Προσβάλλονται φύλλα, βλαστοί και καρποί στα πρώτα στάδια ανάπτυξής τους, η επιφάνεια των οποίων καλύπτεται με το χαρακτηριστικό υπόλευκο μυκηλιακό επίστρωμα. Το ωίδιο είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο για τη ροδακινιά μέχρι να αρχίσει η σκλήρυνση του πυρήνα των καρπών της.
Η διατήρηση του παθογόνου από τη μια χρονιά στην άλλη εξασφαλίζεται από μυκήλιο που διαχειμάζει στους κοιμώμενους φυλλοφόρους οφθαλμούς. Οι μολύνσεις δεν επηρεάζονται από τις συνήθεις αυξομειώσεις της θερμοκρασίας και της σχετικής υγρασίας του αέρα του Μαΐου. Οι προσβολές είναι πιο έντονες και πιο συχνές σε πυκνούς ροδακινεώνας ευπαθών ποικιλιών με υδαρή βλάστηση.
Γενικά οι καλλιεργητές θα πρέπει να αποφεύγουν περιττούς ψεκασμούς για ευνόητους λόγους, προστασίας του περιβάλλοντος και κόστους και να εφαρμόζουν καλλιεργητικά μέτρα αντιμετώπισης και μείωσης των πηγών μόλυνσης. Στην περίπτωση του ωιδίου θα πρέπει κατά το κλάδεμα να αφαιρούνται οι έκδηλα προσβεβλημένοι ετήσιοι βλαστοί και να καταστρέφονται επί τόπου με φωτιά.
Σε περίπτωση που κριθεί αναγκαία η παρέμβαση με ψεκασμό υπάρχουν για τη ροδακινιά εγκεκριμένα κατάλληλα ωιδιοκτόνα σκευάσματα.
Ο πρώτος από τους βασικούς ψεκασμούς εναντίον του ωιδίου της ροδακινιάς γίνεται μετά την πτώση των πετάλων μέχρι αρχές σχισίματος του κάλυκα. Ο δεύτερος ψεκασμός πρέπει να γίνει μετά την πτώση του κάλυκα και πριν την πήξη του πυρήνα του καρπού. Όταν η ποικιλία της ροδακινιάς είναι ευαίσθητη απαιτούνται συμπληρωματικοί ψεκασμοί.
Σχεδόν υποχρεωτικοί είναι οι ψεκασμοί των δενδρυλλίων ροδακινιάς στα φυτώρια επειδή είναι πυκνά με άφθονη βλάστηση και κατά συνέπεια είναι εξαιρετικά ευπαθή στις προσβολές ωίδιου.
