Παράγοντες της αγοράς κάνουν λόγο για δραματική κατάσταση που παραπέμπει στη… μεταπολεμική περίοδο και επιβεβαιώνουν τις φήμες που θέλουν αρκετές επιχειρήσεις του χώρου να βρίσκονται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.
Ο κλάδος καλείται να ισορροπήσει στο τεντωμένο σχοινί που δημιουργούν από τη μια πλευρά η άνοδος στις τιμές των πρώτων υλών και από την άλλη η έλλειψη ρευστότητας που πλήττει όλο το φάσμα της παραγωγικής αλυσίδας και, βέβαια, τον κτηνοτρόφο που αποτελεί τον βασικό πελάτη της βιομηχανίας ζωοτροφών. Αρκετές επιχειρήσεις δύσκολα θα καταφέρουν να αποφύγουν την πτώση στο …κενό.
Όπως λέει στην Agrenda ο πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Ζωοτροφών (ΣΕΒΙΖ) Ηλίας Μελισσουργός, ο χάρτης του κλάδου αυτή τη στιγμή αντανακλά την κατάσταση που επικρατεί στις ζώνες γάλακτος κατά μήκος της χώρας και δη σε αυτές που το μεγαλύτερο κομμάτι της πρώτης ύλης διοχετεύεται στην τυροκομία. Άλλωστε, η αιγοπροβατοτροφία απορροφά ετησίως περίπου το 40% της συνολικής παραγωγής ζωοτροφών (1.600 από 4.000 τόνους).
« Όπου υπάρχουν προϊόντα που καταφέρουν να ρευστοποιούν η εικόνα είναι καλύτερη και συγκρατεί ως ένα βαθμό την πτώση», επισημαίνει ο κ. Μελισσουργός και αναφέρει χαρακτηριστικά το παράδειγμα της φέτας, όπου ένα μεγάλο μέρος των γαλακτοπαραγωγών εξοφλείται σε εύλογο χρονικό διάστημα από τις επιχειρήσεις. Κάτι που έχει ως συνέπεια οι ίδιοι παραγωγοί να μπορούν να εξοφλούν εγκαίρως και τις βιομηχανίες ζωοτροφών.
Ενώ, όμως στο κομμάτι της φέτας δραστηριοποιούνται μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρείες της αγοράς (π.χ. Δωδώνη) δε συμβαίνει το ίδιο και με άλλα προϊόντα, όπως π.χ. η γραβιέρα Κρήτης. Εκεί ο κατακερματισμός των επιχειρήσεων είναι μεγαλύτερος και στην πλειοψηφία τους πρόκειται για μικρομεσαία τυροκομεία που πλήττονται περισσότερο από την έλλειψη ρευστότητας αλλά και από την καταχρηστική πολιτική πληρωμών των αλυσίδων λιανικής που εξοφλούν τις υποχρεώσεις τους με μεταχρονολογημένες (έως και… 14 μήνες) επιταγές.
«Στο παρελθόν οι βιομηχανίες ζωοτροφών ήταν σε θέση να βοηθήσουν δίνοντας πίστωση στους παραγωγούς. Πλέον, όμως, δεν μπορούν να το πράξουν καθώς βρίσκονται σε στενωπό με αποτέλεσμα να ζητούν από τους κτηνοτρόφους μετρητά», σημειώνει ο πρόεδρος του ΣΕΒΙΖ.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι ήδη από το 2005 μελέτη της ICAP έδειχνε ότι οι απαιτήσεις από τους πελάτες αποτελούν το 50% του τζίρου στον ομαδοποιημένο ισολογισμό των βιομηχανιών ζωοτροφών.
Ποια μπορεί να είναι η λύση; Σύμφωνα με τον κ. Μελισσουργό, μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν και το μέλλον του κλάδου περνάει μέσα από τις συνέργειες με τον πρωτογενή τομέα και την καθετοποίηση σε όλο το φάσμα της παραγωγής τροφίμων: «Μόνο αν επενδύσουμε στο ποιοτικό και πιστοποιημένο τρόφιμο-στην παραγωγή του οποίου ο δικός μας ρόλος είναι κομβικός- θαμπορέσουμε να εκμεταλλευθούμε τις ευκαιρίες της συγκυρίας
«Κληρώνει» για την ΕΛΒΙΖ
Παρά το γεγονός ότι ο κλάδος των ζωοτροφών βιώνει μια από τις μεγαλύτερες κρίσης της ιστορίας της, το «πωλητήριο» στην ΕΛΒΙΖ προσέλκυσε ουκ ολίγους ενδιαφερόμενους. Στην δεύτερη φάση του
διαγωνισμού, σύμφωνα με πληροφορίες, έχουν περάσει έξι εταιρείες, οι οποίες αυτή τη στιγμή διενεργούν το due diligence και θα κληθούν μέχρι το τέλος μήνα να υποβάλουν δεσμευτικές προσφορές.
Την εξάδα των μνηστήρων απαρτίζουν δυο ξένες και τέσσερις εγχώριες εταιρείες. Tη διαδικασία «τρέχει» η εταιρεία Deloitte BusinessSolutions Χατζηπαύλου Σοφιανός & Καμπάνης Α.Ε.
Να σημειωθεί εδώ ότι το 2010 η εταιρεία κατέφερε να μειώσει τις ζημιές στις 1,2 εκατ. ευρώ από 9 εκατ. ευρώ το 2009, ενώ, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, φέτος θα περιορισθούν ακόμα περισσότερο στις
500.000 ευρώ. Παράλληλα οι προβλέψεις κάνουν λόγο για τζίρο 12 εκατ. ευρώ τη φετινή χρονιά.
Γιάννης Τσατσάκης
