Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε την χρήση των cookies. Διαβάστε περισσότερα για τα cookies εδώ.
ΑΠΟΔΟΧΗ
BACK TO
TOP
Ιστορία

Μια ζωή ασυμβίβαστος ο δημοσιογράφος Θανάσης Ηλιοδρομίτης

Απεβίωσε τη Δευτέρα 18 Μαρτίου σε ηλικία 62 χρόνων ο δημοσιoγράφος Θανάσης Ηλιοδρομίτης. Η κηδεία του θα γίνει την Τετάρτη 20 Μαρτίου στις 15:00μμ στο Νεκροταφείο Αμαρουσίου. Επιθυμία της οικογένειας είναι αντί στεφάνων να κατατεθούν χρήματα σε φιλανθρωπικές οργανώσεις που βοηθούν παιδιά.

athanashshliodromithsefyge

106
0

Ο Θανάσης Ηλιοδρομίτης γεννήθηκε στα Βασιλικά Ευβοίας το 1957. Το 1975 πέρασε στο Μαθηματικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Πατρών. Tο 1981, και ενώ ήταν ακόμη φοιτητής, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα για βιοποριστικούς λόγους. Tον Φλεβάρη του 1983 ξεκίνησε να εργάζεται ως συντάκτης στο επαρχιακό τμήμα του Ριζοσπάστη ενώ, το 1987 εντάχθηκε στο οικονομικό τμήμα της εφημερίδας καλύπτοντας το ρεπορτάζ του Υπουργείου Εμπορίου. Το 1990, μετά από εννέα χρόνια στον Ριζοσπάστη μετακινήθηκε στο Mega Channel όπου κάλυπτε πάντοτε το Υπουργείο Εμπορίου (1991-1997). Εργάστηκε, επίσης, ως οικονομικός συντάκτης στην Ημερησία (1997-2011).

Όπως σημειώνει στη μνήμη του η ΕΣΗΕΑ, ο Θανάσης Ηλιοδρομίτης υπήρξε άριστος γνώστης του αντικειμένου του. Εργατικός, συνεπής, συναδελφικός, με ήθος και ευθύνη εργάστηκε σκληρά για την ενημέρωση των πολιτών. Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ συλλυπείται τη σύζυγο και την αγαπημένη του κόρη και αποχαιρετά τον καλό συνάδελφο.

Πριν μία εβδομάδα o ίδιος είχε γράψει στο Facebook:

«Εκεί στον τρίτο όροφο του παραρτήματος του Ιπποκράτειου που πηγαίνω συχνά-πυκνά βρίσκομαι συνέχεια αντιμέτωπος με τον ανθρώπινο πόνο, την ασθένεια, την αδυναμία του ανθρώπου απέναντι στο πεπρωμένο. Ταυτόχρονα, όμως, συναπαντώ και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την υπομονή απέναντι στον πόνο, το τρεχαλητό των γιατρών και των νοσοκόμων, την ιώβεια υπομονή τους, αλλά κυρίως την αυταπάρνησή τους να προκάμουν να γιατροπορέψουν όλους τους αρρώστους. Κι εγώ χαμένος κάπου στη μέση, με τα πόδια να φλογίζονται σαν να πατάνε στα κάρβουνα, να περιμένω πότε την αιμοληψία για τις εξετάσεις, πότε τις φιάλες του αίματος και του σιδήρου για να ανεβάσω λιγάκι τον αιματοκρίτη που κολλάει συχνά-πυκνά στο 22… Και δίπλα μου η κυρία που περιποιείται την άρρωστη μάνα της και κοιτάζει το ρολόι. Στις 2 θα πρέπει να φύγει να τρέξει να πλύνει πιάτα στη λάντζα, να ξαναγυρίσει το σούρουπο. 20 ευρώ είναι αυτά, τα έχει τόσο ανάγκη. Η ηλικία της αλλά και η ασθένεια της μάνας της δεν της αφήνουν μεγάλα περιθώρια για κάποια πιο σταθερή δουλειά. Ανθρώπινες στιγμές, καθημερινές. Τόσο διαφορετικές από τη βουή της λεωφόρου, από τα τρεχαλητά των γιάπηδων, των ανθρώπων του μεροκάματου, των νεαρών που σφύζουν από υγεία και όνειρα…».

Σχόλια (0)
Προσθήκη σχολίου
ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΣΧΟΛΙΟ
Σχόλιο*
χαρακτήρες απομένουν
* υποχρεωτικά πεδία

News Wire

Πληρωμές Προγράμματα Προϊόντα Τεχνολογία