Ο καθηγητής Ιωάννης Μπαρμπούτης και η υποψήφια διδάκτορας Βασιλική Καμπερίδου υποστηρίζουν στη μελέτη που εκπονούν πως πρόκειται για ένα υλικό που αφθονεί και θα μπορούσε να συμβάλλει στην αντιμετώπιση του ενεργειακού προβλήματος αλλά δυστυχώς μένει ανεκμετάλλευτο. Συγκεκριμένα η μείωση της εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα, η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και ο καθαρισμός των περιοχών υλοτόμησης συγκαταλέγονται στα σημαντικότερα οφέλη από τη χρήση βιομάζας από ξύλο στην παραγωγή ενέργειας.
Η αξιοποίηση της βιομάζας στον τομέα της ενέργειας θα μπορούσε να μειώσει τη συσσώρευση βιομάζας που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στην ύπαιθρο και είναι αιτία αρκετές φορές πρόκλησης πυρκαγιών, όπως επισημαίνουν οι δύο ερευνητές.
Επίσης, είναι σημαντικό πως με τη χρήση της ξύλινης βιομάζας για την παραγωγή ενέργειας μειώνονται σε μεγάλο βαθμό οι εκπομπές αερίου που θα προέκυπταν από την υγειονομική ταφή ενός τέτοιου οργανικού υλικού.
Επιπλέον, το ισοζύγιο εκπομπών σε όλο τον κύκλο ζωής του βιοκαυσίμου παραμένει μηδενικό εξ αιτίας του γεγονότος ότι ο άνθρακας που περιέχεται στο ξύλο έχει δεσμευτεί κατά τη δημιουργία της οργανικής ύλης από την ατμόσφαιρα, στην οποία επανέρχεται μετά την καύση, με την προϋπόθεση πάντα πως τα δέντρα που χάνονται αντικαθίστανται στη φύση
Τέλος, η πολύ μικρή περιεκτικότητα θείου ή αζώτου του ξύλου επηρεάζει σημαντικά τον περιορισμό των εκπομπών που είναι υπεύθυνες για τη δημιουργία όξινης βροχής, ενώ συγκριτικά με τις υπόλοιπες μορφές ενέργειας η διάθεση της ξύλινης βιομάζας είναι συνεχής δίχως να επηρεάζεται από άλλους παράγοντες.
Η αξιοποίηση της βιομάζας στον τομέα της ενέργειας θα μπορούσε να μειώσει τη συσσώρευση βιομάζας που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στην ύπαιθρο και είναι αιτία αρκετές φορές πρόκλησης πυρκαγιών, όπως επισημαίνουν οι δύο ερευνητές.
Επίσης, είναι σημαντικό πως με τη χρήση της ξύλινης βιομάζας για την παραγωγή ενέργειας μειώνονται σε μεγάλο βαθμό οι εκπομπές αερίου που θα προέκυπταν από την υγειονομική ταφή ενός τέτοιου οργανικού υλικού.
Επιπλέον, το ισοζύγιο εκπομπών σε όλο τον κύκλο ζωής του βιοκαυσίμου παραμένει μηδενικό εξ αιτίας του γεγονότος ότι ο άνθρακας που περιέχεται στο ξύλο έχει δεσμευτεί κατά τη δημιουργία της οργανικής ύλης από την ατμόσφαιρα, στην οποία επανέρχεται μετά την καύση, με την προϋπόθεση πάντα πως τα δέντρα που χάνονται αντικαθίστανται στη φύση
Τέλος, η πολύ μικρή περιεκτικότητα θείου ή αζώτου του ξύλου επηρεάζει σημαντικά τον περιορισμό των εκπομπών που είναι υπεύθυνες για τη δημιουργία όξινης βροχής, ενώ συγκριτικά με τις υπόλοιπες μορφές ενέργειας η διάθεση της ξύλινης βιομάζας είναι συνεχής δίχως να επηρεάζεται από άλλους παράγοντες.
