Στον αντίποδα, «φρένο» φαίνεται να µπαίνει στα συµπύρηνα ροδάκινα, τα κεράσια και τους ξηρούς καρπούς, µε αιχµή κατά βάση τα αµύγδαλα, ενώ στον προγραµµατισµό των κηπευτικών, βραχεία κεφαλή δείχνει να παίρνει φέτος στη Βόρεια Ελλάδα η ντοµάτα, έναντι του πιπεριού.
Την εικόνα αυτή, που επιβεβαιώνει, για µια ακόµη φορά, τη ψυχολογία του µιµητισµού και το… δόγµα πως «ό,τι πουλά το καλοκαίρι, επιλέγεται κατά κόρον την αµέσως επόµενη φυτευτική περίοδο», µεταφέρουν στην Agrenda έµπειροι φυτωριούχοι, οι οποίοι εξυπηρετούν ανάγκες για τη δενδροκοµία (κι εν µέρει για τη λαχανοκοµία), σε όλη την επικράτεια.
Ικανοποιητικές τιµές παραγωγού
Ακολουθώντας µια πορεία που θυµίζει… τρένο µε σπασµένα τα φρένα, καθώς προσφέρει κάτι παραπάνω από ικανοποιητικές τιµές παραγωγού, για περίπου 6-7 συναπτά έτη, το ακτινίδιο, όπως είναι φυσικό, συνεχίζει να αποτελεί την πιο hot επιλογή για τους δενδροκαλλιεργητές.
«Το ενδιαφέρον για το ακτινίδιο είναι ιδιαίτερα ζωηρό και για φέτος. Η εικόνα που µου µεταφέρουν συνεταιρισµοί και οµάδες παραγωγών, µε τις οποίες συνεργαζόµαστε είναι πως υπάρχουν διαρκώς αιτήµατα από τα µέλη τους για να φυτέψουν ακτινίδια.
Επιπλέον έχουν µπει στη χώρα δυναµικά και νέες εταιρείες όπως η Zespri και η Jin Gold, µε συνέπεια η ζήτηση να έχει αυξηθεί περαιτέρω», σχολιάζει ο Άρης Κωνσταντινίδης, από τη διεύθυνση πωλήσεων της Vitro Hellas.
Ενόψει των φυτεύσεων του 2026, ο συνοµιλητής µας αποκαλύπτει πως µόνο η Vitro Hellas υπολογίζει πως θα διοχετεύσει στην αγορά περίπου 400.000 φυτά, ενώ άλλα τουλάχιστον 200.000–300.000 φυτά ακτινιδιάς εκτιµά ότι θα είναι η συνεισφορά των υπόλοιπων φυτωρίων της χώρας.
«Με µια πολύ συντηρητική εκτίµηση νοµίζω πως µέσα στο τρέχον έτος θα πρέπει να αναµένουµε πως θα φυτευτούν άλλα τουλάχιστον 10.000 στρέµµατα µε ακτινίδια», σηµειώνει ο κ. Κωνσταντινίδης κι επισηµαίνει πως το ενδιαφέρον προέρχεται από όλα τα παραδοσιακά παραγωγικά κέντρα της καλλιέργειας, αλλά και από νέα, όπως για παράδειγµα η Αγιά Λάρισας, όπου ανέκαθεν ο προσανατολισµός της δενδροκοµίας ήταν κυρίως προς το µήλο και το αχλάδι.
Ακτινίδιο… σούζα το αλογάκι
Παρόµοια εικόνα για το… γκελ που κάνει στους παραγωγούς ο πράσινος χρυσός της ελληνικής δενδροκαλλιέργειας, όπως έχει αρχίσει, πλέον, να προσδιορίζεται το ακτινίδιο, µας µεταφέρει κι ο φυτωριούχος Κυριάκος Λίλτσης, από το Αγγελοχώρι Ηµαθίας.
«Στο ακτινίδιο αυτό που συµβαίνει παραπέµπει στην έκφραση… σούζα το αλογάκι. Το προϊόν έχει εδώ και πάνω από µια 5ετία – 6ετία που δίνει πολλά λεφτά στον παραγωγό. Στην περιοχή µας µπαίνουν συνέχεια νέα κτήµατα. Το πόσο θα κρατήσει όµως αυτό το πανηγύρι δεν ξέρει κανείς. Το πρόβληµα ωστόσο είναι ότι φαίνεται να προχωράει όλο αυτό χωρίς κάποιον σχεδιασµό», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Λίλτσης.
Άποψη που συµµερίζεται και ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου ∆ήµου Νέστου, Σάββας Αργυράκης, υπογραµµίζοντας πως «υπάρχει ενδιαφέρον για νέες φυτεύσεις ακτινιδίου, αλλά όπως επενδύουµε σε χωράφια, έτσι πρέπει να επενδύσουµε και σε υποδοµές αποθήκευσης της παραγωγής, γιατί αν όλο αυτό το τονάζ πέφτει ταυτόχρονα στην αγορά θα δούµε τις τιµές του προϊόντος να καταρρέουν».
Την απουσία σχεδιασµού σε σχέση µε τις φυτεύσεις που γίνονται κάθε χρόνο στο ακτινίδιο, αλλά και άλλες δηµοφιλείς δενδρώδεις επιλογές, επισηµαίνει και ο Βασίλης Μίλης, φυτωριούχος από την Ηµαθία. «Ο καθένας φυτεύει ό,τι θέλει και όπου θέλει. Του λες πως ο τόπος σου δεν κάνει για τη συγκεκριµένη επιλογή, αλλά εκείνος επιµένει και κάνει του κεφαλιού του. Επικρατεί η ψυχολογία του όχλου και πράγµατι ισχύει αυτό που λένε πως ό,τι πουλάει καλά το καλοκαίρι, το φυτεύουν το χειµώνα, χωρίς άλλο προγραµµατισµό», τονίζει.
Μικρή άνοδο τα µήλα, «φρένο» στους ξηρούς καρπούς
Καλύτερη κίνηση, σε σχέση µε πέρυσι, παρατηρείται στα φυτώρια και για τα µήλα, αλλά από εκεί και πέρα, όπως σηµειώνει ο κ. Μίλης «έχει ατονήσει το ενδιαφέρον για τα δαµάσκηνα, αλλά και για τα κεράσια. Στα τελευταία το πρόβληµα έχει να κάνει κατά βάση µε την έλλειψη εργατικών χεριών και ο κόσµος αποφεύγει να επενδύσει. Αρκετοί νέοι µάλιστα πουλάνε και κτήµατα γιατί δεν έχουν αρκετά χέρια για να µπορέσουν να φροντίσουν σωστά την καλλιέργειά τους».
Φρένο, επίσης, φαίνεται να έχουν πατήσει οι ξηροί καρποί. Σύµφωνα µε τον Άρη Κωνσταντινίδη, «υπάρχει µια στασιµότητα σε αυτό το κοµµάτι. Ειδικά στο αµύγδαλο, που είχαν φυτευτεί αρκετά στρέµµατα όλα τα προηγούµενα χρόνια πληροφορούµε πως κάποια φυτώρια σταµάτησαν να παράγουν νέα φυτά, διότι τους έµειναν αδιάθετα δενδρύλλια τα οποία είχαν ετοιµάσει σε περασµένο διάστηµα».
Κονταροχτυπιούνται ντοµάτα και πιπεριά στη λαχανοκοµία
Όσον αφορά την κατάσταση στη λαχανοκοµία, σύµφωνα µε τον κ. Λίλτση η τάση για τις νέες φυτεύσεις κυρίως στην Ηµαθία και την Πέλλα δείχνει αλλαγή οδηγού στην κορυφή της κούρσας, για την προτίµηση των παραγωγών, µε την τοµάτα να φαίνεται ότι παίρνει κεφάλι, έναντι της καλλιέργειας του πιπεριού. «Όλα δείχνουν πως το πιπέρι θα χάσει ένα περίπου 10% των εκτάσεων φέτος, το οποίο µοιάζει να πηγαίνει ατόφιο προς την τοµάτα, καθώς η τελευταία κατάφερε να κρατηθεί το 2025, µαζί µε το αγγούρι», σηµειώνει ο έµπειρος φυτωριούχος. Για το λάχανο, ο κ. Λίλτσης παρατηρεί πως ο ρυθµός των φυτεύσεων θα κόψει σηµαντικά φέτος, δεδοµένου ότι «πέρυσι µε το λάχανο ίσχυσε το δώσε και εµένα Μπάρµπα, µόνο στις ταράτσες δεν φύτεψαν, µε αποτέλεσµα οι τιµές να υποχωρήσουν στα 15-20 λεπτά το κιλό. Τα καρπούζια και τα σέλινα, επίσης, έφαγαν πέρυσι σφαλιάρα και θα έχουν απώλειες στα στρέµµατα που θα καλλιεργηθούν, ενώ πτωτικά φαίνεται ότι θα κινηθεί και η καλλιέργεια της µελιτζάνας».
Ψηλά και πάλι στην ατζέντα το βερίκοκο
∆εύτερη πιο περιζήτητη δενδροκαλλιέργεια, κατά τους συνοµιλητές µας είναι το βερίκοκο. Έχοντας διαγράψει και αυτό µια εξαιρετική χρονιά, σε ό,τι έχει να κάνει µε τις πολύ υψηλές τιµές που πλήρωσε το εµπόριο, ως αποτέλεσµα της περιορισµένης, από τους παγετούς, παραγωγής. «Πήγε καλά το βερίκοκο το 2025 και οι παραγωγοί προχωρούν σε φυτεύσεις», τονίζει ο Άρης Κωνσταντινίδης από τη Vitro Hellas, συµπληρώνοντας ότι τα πυρηνόκαρπα και κυρίως το επιτραπέζιο ροδάκινο και το νεκταρίνι, ξαναµπαίνουν στο ραντάρ των παραγωγών, επειδή και αυτά, είχαν µια καλή εµπορική πορεία στη διάρκεια του 2025.
Πρωταγωνιστικό ρόλο, σε σχέση µε τα θέλω των παραγωγών, βλέπει στο βερίκοκο κι ο φυτωριούχος Βασίλης Μίλης. «Όπως και στο ακτινίδιο έρχεται κόσµος ζητά φυτά και δεν µπορούµε να τους ικανοποιήσουµε, καθώς µπαίνουν χιλιάδες στρέµµατα» σηµειώνει χαρακτηριστικά. Έντονο ενδιαφέρον για την καλλιέργεια του βερίκοκου καταγράφεται και στη Νότιο Ελλάδα, όπως µας µεταφέρει ο φυτωριούχος ∆ηµήτρης Φακλάρης από την περιοχή της Αργολίδας. «Γενικά είναι κουµπωµένος ο κόσµος, παρόλα αυτά, βλέπουµε να υπάρχει µια αναζωπύρωση στο ενδιαφέρον για φυτεύσεις βερίκοκου στην Αργολίδα και την Κορινθία και κυρίως για το βιοµηχανικό βερίκοκο της ποικιλίας Μπεµπέκο, ενώ ακολουθούν, µε µικρότερο ζήλο, οι επιτραπέζιες ποικιλίες. Από εκεί και πέρα, κάποιες φυτεύσεις γίνονται στα εσπεριδοειδή, ενώ σταθερό είναι το ενδιαφέρον για την ελιά, κυρίως την ποικιλία κορονέικη», αναφέρει ο συνοµιλητής µας. Και ο κ. Φακλάρης πάντως, εκτιµά πως «δυστυχώς ο κόσµος κατευθύνεται στις επιλογές του, µε βάση την πορεία των τιµών. Αυτό είναι λάθος νοοτροπία, διότι, ειδικά στα δέντρα, µέχρι να πάρεις παραγωγή περνάνε 3-4 χρόνια, που σηµαίνει πως οι συνθήκες όταν θα βγεις στην αγορά πιθανώς να είναι εντελώς διαφορετικές, τότε». Άνοδο των φυτεύσεων της ελιάς σε Πιερία, Ηµαθία, µέχρι και Σέρρες, παρατηρεί και ο φυτωριούχος Αντώνης Χατζηανδρώνης, τονίζοντας πως µόνο από το φυτώριό του έφυγαν γύρω στα 40.000–50.000 δενδρύλλια.
