Εμπορεύματα

Αρχίζει να διαμορφώνεται η «νέα τάξη πραγμάτων» μερικά 24ωρα έπειτα από τις πρώτες πυραυλικές ανταλλαγές μεταξύ Ισραήλ και ΗΠΑ με το Ιράν, καθώς οι χρηματαγορές ενεργοποιούν τα αντανακλαστικά τους και επιλέγουν τα «καταφύγιά» τους.

Ως µια επιλογή εύκολη στη διαχείριση, µε κόστος παραγωγής που δεν τροµάζει, ιδίως στα ξερικά χωράφια, και µε στρεµµατικές αποδόσεις που, υπό κανονικές καιρικές συνθήκες, αφήνουν θετικό αποτύπωµα στο ταµείο, εφόσον οι τιµές στα συµβόλαια κινηθούν στα περσινά επίπεδα, προβάλλει φέτος η καλλιέργεια του ηλίανθου.

Απότομη άνοδο στα 21 λεπτά για τα συμβόλαια μαλακού σίτου το δεύτερο μισό του έτους και σχεδόν 22 λεπτά για τις άμεσες παραδόσεις καλαμποκιού, ως άμεση συνέπεια των πολεμικών επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή καταγράφει η ευρωπαϊκή αγορά στο ξεκίνημα της εβδομάδας. Για την ώρα το βαμβάκι δεν έχει σοβαρές μεταβολές, κάτι που ίσως αλλάξει όμως σε μερικά 24ωρα.

Σε µεγάλο βραχνά εξελίσσεται η υπόθεση εφαρµογής του CBAM, δηλαδή του φόρου εισαγωγής προϊόντων και πρώτων υλών στην Ευρώπη βάσει ανθρακικού αποτυπώµατος, για το σύνολο των αζωτοβόρων και υδροβόρων καλλιεργειών, δηλαδή στην ουσία σχεδόν όλων των αροτραίων καλλιεργειών (καλαµπόκι, βαµβάκι, ρύζι, βιοµηχανική ντοµάτα, µηδική και σιτάρι).

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον αρκετά νωρίς στη σεζόν δείχνει µερίδα κόσµου για τον ηλίανθο, κάτι που προφανώς έρχεται σε συνέχεια των κακών επιδόσεων του σιταριού και του βαµβακιού τις δύο τελευταίες καλλιεργητικές περιόδους. Πέρυσι το προϊόν πληρώθηκε 40 λεπτά στρογγυλά στην εκκαθάριση, τιµή που από τους περισσότερους αξιολογήθηκε ως «άδικη» µιας που οι γείτονες παραγωγοί στα Βαλκάνια εισέπραξαν 45 και 50 λεπτά για πανοµοιότυπο προϊόν.

Παράνομη έκρινε τη νομική «οδό» με την οποία στηρίχθηκε το βασικό πακέτο δασμών της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, με πλειοψηφία 6–3. H απόφαση που βγήκε, ακυρώνει την συντριπτική πλειονότητα των δασμών και έδωσε μετά από πολύ καιρό την ευκαιρία στο βαμβάκι να μετακινηθεί ανοδικά, με τα συμβόλαια Δεκεμβρίου βάσει των οποίων θα γίνονται οι προπωλήσεις σε δύο μήνες να βρίσκονται πλέον μια ανάσα από τα 70 σεντς ανά λίμπρα.

Αβεβαιότητα και χαµηλές προσδοκίες, είναι τα κύρια στοιχεία που χαρακτηρίζουν αυτή την εποχή το κλίµα στις εαρινές καλλιέργειες. Το γιατί, θα πρέπει να αναζητηθεί στο µικρό εύρος διακύµανσης των τιµών παραγωγού την τελευταία διετία, ειδικά σε δύο κύριες καλλιέργειες, όπως το βαµβάκι και το καλαµπόκι.

Ούτε δέκατο δολαρίου δεν κουνήθηκαν οι δείκτες στα συμβόλαια καλαμποκιού στα αμερικανικά χρηματιστήρια, μετά την δημοσίευση του μηνιαίου WASDE (έκθεση προσφοράς – ζήτησης) από το αμερικανικό Υπουργείο Γεωργίας (USDA), παρά την ενδιαφέρουσα μείωση στα τελικά αποθέματα στο σεβαστό όριο του 1%.

Χαμηλότερες κατά 10 με 15 ευρώ ο τόνος κατά μέσο όρο θα είναι οι τιμές παραγωγού για τις παραδιδόμενες ποσότητες βιομηχανικές τομάτες τον ερχόμενο Αύγουστο, με το Νομικό να ανακοινώνει και αυτός στις 3 Φεβρουαρίου τον τιμοκατάλογο του 2026, σε συνέχεια της Damavand στις 24 Δεκεμβρίου 2025.

Σε προνοµιακή θέση να διαχειριστεί αποτελεσµατικά αναταράξεις στην περιφερειακή και παγκόσµια αγορά αγελαδινού γάλακτος βρίσκεται ο ελληνικός κλάδος, µε την σηµαντική µείωση τιµών πρώτης ύλης που παρατηρείται σταδιακά ενδοκοινοτικά από τον Οκτώβριο περίπου να µην έχει µεταφερθεί στα τιµολόγια των εγχώριων µονάδων. Τα τιµολόγια Ιανουαρίου θα κοπούν κανονικά στα 54 µε 56 λεπτά το κιλό για τις µικρότερες µονάδες και στο εύρος 57 έως και 60 λεπτών το κιλό για τις µεγαλύτερες.

Αναθαρρούν οι τιµές για το διαθέσιµο αρνάκι ενόψει της αγοράς της Τσικνοπέµπτης που φέτος πέφτει στις 12 Φεβρουαρίου.

Κρίσιμες απώλειες έως και 59% σε σχέση με τη μέση τιμής κλεισίματος συνεδριάσεων σημείωσαν οι δείκτες σε βασικά δημητριακά και λοιπά αγροτικά εμπορεύματα το 2025, με τους καλλιεργητές σόγιας και βοοειδών να είναι οι μόνοι που κατέγραψαν αύξηση προσόδου το περασμένο έτος. Τα παραπάνω αναφέρει η Τράπεζα Πειραιώς στον ετήσιο «απολογισμό» της αγοράς εμπορευμάτων για την περασμένη χρονιά.

Υπερβολικά χαμηλές θερμοκρασίες που μπορεί να φθάσουν μέχρι και τους μείον 30 βαθμούς Κελσίου αναμένεται να καταγραφούν στην Ουκρανία στις αρχές της επόμενης εβδομάδας, κάτι το οποίο είναι πολύ επικίνδυνο για τις χειμερινές σοδειές, δήλωσε σε κρατικά μέσα στις 29 Ιανουαρίου η εθνική υπηρεσία αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών.

Αναπολούν την προηγούµενη διετία οι παραγωγοί και έµποροι µηδικής καθώς ο µηχανισµός προσφοράς – ζήτησης έχει διαµορφώσει µία ρευστή ισορροπία στα 22 µε 25 λεπτά παράδοση στο στάβλο για τα περσινά ποιοτικά χέρια, κατά µέσο όρο δηλαδή 7 µε 10 λεπτά κάτω από έτος σε έτος.

Ευκαιρίες για κλεισίµατα 20 µε 30 ευρώ ο τόνος πάνω από τα σηµερινά επίπεδα για τα δηµητριακά µπορεί να προσφέρει το δεύτερο µισό του έτους, καθώς τα επενδυτικά κεφάλαια αποτραβιούνται αργά και σταθερά από τις θέσεις πώλησης (5ετή χαµηλά για τις τιµές τον περασµένο Οκτώβριο) ενώ και οι γεωπολιτικές αναταράξεις δύναται να δηµιουργήσουν µικρά χρονικά παράθυρα µε ευκαιρίες για φιξαρίσµατα λόγω ρευστών ισοτιµιών (βαµβάκι).

Με χαµηλότερες ταχύτητες από πέρυσι, αλλά σε κάθε περίπτωση πάνω στις ράγες, κερδίζοντας διαρκώς έδαφος, συνεχίζει να κινείται και φέτος το «τρένο» του ελληνικού ακτινιδίου στην πορεία που ακολουθεί για την ενίσχυση της παρουσίας του στις διεθνείς αγορές. Μια πρώτη αποτίµηση, στο κατώφλι της νέας χρονιάς, καταδεικνύει ότι η παραγωγή υπολογίζεται ότι αυξήθηκε το 2025 κατά 10%, ξεπερνώντας τους 350.000 τόνους, η ποιότητα παραµένει υψηλή, ενώ ο όγκος των εξαγωγών και οι τιµές στο τυποποιηµένο προϊόν κινούνται µέχρι στιγµής, στα περσινά επίπεδα.

Σε καλό φεγγάρι βρίσκεται η αγορά στα µηλοειδή, µε τα κλαδέµατα καρποφορίας να βρίσκονται σε εξέλιξη, την αγορά σε παγκόσµιο επίπεδο κάπως ελλειµµατική και τις τιµές παραγωγού για το προϊόν στα ψυγεία σε αισθητή ανοδική πορεία από την αρχή της καλλιεργητικής περιόδου.

Επιστροφή στο… χάρτη µε τις ελκυστικές καλλιεργητικές επιλογές των παραγωγών επιχειρεί φέτος η ελαιοκράµβη, κλείνοντας έναν κύκλο 3-4 χρόνων, που έµοιαζε να έχει περιπέσει στην ανυποληψία ακόµη και σε παραδοσιακά παραγωγικά κέντρα της χώρας. Το ενδιαφέρον των παραγωγών ήταν τόσο ζωηρό, σε σηµείο να αιφνιδιαστούν οι εταιρείες που παράγουν και εµπορεύονται εισροές, µε συνέπεια να χρειαστεί να γίνουν και εισαγωγές, για να καλυφθούν κενά.