Η μέχρι σήμερα απάθεια της κυβέρνησης στο όλο ζήτημα δίνει την εντύπωση ότι συνειδητά αφήνει τα πράγματα στην τύχη τους, πιθανώς με την ελπίδα ότι διευκολύνεται έτσι η μετάβαση στην ψηφιακή εποχή, στην οποία θέση θα έχουν ελάχιστοι από τους σημερινούς αγρότες.
Από την άλλη πλευρά, οι ηγήτορες των μπλόκων, ενώ είναι καλοί στη διαχείριση της κατάστασης με τα τρακτέρ στις εθνικές οδούς, δεν διαθέτουν την ίδια επάρκεια για τη διαμόρφωση μιας αξιόπιστης πρότασης που θα βγάλει τη γεωργία και τις εκμεταλλεύσεις τους από τα σημερινά αδιέξοδα.
Το γεγονός ότι αυτή τη φορά παίρνουν το πάνω χέρι στα μπλόκα αγρότες νεότερης γενιάς, με πολύ πάθος αλλά πολύ μικρή εμπειρία διαπραγμάτευσης, δημιουργεί επί πλέον προβλήματα στη χάραξη μιας αξιόπιστης και αποτελεσματικής στρατηγικής επί του θέματος.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, η προγραμματισμένη για σήμερα, Κυριακή 4 Ιανουαρίου, συνάντηση εκπροσώπων των μπλόκων στα Μάλγαρα, αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Θα δείξει τη δυνατότητα των αγροτών να κινηθούν συντεταγμένα, χαράσσοντας αξιόπιστη πορεία για τα βήματα της επόμενης μέρας.
Η δουλειά τους σε αυτό το σημείο δεν είναι απλή, καθώς η κυβέρνηση δεν έχει δείξει σε κανένα σημείο, κατά τη διάρκεια του μήνα κινητοποιήσεων των αγροτών, τη δέουσα φροντίδα για αναζήτηση πραγματικών λύσεων στο αγροτικό ζήτημα. Μέχρι στιγμής, προσπαθεί να διορθώσει σε κάποιο βαθμό τα προβλήματα που η ίδια δημιούργησε κατά τη διάρκεια του τελευταίου εξαμήνου (καθυστερήσεις πληρωμών) και προκάλεσαν αυτή την έκρηξη οργής των αγροτών.
Αλλά και επ´ αυτού ακόμα, αφενός αρνήθηκε να αναλάβει με ειλικρίνεια την ευθύνη, αφετέρου προσπάθησε να την μεταφέρει τεχνιέντως και με διάφορα επικοινωνιακά τερτίπια στους ίδιους τους αγρότες. Ακόμα και η προχθεσινή ανάρτηση Χατζηδάκη, που έδειχνε, επικοινωνιακά πάντα, να προσπαθεί να βάλει τα πράγματα σε μια σειρά, επί της ουσίας δεν απείχε από τη βασική γραμμή της κυβέρνησης που αξιολογεί τα αιτήματα όπως θέλει και λογαριάζει τα χρήματα όπως τη βολεύει.
Η αλήθεια είναι ότι ποτέ και καμία κυβέρνηση δεν θέλησε να δώσει παραπάνω βαρύτητα στο λεγόμενο κίνημα των μπλόκων. Για τις κυβερνήσεις, πολλώ δε μάλλον για την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, τα μπλόκα είναι μια «καλή λύση» όσο τα πράγματα δεν οδηγούνται σε ακραίες καταστάσεις και ένας τρόπος το αγροτικό ζήτημα να αντιμετωπίζεται επιδερμικά και όχι στην ουσία του.
Αυτή τη φορά πάντως τα πράγματα στον αγροτικό χώρο είναι χειρότερα από κάθε άλλη φορά. Κι αυτό έχει να κάνει με τις χρόνιες παθογένειες και το έλλειμμα στρατηγικής που έφερε αυτό το έλλειμα ανταγωνιστικότητας σε σχέση με ό,τι γίνεται στην Ευρώπη αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο. Αυτού του είδους τα ζητήματα δεν λύνονται υπό την απειλή του μπλακ άουτ στις εθνικές οδούς αλλά ούτε και με τη λογική «δώσαμε» που επιλέγει πεισματικά και αφού προηγήθηκε σειρά λαθών, η παρούσα κυβέρνηση.
