Ενδεικτικό της παντελούς απουσίας «σφυγμού», γύρω από το εμπόριο του ελληνικού ρυζιού, είναι το γεγονός ότι οι εμπορικές συναλλαγές που έχουν γίνει μέχρι τώρα, είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού, για ελάχιστες ποσότητες και με τιμές καταστροφικές καθώς κυμαίνονται έως και 130 ευρώ τον τόνο, κάτω από το κόστος παραγωγής.
Η ανησυχία στις τάξεις των παραγωγών και των συνεταιρισμών για τη χαμηλή ζήτηση και την υποχώρηση των τιμών, έχει χτυπήσει «κόκκινο», καθώς γράφουν μεγάλες ζημίες, τη στιγμή που έχουν να εκπληρώσουν βουνό υποχρεώσεων σε καταστήματα αγροεφοδίων, βενζινάδικα, τα ΤΟΕΒ και τους ιδιοκτήτες των χωραφιών, για ενοίκια.
Το τέλμα στο οποίο έχει περιπέσει το προϊόν φέτος, αλλά και οι κινήσεις που θα πρέπει να γίνουν για να αντιμετωπιστεί το ζήτημα, απασχόλησε και τη συνεδρίαση της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Ρυζιού, τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στη Θεσσαλονίκη.
Ξεφυλλίστε σε υψηλή ανάλυση την εβδομαδιαία Agrenda
Ψήνεται συνάντηση στο ΥπΑΑΤ για την ερχόμενη Δευτέρα ή Τρίτη
Όπως πληροφορείται η Agrenda αποφασίστηκε να ζητηθεί συνάντηση με τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Κώστα Τσιάρα και μεθοδεύεται για την προσεχή Δευτέρα 9 ή την Τρίτη 10 Φεβρουαρίου, για να του τεθεί, μεταξύ άλλων, και αίτημα για εισοδηματική στήριξη στο προϊόν, λόγω της κατάρρευσης της τιμής του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που κατατέθηκαν στη συζήτηση της ΕΔΟΡΕΛ, τα καλλιεργητικά έξοδα στην ορυζοκαλλιέργεια έχουν διαμορφωθεί πλέον, στα περίπου 400 ευρώ ανά τόνο προϊόντος, ενώ οι ελάχιστες εμπορικές πράξεις που έχουν γίνει με το ζόρι, έως τώρα, έγιναν με 270-280 ευρώ ο τόνος, που σημαίνει πωλήσεις με μεγάλη ζημιά.
Το επιχείρημα που θα προταχθεί, ώστε να διεκδικηθεί η εισοδηματική στήριξη, είναι πως οι καλλιεργητές έκαναν ό,τι τους αναλογούσε και με το παραπάνω και πως δεν είναι δική τους ευθύνη η κατάρρευση της αγοράς, ενώ θα τονιστούν, επίσης κι οι ατελείωτες καραβιές ρυζιού που εισάγεται αδασμολόγητο από τρίτες χώρες της Ασίας, όπως η Μιανμάρ, η Καμπότζη και το Βιετνάμ -μετά την απόφαση της δανέζικης προεδρίας να υπερδιπλασιαστούν οι σχετικές ποσότητες στους 560.000 τόνους, από 230.000 τόνους- με συνέπεια να μένει αδιάθετο το ευρωπαϊκό ρύζι.
Στο «πακέτο» των αιτημάτων, που σκοπεύει να παρουσιάσει η ΕΔΟΡΕΛ στον υπουργό, κατά τις ίδιες πηγές, θα είναι να γίνουν παρεμβάσεις για τη μείωση του κόστους παραγωγής, αλλά και για την καταπολέμηση του του εκτεταμένου φαινομένου της εισαγωγής φθηνού ρυζιού από τρίτες χώρες, που στη συνέχεια «βαφτίζεται» ελληνικό.
Η «τέλεια καταιγίδα» πάνω από το ελληνικό ρύζι
«Η κατάσταση είναι ζοφερή. Η αγορά δεν είναι απλώς φρεναρισμένη, αλλά έχει βαλτώσει. Ο κόσμος είναι σε απόγνωση, γιατί πέρα από την έλλειψη εμπορικού ενδιαφέροντος για το προϊόν, πολλοί παραγωγοί έλαβαν μειωμένες επιδοτήσεις από λανθασμένες πρακτικές από την πλευρά των ελεγκτικών μηχανισμών, που βγάζουν κόκκινα πάρα πολλά αγροτεμάχια, ενώ εξαιτίας των ευρωπαϊκών οδηγιών για πιο πράσινη καλλιέργεια, έχει εκτιναχθεί το κόστος παραγωγής στα 40 λεπτά το κιλό. Όλα αυτά πραγματικά έχουν δημιουργήσει την τέλεια καταιγίδα, πάνω από το ελληνικό ρύζι», επισημαίνει στην Agrenda, ο Γιώργος Μπότας, ταμίας του Β’ Συνταιρισμού Ορυζοκαλλιεργητών Χαλάστρας και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς η οργάνωση που εκπροσωπεί είχε συγκεντρώσει φέτος 42.000 τόνους ρυζιού και μέχρι στιγμής έχει φύγει λιγότερο από το 10% σε τιμές με 27-28 λεπτά το κιλό. «Φέτος είχαμε χωρίσει την παραγωγή σε επιμέρους ποιοτικές κατηγορίες, για να πάρει το κάθε προϊόν την τιμή που του αξίζει. Διαπιστώνουμε ότι η αγορά δεν δίνει σημασία στην ποιότητα. Το μόνο ρύζι που φεύγει είναι το φθηνό ρύζι. Δυστυχώς. Για τα υπόλοιπα δεν υπάρχει τιμή, αφού δεν γίνονται εμπορικές πράξεις», ανέφερε ο ίδιος.
Μία μόνο εμπορική πράξη, για μεσόσπερμα ρύζια, ποικιλίας «Diva», στην τιμή των μόλις 27-28 λεπτά το κιλό έχει κάνει μέχρι στιγμής και η ΕΑΣ Θεσσαλονίκης, όπως αναφέρει ο πρόεδρός της Χρήστος Τσιχίτας, επιβεβαιώνοντας τη μεγάλη δυστοκία διάθεσης του προϊόντος, ενώ σε απόγνωση δηλώνει και ο παραγωγός Παρασκευάς Νικάκης, με 1.000 στρέμματα ρυζιού από την περιοχή της Καβάλας, ο οποίος έχει δώσει ανοικτά περίπου 700 τόνους ρυζιού και ακόμη περιμένει να πληρωθεί, καθώς ο έμπορος με τον οποίο συνεργάζεται δεν έχει πουλήσει τίποτε.
Στέρεψε η αγορά από ρευστό, αβεβαιότητα για την καλλιέργεια
Με το σταγονόμετρο η διάθεση και των αποθεμάτων του Συνεταιρισμού Α’ Ορυζοκαλλιεργητών Χαλάστρας, με τον πρόεδρό του, Χρ. Γκαντζάρα να υπογραμμίζει πως έως σήμερα έχει πουληθεί περί το 5% του ρυζιού που συγκέντρωσε η Οργάνωση, ενώ υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε τέτοια εποχή να έχει εκποιηθεί τουλάχιστον το 35%- 40%.
«Η αγορά έχει στερέψει, λείπουν πολλά χρήματα από τους παραγωγούς οι οποίες δεν μπορούν να πληρώσουν εφόδια, το αρδευτικό νερό, αλλά και ενοίκια για τα χωράφια που ενοικιάζουν και το χειρότερο είναι πως το μέλλον της καλλιέργειας προβάλλει αβέβαιο», τονίζει ο κ. Γκαντζάρας και σπεύδει να προσθέσει πως «πολλά χωράφια, λόγω οικονομικής αδυναμίας των παραγωγών θα μείνουν ακαλλιέργητα και παρατηρούμε κόσμο να εγκαταλείπει την καλλιέργεια και να πηγαίνει να εργαστεί σε εργοστάσια στη Σίνδο».
