Μόλις υπογραφεί, η συµφωνία θα δηµιουργήσει µια ειδική οικονοµική σχέση µεταξύ αυτού του τµήµατος της Λατινικής Αµερικής και της Ευρώπης. Η εσωτερική αγορά της ΕΕ θα γίνει πρότυπο για την περιοχή. Αρκετά χρόνια αργότερα, οι Βρυξέλλες άνοιξαν εµπορικές συνοµιλίες µε την Αυστραλία. Η µεγάλη ελπίδα ήταν ότι η συµφωνία θα επισφραγιζόταν τον Οκτώβριο του 2022 - όπως ακριβώς η ΕΕ ήλπιζε ότι η συµφωνία της Mercosur θα συνάπτονταν αυτόν τον ∆εκέµβριο. Τίποτα από τα δύο δεν συνέβη προς το παρόν, τουλάχιστον.
Η αποτυχία να συναφθεί συµφωνία µε την Αυστραλία στην Οσάκα στις 3 ∆εκεµβρίου και µε τη Mercosur πριν από τις 7 ∆εκεµβρίου στη σύνοδο κορυφή των ηγετών της Mercosur αποτελεί τεράστιο πλήγµα στις φιλοδοξίες της ΕΕ να επεκτείνει την εµπορική της επιρροή. […]Οι συνοµιλίες ΕΕ µε τη Mercosur αντιµετωπίζουν επίσης µια οπισθοδρόµηση. Κι αυτό όχι µόνο εξαιτίας ενός νεοεκλεγµένου λαϊκιστή προέδρου στην Αργεντινή. Αφορά τις περιβαλλοντικές απαιτήσεις της ΕΕ, ιδιαίτερα τη λεκάνη του Αµαζονίου της Βραζιλίας. Αφορά επίσης τη γεωργία, ιδίως τον βαθµό στον οποίο θα έπρεπε να µειωθούν οι εξαγωγικοί δασµοί προς την ΕΕ.
Ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν αντιτάχθηκε στην τρέχουσα συµφωνία µε τη Mercosur, ισχυριζόµενος ότι η περιοχή θα εξάγει αγαθά στην ΕΕ µε «αηδιαστικό αποτύπωµα άνθρακα». Στην πραγµατικότητα, η Γαλλία και τα ισχυρά αγροτικά λόµπι σε άλλες χώρες της ΕΕ δεν ήθελαν τη Mercosur ή τα αυστραλιανά αγροτικά προϊόντα. Θα ανταγωνίζονταν τον τοµέα του µπλοκ, ο οποίος επιδοτείται σε µεγάλο βαθµό µέσω της ΚΑΠ.[…]. Η ΕΕ δεν ήταν διατεθειµένη να ανοίξει τις αγορές της στην Αυστραλία ή τη Mercosur.[…]Οι διαπραγµατευτές της ΕΕ µπορεί να πιστεύουν ότι η Mercosur και η Αυστραλία θα επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγµατεύσεων επειδή θέλουν πρόσβαση στη µεγαλύτερη αγορά του κόσµου. Ωστόσο, αυτή η οικονοµική ασφάλεια έχει κόστος και για τις δύο πλευρές. Πρόκειται να συνειδητοποιήσει η ΕΕ ότι οι εµπορικές συµφωνίες που βασίζονται σε αξίες µπορεί να είναι αντιπαραγωγικές.
