περίοδο έχουν αποκομίσει κέρδη εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, συχνά πολύ περισσότερα απ’ αυτά που μένουν ως «μερίδιο» είτε στον καλλιεργητή είτε στον μεταποιητή – εξαγωγέα που διαχειρίζεται το προϊόν.

Αναφέρονται μάλιστα μεσάζοντες αυτής της μορφής στη Λακωνία, που, εκμεταλλευόμενοι τη ζήτηση που υπάρχει, παραδίδουν σταδιακά αυτές τις μέρες παρτίδες με επιτραπέζιες ελιές οι οποίες αφορούν στην προηγούμενη καλλιεργητική περίοδο (2017-2018) και όχι τη φετινή συγκομιδή (2018-2019).

Σε ότι αφορά τώρα την τιμή, μια δίκαιη τιμή για τον παραγωγό θεωρούνται τα 2-2.10 ευρώ το κιλό για ελιές Καλαμών της κατηγορίας 200 (στο κιλό). Πηγές της Agrenda αναφέρουν ότι και φέτος έχουν πληρωθεί ελιές και με 2,5 ευρώ το κιλό, ωστόσο, τα μεγάλα μεγέθη της Καλαμών είναι πολύ περιορισμένα και δεν αντιπροσωπεύουν την γενική εικόνα της αγοράς. Σημειωτέον ότι το πρόβλημα με την έλλειψη της ελιάς Καλαμών έχει ανακύψει τα τελευταία χρόνια και για την αιτία που προαναφέρθηκε, παρά το γεγονός ότι η καλλιέργεια του προϊόντος έχει διευρυνθεί και η ετήσια παραγωγή της χώρας μας φθάνει τους 50.000 τόνους όταν τα παλιότερα χρόνια δεν ξεπερνούσε τους 28-30.000 τόνους.           

Σχόλια (9)
Προσθήκη σχολίου

28-01-2019 22:57Σπύρος Κ

Το άρθρο έχει 2 ανακρίβειες, την σεζόν 16-17 το 95+% των παραγωγών πληρώθηκαν με 1,2 έως 3€ το πολύ (όχι ότι είναι λίγο), επίσης οι ελιές φετινής εσοδειας είναι στα 2€ βαριά 2,1€ οπότε μην παρουσιάζετε τους παραγωγούς ως απληστους και αχαριστους και τους μεταποιητες ως ψυχουλες που χρυσοπληρωνουν τους αγρότες! Αυτό με την αποθήκευση της ελιάς από τους παραγωγούς έχει παραγίνει και σε κάποιες περιπτώσεις τίθεται θέμα ασφάλειας του προϊόντος, υπάρχουν παραγωγοί που αποθηκεύουν τις ελιές σε ακατάλληλα σημεία όπου μέσα στους κάδους πολλές φορές βρίσκουν ποντικια γάτες κλπ με ορατό το κίνδυνο για την υγεία του καταναλωτή, ίσως για την καταπολέμηση του προβλήματος μια καλή λύση θα ήταν μετά το πέρας της συγκομιδής όποιος επιθυμεί να αποθηκεύσει το προϊόν του να είναι σε συνθήκες συσκευαστηριου με πιστοποίηση ISO 9001 !!!

Απάντηση

26-01-2019 19:58Dimitris M.

Το μεγάλο θέμα της "δίκαιης" τιμής για τις ελιές Καλαμών και της τακτικής των παραγωγών να αποθηκεύουν τις ελιές σε κάδες μη αφήνοντας τους μεταποιητές να έχουν την επιθυμητή ροή του προϊόντος τείνει να γίνει καραμέλα στα χείλη των μεταποίητων στις δύσκολες χρονιές όταν υπάρχει μειωμένη παραγωγή. Σε αρκετές συζητήσεις έχω έρθει σε αντιπαράθεση με μεταποιητές για αυτό το θέμα και έχω προτείνει τη συμφωνία "δίκαιης" και σταθερής τιμής για τους παραγωγούς και τους μεταποιητες - εξαγωγείς. Η πρόταση  από τους μεταποιητές είναι να δούνε οι αγρότες το κόστος παραγωγής τους να συνυπολογήσουν το ποσοστό κέρδους που θέλουν και να βγει αυτή η "δίκαιη τιμή" η πρόταση ή δική μου είναι να δουν οι μεταποιητές πόσο μπορούν να πουλήσουν να αφαιρέσουν τα έξοδα συσκευασίας και επεξεργασίας μείον το ποσοστό κέρδους για την εταιρία τους και να βγει η "δίκαιη τιμή" για τους παραγωγούς. Και στις δύο περιπτώσεις εκεί που θα είναι δύσκολη η συμφωνία είναι το ποσοστό κέρδους γιατί όλοι προσπαθούν για το μέγιστο, όμως κακά τα ψέματα έχουμε ένα δυναμικό προϊόν στα χέρια μας και οι δυο πλευρές, δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να το καταστρέψουμε, οι μεν παραγωγή με το να κρατάμε τις ελιές μέχρι εσχάτων και οι δε μεταποιητές με τις εισαγωγές αμφιβόλου ποιότητας προϊόντος, στο βωμό του ευκαιριακού και προσωρινού κέρδους. Αν θέλουμε να έχουμε συνέχεια πρέπει επιτέλους να βρούμε την χρυσή τομή και οι δύο πλευρές μαζί.

Απάντηση
Περισσότερα σχόλια
ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΣΧΟΛΙΟ
Σχόλιο*
χαρακτήρες απομένουν
* υποχρεωτικά πεδία

News Wire

Πληρωμές Προγράμματα Προϊόντα Τεχνολογία