Τα συμπτώματα της ίσκας στα φύλλα αρχίζουν να εμφανίζονται στην άνοδο των θερμοκρασιών με ξήρανση των μεσονεύριων διαστημάτων και μοιάζουν με «λωρίδες τίγρης», γεγονός που οφείλεται στις παραγόμενες από τον μύκητα τοξίνες.
Μάλιστα τα συμπτώματα μπορεί να μην παρατηρούνται σταθερά κάθε χρόνο στα προσβεβλημένα πρέμνα, γεγονός που αποπροσανατολίζει τους παραγωγούς με αποτέλεσμα να μην προχωρούν στην εκρίζωση και καύση, αφήνοντας έτσι τις εστίες αυτές μέσα στους αμπελώνες, ειδικά όταν αυτοί είναι νεαρής ηλικίας
Από την αρχή της δεκαετίας του 1990 παρατηρείται αναζωπύρωση και έξαρση της ασθένειας με μια νέα πιο καταστρεπτική μορφή, η οποία δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στη σύγχρονη αμπελουργία και είναι γνωστή με την ονομασία «παρακμή των νεαρών αμπελώνων»
Η πλέον ευαίσθητη ποικιλία παρουσιάζεται να είναι η σουλτανίνα, ακολουθούμενη από τον ροδίτη, το αγιωργίτικο, το σαββατιανό, τη μαύρη κορινθιακή και τη φράουλα. Η ίσκα είναι μια πολύπλοκη ασθένεια και χρειάζεται για το αμπέλι στρατηγική αντιμετώπισης, όπως
● Ξεκίνημα μιας νέας φυτείας με πολλαπλασιαστικό υλικό ελεγμένο ακόμη και από λανθάνουσες μολύνσεις
● Έλεγχο για ασθένεια ίσκας από τα πρώτα χρόνια μιας νεαρής φυτείας. Εάν εμφανιστούν συμπτώματα της ασθένειας, πρέπει να αφαιρείται το μολυσμένο μέρος του πρέμνου, αφήνοντας να αναπτυχθεί μια παραφυάδα για ανανέωση από τη βάση ή επανεμβολιασμός στο τμήμα που απομένει
● Προστασία των πληγών κλαδέματος, απομάκρυνση και κάψιμο των προσβεβλημένων κληματίδων και βραχιόνων
Η ασθένεια που προκαλεί τη λευκή μαλακή σήψη του ξύλου και οφείλεται στον ίδιο παθογόνο μύκητα, αίτιο της ίσκας της αμπέλου, έχει εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια σε καλλιέργειες ελιάς, εσπεριδοειδών και ακτινιδιάς. Παράλληλα παρατηρούνται κι άλλοι τύποι μεταχρωματισμού, που αναπτύσσονται πριν τη λευκή σήψη ή σε συνδυασμό με αυτή
Μάλιστα τα συμπτώματα μπορεί να μην παρατηρούνται σταθερά κάθε χρόνο στα προσβεβλημένα πρέμνα, γεγονός που αποπροσανατολίζει τους παραγωγούς με αποτέλεσμα να μην προχωρούν στην εκρίζωση και καύση, αφήνοντας έτσι τις εστίες αυτές μέσα στους αμπελώνες, ειδικά όταν αυτοί είναι νεαρής ηλικίας
Από την αρχή της δεκαετίας του 1990 παρατηρείται αναζωπύρωση και έξαρση της ασθένειας με μια νέα πιο καταστρεπτική μορφή, η οποία δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στη σύγχρονη αμπελουργία και είναι γνωστή με την ονομασία «παρακμή των νεαρών αμπελώνων»
Η πλέον ευαίσθητη ποικιλία παρουσιάζεται να είναι η σουλτανίνα, ακολουθούμενη από τον ροδίτη, το αγιωργίτικο, το σαββατιανό, τη μαύρη κορινθιακή και τη φράουλα. Η ίσκα είναι μια πολύπλοκη ασθένεια και χρειάζεται για το αμπέλι στρατηγική αντιμετώπισης, όπως
● Ξεκίνημα μιας νέας φυτείας με πολλαπλασιαστικό υλικό ελεγμένο ακόμη και από λανθάνουσες μολύνσεις
● Έλεγχο για ασθένεια ίσκας από τα πρώτα χρόνια μιας νεαρής φυτείας. Εάν εμφανιστούν συμπτώματα της ασθένειας, πρέπει να αφαιρείται το μολυσμένο μέρος του πρέμνου, αφήνοντας να αναπτυχθεί μια παραφυάδα για ανανέωση από τη βάση ή επανεμβολιασμός στο τμήμα που απομένει
● Προστασία των πληγών κλαδέματος, απομάκρυνση και κάψιμο των προσβεβλημένων κληματίδων και βραχιόνων
Η ασθένεια που προκαλεί τη λευκή μαλακή σήψη του ξύλου και οφείλεται στον ίδιο παθογόνο μύκητα, αίτιο της ίσκας της αμπέλου, έχει εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια σε καλλιέργειες ελιάς, εσπεριδοειδών και ακτινιδιάς. Παράλληλα παρατηρούνται κι άλλοι τύποι μεταχρωματισμού, που αναπτύσσονται πριν τη λευκή σήψη ή σε συνδυασμό με αυτή
