Στην προκήρυξη της επαρχίας Noord-Holland για την προμήθεια και τη λειτουργία αυτόματων μηχανημάτων καφέ δόθηκε μεγάλη σημασία στη χρήση βιολογικών προϊόντων δίκαιου εμπορίου και πως «η επαρχία χρησιμοποιούσε κατά την κατανάλωση καφέ και τσαγιού τα σήματα πιστοποίησης MAX HAVELAAR και EKO».
Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι το σήμα πιστοποίησης EKO συνιστά «οικολογικό σήμα πιστοποιήσεως» υπό την έννοια της οδηγίας. Εντούτοις, η επαρχία Noord-Holland, επειδή προέβλεψε ότι τα προϊόντα πρέπει να φέρουν συγκεκριμένο οικολογικό σήμα αντί να χρησιμοποιήσει τις προδιαγραφές του σήματος, καθόρισε μια προδιαγραφή ασύμβατη με την οδηγία.
Όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να διατυπώνονται τέτοια κριτήρια ανάθεσης, το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι ο νομοθέτης της Ε.Ε. επέτρεψε στις αναθέτουσες αρχές να κάνουν χρήση των κριτηρίων στα οποία στηρίζεται ένα οικολογικό σήμα πιστοποίησης προκειμένου να καθορίσουν ορισμένα χαρακτηριστικά του προϊόντος. Ωστόσο, δεν τους επιτρέπει να αναγάγουν ένα οικολογικό σήμα πιστοποιήσεως σε τεχνική προδιαγραφή.
Η νομική αυτή υπόθεση θα αποτελέσει δικαστικό προηγούμενο σε περιπτώσεις δημοσίων συμβάσεων καθώς η αναθέτουσα αρχή θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική στη διατύπωση της αφού όπως απεφάνθη το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, τα οικολογικά – βιολογικά σήματα δεν αποτελούν τεχνικές προδιαγραφές.
Διαβάστε την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου
