Η πρόταση ΥΠΑΙΘΡΟΣ 2020, αφορά στην δημιουργία μιας νέας γενιάς επαγγελματιών αγροτών, ικανής, με οργανωμένη συλλογική δράση και, με την μεγαλύτερη δυνατή αξιοποίηση ΑΠΕ, να προσφέρει αγροτικά προϊόντα πιστοποιημένων προδιαγραφών, που θέλουν οι καταναλωτές, και ανταγωνιστικού κόστους, τα οποία θα προσδιορίζουν, ανά μονάδα προϊόντος την μικρότερη συνολική περιβαλλοντική επιβάρυνση και την μεγαλύτερη δυνατή παραγωγή δημόσιων περιβαλλοντικών αγαθών.
Η οργανωμένη συλλογική δράση εκφράζεται σχεδόν τέλεια από την σύμπτωση εφέτος με το Διεθνές Έτος Συνεργατισμού και την παρουσίαση στοιχείων από τις συνεργατικές επιτυχίες στο Μοντραγκόν, σε συνεργασία με την Πρωτοβουλία Συνεργασίας για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία-ΠΡΩ. Σ. Κ. Α. Ο.- (http://prwskalo.blogspot.com/) που σκοπό έχει στην ενεργοποίηση μιας κοινωνικής πράξης, με την μορφή ενός σχεδίου δράσης οικονομικού, κοινωνικού, περιβαλλοντικού, πολιτικού & ιδεολογικού, που θα δίνει διέξοδο, ελπίδα και προοπτική, και που θα οδηγεί στην κοινωνικά δίκαιη έξοδο από τις κρίσεις.
Ο Δρ Φώτιος Βακάκης επεσήμανε ότι γεωργία, με την συνολική της έννοια είναι η «γενικευμένη & άστεγη βιολογική βιομηχανία της υπαίθρου, η οποία στηρίζεται στη φυτοσυνθετική λειτουργία των φυτών, στο έδαφος, στο νερό, στον ήλιο, στην εκάστοτε διαθέσιμη γεωργική τεχνολογία και στην αγωνία και τον ιδρώτα του γεωργικού πληθυσμού. Προσδιορίζει την απασχόληση όχι μόνο των γεωργών αλλά και όσων ασχολούνται στην αγροτροφική αλυσίδα και, ταυτόχρονα, προάγει την αειφορία των φυσικών πόρων κοινωνικής ιδιοκτησίας και υποστηρίζει τον τουρισμό με εποχικό εργατικό δυναμικό, με τρόφιμα και με ελκυστικό φυσικό περιβάλλον».



Η «γεωργία», από τη φύση της είναι παραγωγική δραστηριότητα υψηλού βαθμού αβεβαιότητας και, με τις αναμενόμενες επιπτώσεις της πιθανολογούμενης κλιματικής αλλαγής και λειψυδρίας, θα καταστεί και υψηλού κινδύνου. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τον διατροφικό και οικολογικό της ρόλο, τεκμηριώνει την υποχρέωση της Πολιτείας για στοχευμένη προστασία της και καθιστά την εκπλήρωση της υποχρέωσης αυτής παρέμβαση «Δημοσίου Συμφέροντος». Η παρέμβαση αυτή χρειάζεται σχεδιασμό σε βάθος χρόνου, ώστε να υπάρξει όχι μόνον στρατηγική κοινής αποδοχής για την ανάπτυξη της ελληνικής γεωργίας, αλλά και συγκλίνουσα στη στρατηγική αυτή θεσμική, τεχνική και οικονομική υποστήριξη από την Πολιτεία για την εφαρμογή της σε βάθος χρόνου.
Η «ύπαιθρος», ως ο υποδοχέας της «γεωργίας» και η «γεωργία» ως η πολυδιάστατη συνιστώσα του οικοσυστήματος, της Οικονομίας και των τοπικών Κοινωνιών της υπαίθρου, αλληλοπροσδιορίζονται και, επομένως, «δεν νοείται ανεπτυγμένη ύπαιθρος χωρίς ανεπτυγμένη γεωργία και, αντίθετα, δεν μπορεί να υπάρξει ανεπτυγμένη γεωργία σε μη ανεπτυγμένη ύπαιθρο».
Οι επιπτώσεις από την περαιτέρω επιδείνωση της κατάστασης στη γεωργία, θα προσδιορίσουν δυσχερώς διαχειρίσιμες κοινωνικές αναταραχές. Η απουσία ολοκληρωμένης εθνικής γεωργικής πολιτικής, συμβατής με την ΚΓΠ, που να καλύπτει τις δύο επόμενες δεκαετίες, συνιστά ασύγνωστη αδράνεια.
Η ελληνική γεωργία, καλείται να προσαρμοστεί στο «αξίωμα» ότι, με σταθερή ή/και μειούμενη την χρησιμοποιούμενη έκταση γεωργικής γης, η μέγιστη δυνατή απόδοσή της σε ποσότητα και ποιότητα προϊόντων και η ελάχιστη δυνατή περιβαλλοντική όχληση από τη λειτουργία της, είναι αντικρουόμενοι στόχοι.
Πρόκληση πρώτης τάξεως για στροφή της γεωργίας σε διατροφικό πρότυπο είναι και η κάλυψη των αναγκών διατροφής του μελλοντικού κόσμου των 9 δισ ανθρώπων, από τα οποία, 1 δισ άνθρωποι πεινάνε, 1 δισ υποσιτίζονται και περίπου 3 δισ προσπαθούν να ανέβουν στην αλυσίδα τροφίμων. Ενώ ο FAO προσδιορίζει ότι το 2050 προβλέπεται έλλειμμα τροφής ισοδυνάμου προς 1 δισ τόνους σιτηρών.
Οι μελλοντικές ΚΓΠ προβλέπουν χρηματοδοτήσεις στον πυλώνα 2, μέσω χωρικών ή/και κλαδικών σχεδίων ανάπτυξης και, επομένως, θα καταστεί αναγκαίος ο στρατηγικός σχεδιασμός ανάπτυξης της ελληνικής γεωργίας στο μέλλον.
Τα κείμενα που προδιαγράφουν την περί το 2020 περίοδο προσδιορίζουν ότι η Πολιτική της ΕΕ για τη γεωργική ανάπτυξη και την ανάπτυξη της υπαίθρου, είναι η ανάδειξη της συνεισφοράς των γεωργών στο κοινωνικό σύνολο, η οποία εξειδικεύεται στην πράξη: Με τη «βιώσιμη παραγωγή ασφαλών και επαρκών τροφίμων έγκυρα πιστοποιημένης ποιότητας». Με τη «βιώσιμη διαχείριση των φυσικών πόρων και την προσαρμογή τους στην κλιματική αλλαγή, με θεσμοθετημένο τρόπο κάλυψης του κόστους και της απώλειας εισοδήματος που υφίστανται». Με τη «διατήρηση της εδαφικής ισορροπίας και ποικιλίας των αγροτικών περιοχών, στις οποίες η γεωργία παραμένει μείζων οικονομική και κοινωνική δύναμη και παράγοντας διατήρησης «ζωντανής» της υπαίθρου».
Σήμερα είμαστε περισσότερο ευαισθοτοποιημένοι στα θέματα της ποιοτικής γεωργίας, της περιβαλλοντικής προσαρμογής, της αειφορίας των φυσικών πόρων και της υγιεινής των τροφίμων. Είμαστε απόλυτα εκτεθειμένοι στον ανταγωνισμό και, επομένως, υποχρεωμένοι να στηρίξουμε την εξωστρέφεια της γεωργίας κυρίως μέσω της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας των γεωργικών προϊόντων. Με συλλογική δράση και αμοιβαιότητα συμφερόντων, μέσω της συμβολαιακής γεωργίας. Με εφαρμογή συστημάτων παραγωγής φιλικών στο περιβάλλον. Με ορθολογική χρήση των εδαφικών και υδατικών πόρων. Με οργανική σύνδεση της φυτικής με τη ζωική παραγωγή. Με χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Με το υπέροχο περιβάλλον που διαθέτουμε για τη γεωργία. Με την αναδυόμενη νέα γενιά γεωργών.
Ο αστικός πληθυσμός και ο αγροτικός πληθυσμός με αμοιβαιότητα συμφερόντων, πρέπει: Να απαιτήσουν την ενίσχυση των οικονομικών πόρων του Πυλώνα 2 της ΚΓΠ με πρόσθετους πόρους. Να προσδιορίσουν τις απαιτήσεις της Οικονομίας και της Κοινωνίας από τον γεωργικό πληθυσμό και ταυτόχρονα, οι κοινωνικοί εταίροι να κατανοήσουν τις απαιτήσεις του γεωργικού πληθυσμού, ο οποίος, ως ισότιμος κοινωνικός εταίρος, επιδιώκει την αποδοχή έγκυρης κοστολόγησης των προϊόντων που παράγει και των υπηρεσιών που προσφέρει ως φροντιστής των φυσικών πόρων και του περιβάλλοντος.
Ο γεωργικός πληθυσμός πρέπει να απαιτήσει από τις Υπηρεσίες που υποστηρίζουν την γεωργία και την ανάπτυξη της υπαίθρου, ν' αναπτύξουν, με προκαθορισμένο χρονικά βηματισμό, δύο παράλληλες στοχευμένες προσπάθειες, τις οποίες ο ίδιος θα στηρίξει με την οργανωμένη συμμετοχή του:
1. «με ευρεία πολιτική συναίνεση και συμμετοχή των Κοινωνικών Εταίρων, να προσδιοριστεί η Στρατηγική για την ανάπτυξη της ελληνικής γεωργίας με ορίζοντα την επόμενη εικοσαετία.
2. Άμεση έναρξη πραγματοποίησης των αναγκαίων τεχνικών & θεσμικών υποδομών, όπως είναι: Κοινωνικές Υποδομές Υγείας, Εκπαίδευσης, Ασφάλειας. Υποδομές Γεωργικής Έρευνας και παραγωγής πολλαπλασιαστικού υλικού. Θεσμοί για συλλογική επιχειρηματική δράση στον μετασυλλεκτικό χειρισμό και πώληση των προϊόντων, για προμήθεια γεωργικών εισροών, για παροχή τεχνικής υποστήριξης και χρηματο-οικονομικών υπηρεσιών, για νέα «εργαλεία» αντιμετώπισης των κινδύνων στους οποίους υπόκειται η γεωργική παραγωγή, προκειμένου να προστατευθούν τα γεωργικά εισοδήματα, για στοχευμένες εισοδηματικές ενισχύσεις.
Η Ένωση Νέων Αγροτών Πιερίας, η οποία έχει αναλάβει την προετοιμασία του 19ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Νέων Αγροτών (Πιερία, 6-9/9/12), συμμετέχει ενεργά στις σημαντικές Περιφερειακές Συναντήσεις Νέων Αγροτών με στόχο την επεξεργασία επί μέρους θεμάτων της πρότασης ΥΠΑΙΘΡΟΣ 2020, και στα πλαίσια αυτά έχουν ήδη προσδιορισθεί Συναντήσεις Νέων Αγροτών στην Κομοτηνή (17/3/2012), στην Κοζάνη (5/5/2012) και στην Λάρισα (26/5/2012), με στόχο η πρόταση ΥΠΑΙΘΡΟΣ 2020 να διαμορφωθεί το τέλος Σεπ 2012.