Μεταξύ των αμφιλεγόμενων καθεστώτων ενίσχυσης που διεκδικούν μερίδιο από τα διαθέσιμα βοσκοτόπια περιλαμβάνονται και τα ιπποειδή. Να ξεκαθαρίσει κάθε πτυχή της διαδικασίας ενεργοποίησης δικαιωμάτων ενιαίας ενίσχυσης μέσω ιπποειδών ζητά από την ηγεσία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ο δήμαρχος Κιλελέρ, Ρίζος Κομήτσας. Σε σχετική επιστολή του, την οποία κοινοποιεί στον πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ και στους βουλευτές του νομού Λάρισας, ο δήμαρχος Κιλελέρ τονίζει:
«Στις υπηρεσίες του Δήμου Κιλελέρ προσέρχονται, εσχάτως, αγρότες, που δηλώνουν ότι κατέχουν άλογα και ζητούν βοσκότοπους προκειμένου με την εν λόγω διαδικασία να ενεργοποιήσουν δικαιώματα Ενιαίας Ενίσχυσης ενόψει και της εφαρμογής της νέας ΚΑΠ 2014 - 2020.
Θεωρώ ότι είναι άμεσης προτεραιότητας υποχρέωση των αρμόδιων υπηρεσιών του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και του Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε., τώρα που άρχισαν οι δηλώσεις του Ο.Σ.Δ.Ε. για τη φετινή καλλιεργητική περίοδο, να ξεκαθαριστούν τα παρακάτω:
Α) Ενεργοποιούν δικαιώματα ενιαίας ενίσχυσης τα ιπποειδή;
Β) Εάν ενεργοποιούν, τότε ποια είναι αυτά;
Γ) Όλα τα είδη ιπποειδών;
Δ) Όλα τα είδη, άσχετα με την χρήση τους (αναψυχής, ιπποδρόμου, αναπαραγωγής, κρεοπαραγωγής);
Ε) Πώς αποδεικνύεται η κατοχή τους (με φωτογραφία, με ειδική σήμανση κ.λπ.);
ΣΤ) Υπάρχουν προδιαγραφές για τον σταβλισμό τους και εάν ναι, ποιές είναι αυτές;
Αυτά και άλλα, πολλά ερωτήματα εκτιμώ ότι πρέπει, επισήμως, να απαντηθούν, άμεσα, για να αποφευχθούν παρεξηγήσεις, παρανομίες, αυθαιρεσίες κ.λπ.».
Ακόμη, διαβάστε μόνο στην Agrenda που κυκλοφορεί αυτό το Σάββατο 21 Απριλίου μαζί με την ειδική έκδοση για τα λιπάσματα, Fertilizer Management, για την οριακή άνοδο σε ποσοστό 0,1% που κατέγραψε το αγροτικό εισόδημα των Ευρωπαίων αγροτών το 2012, παρά την αύξηση των τιμών παραγωγού.
Την ίδια ώρα, αντιμέτωποι με μαζικές απεντάξεις από τα αναπτυξιακά προγράμματα βρίσκονται αυτό τον καιρό οι Νέοι Αγρότες. Κάποιοι από δική τους υπαιτιότητα, οι περισσότεροι όμως χωρίς να φταίνε, κινδυνεύουν να βρεθούν όχι μόνο εκτός του Μέτρου αλλά και υπόλογοι στη δικαιοσύνη. Οι τελευταίες πληροφορίες θέλουν τις αρμόδιες αρχές να ξεσκονίζουν τους φακέλους και να ζητάνε πίσω τα χρήματα που έχουν εισπράξει σαν πριμ πρώτης εγκατάστασης.
Τα περιεχόμενα της Agrenda έχουν ως εξής:
Ανάπτυξη
■ Σε φυτό του 21ου αιώνα αναδεικνύει την κάνναβη το αμερικανικό ΜΙΤ σελ. 16, 41
■ Ναι στη θέσπιση του πλοίου ασφαλείας, όχι μόνο για την Κρήτη όμως σελ. 45
■ Στα χέρια της Κίνας το 55% των παγκόσμιων αποθεμάτων βάμβακος σελ. 4
■ Τα απαραίτητα βήματα για την έγκαιρη καταπολέμηση των ακρίδων σελ. 14
■ Αντιβρόχινα πανιά μέσω ΕΛΓΑ για τα crimson seedless ζητά η Πιερία σελ. 52
Οικονομία
■ Τελειώνει το όνειρο των μικρών επενδυτών στα φωτοβολταϊκά σελ. 20, 37
■ Ο Βοσκός απ’ το Λιβάδι Ελασσόνας ξέρει καλά από κατσικίσιο τυρί σελ. 40
■ Πάθος για την Τσέλσι αλλά και την αγροτική γη έχει ο Αμπράμοβιτς σελ. 38
■ Τέλειωσε... ο αφρός για την πρωτοπόρα μικροζυθοποία Craft Beer σελ. 39
■ Συνέντευξη: Ο Απόστολος Κούρτης από την Πιερία κι οι νέοι αγρότες σελ. 34
Πολιτισμός
■ Σοβαρή... υποψηφιότητα για αγροτική υπερδύναμη βάζει η Ινδία σελ. 10
■ Στο δικό μας Αγ. Όρος παράγεται το επίσημο κρασί του Κρεμλίνου σελ. 33
■ Για να φυλάξουν τα δύσβατα έρχονται τα αγροτικά περιπολικά σελ. 45
■ Το 84% των Γάλλων αγροτών διατηρούν λογαριασμό στο Facebook σελ. 10
■ Παρέδωσε τα κλειδιά μετά από 22 χρόνια η σιδηρά κυρία του Περισσού σελ. 50
Editorial
Aγαπητέ αναγνώστη,
Γίνεται πολλή συζήτηση για το νέο ρόλο που μπορεί να έχει ο αγροτικός τομέας στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, υπάρχουν ωστόσο και πολλές παρεξηγήσεις.
Είναι πολλοί που μιλούν για τις κρυφές αξίες της εγχώριας αγροτικής παραγωγής, νοιάζονται όμως αποκλειστικά για το εμπορικό μέρος της υπόθεσης και το πώς εκείνοι θα αποκομίσουν τις αντίστοιχες υπεραξίες. Λίγη είναι η κουβέντα που γίνεται, τουλάχιστον σ’ αυτή τη φάση, για το νέο ρόλο και το πραγματικό όφελος του παραγωγού.
Καλοί ή κακοί μεταποιητές και μεταπράτες υπήρχαν και θα υπάρχουν. Αυτό που λείπει είναι ο συντονισμός των παραγωγών και η βελτίωση της διαπραγματευτικής τους θέσης, έτσι ώστε, συμβάλλοντας στη δημιουργία υπεραξίας, να απολαμβάνουν μέρος αυτής.
Στο θέμα αυτό, όμως, μάλλον τα πράγματα έχουν πάει πίσω. Η βελτίωση της διαπραγματευτικής θέσης των παραγωγών απαιτεί μεγέθη και τα μεγέθη επιτυγχάνονται μόνο μέσα από τη συλλογική προσπάθεια.
Αντ’ αυτού καταγράφονται η διάλυση των συνεταιρισμών, η υπονόμευση της συλλογικής δράσης των παραγωγών και η δημιουργία ευκαιριών, κατά βάση για τους μεσάζοντες.
Για παράδειγμα στο ελαιόλαδο! Αν η εγχώρια παραγωγή, που για χρόνια διακινούσαν οι Ιταλοί, στη… μεταμνημονιακή Ελλάδα περάσει στον έλεγχο των Γερμανών, αυτό πολύ μικρή σημασία έχει για τον Έλληνα παραγωγό.
Agrenda
