Κατανοώ την άρνηση της ΠΑΣΥ (ΚΚΕ) με δεδομένη τη γενικότερη πολιτική στάση που ακολουθεί τα τελευταία χρόνια η δογματική αριστερά, όμως δεν αντιλαμβάνομαι καθόλου την παρελκυστική τακτική της ΣΥΔΑΣΕ που εξ όσων αντιλαμβάνονται μάλλον πρέπει να έχει και τη συγκατάθεση, αν όχι κατεύθυνση της Συγγρού για την άρνηση να συμμετάσχει στις συζητήσεις! Το έχω πει και άλλη φορά! Μου είναι δύσκολο να φανταστώ ότι ο Αντώνης Σαμαράς θα βάλει τους τίτλους τέλους στη λειτουργία της συνδικαλιστικής οργάνωσης που δημιούργησε ο μέντοράς του, αείμνηστος Ευάγγελος Αβέρωφ!
Όμως, για να καταλάβω, τι τους λένε σήμερα; Μην πάτε με τους πασόκους γιατί σε λίγο καιρό που εμείς θα γίνουμε κυβέρνηση θα σας εξασφαλίσουμε και πάλι την απρόσκοπτη χρηματοδότηση που χρειάζεστε για να μείνετε προσηλωμένοι στη διάσπαση του χώρου; Αλήθεια, υπάρχουν ακόμα, στη σημερινή εποχή, αγροτοσυνδικαλιστές που αδιαφορούν για τη συλλογική έκφραση των επαγγελματιών του αγροτικού χώρου και βασίζονται στην καλή θέληση των κομμάτων;
Μα τι λέω, εδώ ο οι «παλιές καραβάνες» της Μεσογείων οργάνωσαν μέσα στις δύσκολες μέρες της κρίσης ολόκληρη φιέστα για να «ρίξουν γέφυρες» με τη λεωφόρο Συγγρού και να αποσπάσουν τη δέσμευση ότι, όταν με το καλό η λαϊκή δεξιά έλθει στην εξουσία θα καταργήσει νύχτα το νόμο 4015/2011 για τους συνεταιρισμούς και θα διευκολύνει το «σάπιο σύστημα» του πατριαρχείου να παραμείνει στην εξουσία! Με τη σειρά του, οι «κλαμπ» της Μεσογείων διαβεβαιώνουν χωρίς αιδώ τους επιτελείς της λεωφόρου Συγγρού ότι μέχρι τις εκλογές… θέτει εαυτόν στη διάθεση του κόμματος!
Στρωτό παιχνίδι με κεφαλιές και δεν μπορώ να καταλάβω πως μέσα σ’ αυτό το κλίμα θα μπορέσουν τελικά οι… αγαύγιστοι του Βορρά να τα βγάλουν πέρα με τις… μανούλες του Νότου που έχουν φάει τη ζωή τους στην ίντριγκα και το παρασκήνιο! Να βλέπατε πως τους κοιτούσε ο Τάκης με τα Λεμόνια στη συνάντηση του Stanley! Και να ξέρατε πως άκουγαν τον… Νέστορα (πλέον) του αγροτικού συνδικαλισμού οι νεοφώτιστοι! Η ιστορία είναι για γέλια και για κλάματα!
Εκείνος που δεν έχω ακόμα καταλάβει τι ρόλο παίζει, είναι ο Πιερ Γγκαρντέν! Και μόνο ότι κατάφερε να τους βάλει στο ίδιο τραπέζι, είναι άθλος! Ότι κι αυτόν η ανάγκη τον έκανε, είναι επίσης αλήθεια! Λίγο καιρό ακόμα να μείνουν τα πράγματα όπως είναι σήμερα στο αραχνιασμένο μαγαζάκι του Απορακά και τον βλέπω τον Πιέρ Γκαρντέν να έχει την τύχη του Σούρλα και του Σδράκα! Η οργάνωση οργάνωση έχει στεγνώσει από καιρό και μόνη της ελπίδα είναι τα… κολοβά που τους κουνάει ο Περπατημένος, με την προϋπόθεση ότι θα προωθήσουν ή τουλάχιστον θα προσπαθήσουν την διεύρυνση της συνδικαλιστικής έκφρασης του χώρου!
Είναι πραγματικά σατανική αυτή η παράγραφος 3 του άρθρου 14 του νόμου για την χρηματοδότηση των συνδικαλιστικών οργανώσεων. Και δεν ξέρω, πόσο την έχουν μελετήσει οι νεολαίοι πριν πάρουν τις αποφάσεις τους, καθώς υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος να αποτελέσουν το εύκολο άλλοθι της προσπάθειας, προκειμένου οι «ξύπνιοι» να αποκαταστήσουν τη γραμμή χρηματοδότησης της Συνομοσπονδίας!
ο μπλοκατζής
