Το ενδιαφέρον των επενδυτών προκαλεί το σύστημα εγγυημένων τιμών πώλησης της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας (feed in tariff) καθώς επίσης η δυνατότητα να λάβουν έως και 30% επιδότηση του συνολικού κόστους της επένδυσης. Ο στόχος για τα αιολικά πάρκα είναι να φτάσουν τα 7.500 MW έως το 2020. Σύμφωνα με τον διευθυντή της Ελληνικής Επιστημονικής Ένωσης Αιολικής Ενέργειας ΕΛΕΤΑΕΝ Παναγιώτη Παπασταματίου βάσει των μελετών που έχουν γίνει το εθνικό σύστημα μπορεί να απορροφήσει με ασφάλεια 8.500 MW αιολικών πάρκων. Συγκεκριμένα ο κ. Παπασταματίου τονίζει πως «σε πολλές περιοχές της χώρας το δίκτυο είναι ήδη κορεσμένο και απαιτούνται σημαντικές επεκτάσεις, οι περισσότερες από τις οποίες έχουν ενταχθεί στον προγραμματισμό του διαχειριστή. Ειδικά για τα μεγάλα έργα που σχεδιάζονται σε διάφορες περιοχές της χώρας, τα αναγκαία δίκτυα θα χρηματοδοτηθούν από τα ίδια τα αιολικά πάρκα που θα τα αξιοποιήσουν».
Οι προβλέψεις αναφέρουν πως στο χρονικό ορίζοντα για το 2030 και 2050 η διείσδυση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας θα αυξάνεται. Ο διευθυντής της ΕΛΕΤΑΕΝ υποστηρίζει πως ένα σχέδιο που να προσεγγίζει το 100% για το 2050 είναι επιστημονικά ρεαλιστικό όμως διευκρινίζει πως απαιτούνται υποδομές, δίκτυα και διασυνδέσεις, συστήματα αποθήκευσης ενέργειας και ανάπτυξη της ηλεκτροκίνησης. Όσον αφορά στις επιδοτήσεις υπάρχει η θεωρητική δυνατότητα τα αιολικά να ενισχυθούν έως και 30% του συνολικού κόστους επένδυσης. Τέλος ο κ. Παπασταματίου προσθέτει πως «η πολιτική προώθησης των ΑΠΕ και ειδικά της αιολικής ενέργειας μειώνει το κόστος του ρεύματος και στηρίζει τον καταναλωτή και την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Στην περίπτωση της αιολικής ενέργειας, το φτηνότερο ρεύμα παράγεται από τα χερσαία αιολικά πάρκα στο διασυνδεμένο σύστημα. Ακολουθούν τα νησιωτικά αιολικά, τα χερσαία σε θέσεις με χαμηλό αιολικό δυναμικό και, τέλος, τα θαλάσσια». Από το Σεπτέμβριο του 2011 το 95% του κόστους της κατασκευής ενός αιολικού πάρκου είναι από διαρθρωτικά και ευρωπαϊκά ταμεία και κατά 5% από το κράτος.
Πηγή: Ισοτιμί
Οι προβλέψεις αναφέρουν πως στο χρονικό ορίζοντα για το 2030 και 2050 η διείσδυση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας θα αυξάνεται. Ο διευθυντής της ΕΛΕΤΑΕΝ υποστηρίζει πως ένα σχέδιο που να προσεγγίζει το 100% για το 2050 είναι επιστημονικά ρεαλιστικό όμως διευκρινίζει πως απαιτούνται υποδομές, δίκτυα και διασυνδέσεις, συστήματα αποθήκευσης ενέργειας και ανάπτυξη της ηλεκτροκίνησης. Όσον αφορά στις επιδοτήσεις υπάρχει η θεωρητική δυνατότητα τα αιολικά να ενισχυθούν έως και 30% του συνολικού κόστους επένδυσης. Τέλος ο κ. Παπασταματίου προσθέτει πως «η πολιτική προώθησης των ΑΠΕ και ειδικά της αιολικής ενέργειας μειώνει το κόστος του ρεύματος και στηρίζει τον καταναλωτή και την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Στην περίπτωση της αιολικής ενέργειας, το φτηνότερο ρεύμα παράγεται από τα χερσαία αιολικά πάρκα στο διασυνδεμένο σύστημα. Ακολουθούν τα νησιωτικά αιολικά, τα χερσαία σε θέσεις με χαμηλό αιολικό δυναμικό και, τέλος, τα θαλάσσια». Από το Σεπτέμβριο του 2011 το 95% του κόστους της κατασκευής ενός αιολικού πάρκου είναι από διαρθρωτικά και ευρωπαϊκά ταμεία και κατά 5% από το κράτος.
Πηγή: Ισοτιμί
