Πιο αναλυτικά, ανά καλλιέργεια εντοπίστηκαν τα εξής:
Α. ΦΑΚΕΣ
1. Σκωρίαση: στα φύλλα και στελέχη εμφανίζονται κυκλικές φλύκταινες χρώματος πορτοκαλί ανοικτό ή καστανό ανοικτό, καθώς και χλωρωτικές κηλίδες στα φύλλα περίπου κυκλικές, οι οποίες οφείλονται σε ανεπιτυχή εγκατάσταση του παθογόνου. Όταν η προσβολή είναι έντονη, τα φύλλα κιτρινίζουν και ξηραίνονται. Η ασθένεια ευνοείται από ελαφρές βροχοπτώσεις και σχηματισμό δροσιάς, την υψηλή υγρασία καθώς και από μέτρια θερμοκρασία.
2. Σκληρωτινίαση (Sclerotinia sclerotiorum): Ο παθογόνος μύκητας απομονώθηκε στο εργαστήριο φυτοπαθολογίας των Τ.Ε.Ι. Λάρισας από τον Dr. Ιωάννη Βαγγέλα. Απομονώθηκε από μεμονωμένες καλλιέργειες με φακές στην περιοχή Χαλκιάδων Ν. Λάρισας με έντονες προσβολές από sclerotinia-sclerotiorum στα στελέχη των φυτών και πλησίον του εδάφους. Επίσης από διάσπαρτα φυτά καλλιεργειών με φακές σε Σιτόχωρο, Βαμβακού και περιοχές του νομού Μαγνησίας όπου υπάρχει η καλλιέργεια.
Προσβολή ριζών και στελέχους : Τα σκληρώτια διαχειμάζουν στο έδαφος και επιβιώνουν για αρκετά χρόνια. Η προσβολή του ριζικού συστήματος και του λαιμού γίνεται από το μυκήλιο που προέρχεται από τη βλάστηση των σκληρωτίων. Η προσβεβλημένη περιοχή του φυτού αποκτά σκουροπράσινη ή «βρεγμένη» εμφάνιση η οποία γίνεται κιτρινωπή. Αναπτύσσεται λευκό βαμβακώδες μυκήλιο και παράγονται τα σκληρώτια είτε εσωτερικά σε βλαστούς είτε εξωτερικά στα προσβεβλημένα φυτικά μέρη. Τα φυτά μαραίνονται και τελικά νεκρώνονται.
Οι γεωπόνοι του Κέντρου συστήνουν απολύμανση του εδάφους πριν τη σπορά με εκλεκτικά φυτοπροστατευτικά σκευάσματα όπως π.χ. με το φυσικό εχθρό coniothyrium minitans.
3. Βρούχος : Έναρξη της πτήσης του εντόμου με μικρούς πληθυσμούς στις καλλιέργειες των Νομών Λάρισας και Μαγνησίας.
Β. ΡΕΒΙΘΙΑ
1. Σκωρίαση: Στα φύλλα και στα στελέχη εμφανίζονται κυκλικές χλωρωτικές κηλίδες χρώματος ανοικτού πορτοκαλί ή ανοικτού καστανού. Όταν η προσβολή είναι έντονη τα φύλλα ξηραίνονται. Η ασθένεια ευνοείται από ελαφρές βροχοπτώσεις (ως ανωτέρω).
2. Ασκοχύτωση (ascohyta rabiei): Πολύ σοβαρή ασθένεια που μπορεί να μειώσει σημαντικά ή να μηδενίσει την παραγωγή. Η προσβολή, όπως τονίζουν οι γεωπόνοι, εκδηλώνεται με τον σχηματισμό καστανών περίπου κυκλικών νεκρωτικών κηλίδων σε όλα τα υπέργεια μέρη του φυτού (φύλλα, στελέχη, μίσχοι, άνθη, λοβοί, κοτυληδόνες). Όταν οι κηλίδες περιβάλλουν το στέλεχος το φυτό ξηραίνεται.
Συνθήκες ανάπτυξης : Το παθογόνο διατηρείται εντός ή επί του σπόρου καθώς και στα υπολείμματα της καλλιέργειας. Έτσι οι αρχικές μολύνσεις προέρχονται από τον μολυσμένο σπόρο και τα υπολείμματα της καλλιέργειας. Η ανάπτυξη του μύκητα ικανοποιητική σε θερμοκρασίες 10ο – 27ο C με άριστη θερμοκρασία 20ο – 25ο C.
Η επέκταση της ασθένειας είναι μεγαλύτερη όταν η βροχή συνοδεύεται από αέρα.
Τρόποι καταπολέμησης
1) Χρήση υγιούς σπόρου. Ο ύποπτος σπόρος πρέπει να απολυμαίνεται με εκλεκτικά φυτοπροστατευτικά προϊόντα επίπασης.
2) Καταστροφή των υπολειμμάτων της καλλιέργειας.
3) Αμειψισπορά 2-3 ετών με σιτηρά.
4) Ένας ή περισσότεροι ψεκασμοί με επιτρεπόμενα για την καλλιέργεια φυτοπροστατευτικά προϊόντα.
