Με αυτές τις τιµές κανείς δεν µπορεί να είναι ευχαριστηµένος, ανεξαρτήτως τελικών αποδόσεων. Εύλογα οι περισσότεροι παραγωγοί στον θεσσαλικό κάµπο κάνουν δεύτερες σκέψεις για τις εαρινές σπορές και περιµένουν να δουν τα µαθηµατικά των επιδοτήσεων, ιδίως τις εξελίξεις µε το πριµ άνθρακα και κάποια ζητήµατα που έχουν να κάνουν µε τις ασυµβατότητες στα eco-schemes.
Πάντως, οι καλλιεργητές στη Βόρεια Ελλάδα µοιάζουν έτοιµοι να αξιοποιήσουν το συγκριτικό πλεονέκτηµα των πλούσιων εδαφών (Ηµαθία, Πέλλα) και του χαµηλότερου αρδευτικού κόστους (ΑΜ-Θ λόγω και του Άρδα) ώστε να µπουν µερικά στρέµµατα παραπάνω µε βαµβάκι στη Βόρεια Ελλάδα, αντισταθµίζοντας κάποιες από τις αναµενόµενες απώλειες στη Θεσσαλία. «Εµείς στον Έβρο ποτίζουµε µε 20 ευρώ το στρέµµα και στην Καρδίτσα µε 60 ευρώ» θα εξηγήσει παραγωγός µε καλή γνώση των θεµάτων, συµπληρώνοντας πως τα 40 ευρώ είναι σηµαντικός παράγοντας. «Σε όρους καθαρής προσόδου, το αρδευτικό µπορεί να κάνει τη διαφορά. Με 45 λεπτά ας πούµε το κιλό, εκεί που ο Θεσσαλός θέλει 450 κιλά για να πιάσει 200 ευρώ το στρέµµα, εγώ θέλω 100 κιλά λιγότερο. Χώρια που πλέον εµείς εδώ κτηνοτροφία δεν έχουµε λόγω ευλογιάς. Το καλαµπόκι για φέτος θα είναι σίγουρα µειωµένο», θα συνεχίσει.
Σηµαντικότερο ρόλο για τις επόµενες σπορές θα παίξουν βέβαια οι τιµές στο εκκοκκισµένο βαµβάκι. Για την ώρα, πάντως, το δολάριο βρίσκεται σε κατάσταση πανικού µε το ευρώ να δυναµώνει ονοµαστικά και να παίζει στο 1,19 µε 1,195 έναντι του δολαρίου. Η ισοτιµία σαφώς είναι δίκοπο µαχαίρι για τις ελληνικές τιµές. Από τη µία το αδύναµο δολάριο ανεβάζει τη ζήτηση και φυσικά και το διεθνές χρηµατιστήριο βάµβακος, από την άλλη όµως η αναγωγή στο σύσπορο θέλει ισχυρό δολάριο για να πληρώσει τον Έλληνα παραγωγό. Σε κάθε περίπτωση, θετικές ενδείξεις υπάρχουν και το σηµαντικότερο είναι πως η φυσική αγορά στο βαµβάκι κινείται ξανά. Καλό θα ήταν να κλείσουν πρώτα οι ανοιχτές θέσεις (πώλησης) στο ταµπλό της Νέας Υόρκης, πριν ειπωθεί το οτιδήποτε για τις προοπτικές τιµολόγησης από την άνοιξη.
Εξαγωγές ΗΠΑ και ζήτηση από Κίνα οι βασικοί ρυθµιστές
Στο εύρος 63 µε 66 σεντς αναµένεται να συνεχίσουν να διαπραγµατεύονται τα συµβόλαια της παλιάς σοδειάς (Μάρτιος, Μάιος, Ιούλιος) το αµέσως επόµενο διάστηµα, τουλάχιστον έως ότου φιξάρουν οι Αµερικανοί αγρότες την παραγωγή τους και τα εβδοµαδιαία στοιχεία εξαγωγών του υπουργείου Γεωργίας (USDA) δώσουν µείωση στα µέχρι πρότινος πληθωρικά τελικά αποθέµατα. Μερικά σεντ θα «παιχτούν» στο αν η Κίνα βγει στις αγορές για εξασφάλιση ποσοτήτων κάτι που κάνει περιοδικά ανά τα χρόνια. Όσον αφορά τη νέα σοδειά (συµβόλαια ∆εκεµβρίου) παίζουν αρκετά υψηλότερα από τα επίπεδα της «παλιάς», συγκεκριµένα από 68,5 έως 69,5 σεντς ανά λίµπρα, ανάλογα φυσικά τη µέρα και τις διαθέσεις του δολαρίου.
