Με τον θεσσαλικό κάµπο, να συνεχίζει να βράζει - παρά την εκτόνωση από τις πολυήµερες κινητοποιήσεις το προηγούµενο διάστηµα – το κυβερνών κόµµα δείχνει να ψάχνει γέφυρες εµπιστοσύνης µε τον κόσµο του πρωτογενούς τοµέα, βάζοντας διαρκώς στο κάδρο κινήσεις για έργα που θα αµβλύνουν τις επιπτώσεις της κλιµατικής κρίσης και «σινιάλα» στήριξης. Αναµφίβολα Θεσσαλία και Μαγνήσια είναι σταθερά στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος καθώς εκεί το κυβερνών κόµµα έχει µετρηθεί προ µηνών οριακά στο 20%. Ενδεικτικά στις αρχές του έτους, η Ν∆ κινούταν στη Λάρισα κάτω από το 25% - κάτω και από τη επίδοση των ευρωεκλογών- όταν εκεί είχε πετύχει 27,61% το 2024.
Το 3ο προσυνέδριο (µετά από Ιωάννινα και Αλεξανδρούπολη) της Ν∆ το Σάββατο 14 Μαρτίου, µε τη συµµετοχή του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη αποτελεί ένα ακόµη κρίσιµο κρας τεστ καθώς γίνεται σε µία ευαίσθητη περιοχή λόγω Τεµπών, πληµµυρών, ευλογιάς αιγοπροβάτων, καθυστερήσεων πληρωµών, κλπ.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναµένεται να έχουν οι τοποθετήσεις του πρωθυπουργού µετά και τις σαφείς αιχµές του πρώην οµολόγου του Κώστα Καραµανλή από την Ξάνθη, για όσα πιέζουν τον αγροτικό κόσµο και την προτροπή για τολµηρά µέτρα και κατεπείγον εθνικό «σχέδιο άµεσης ανασύνταξης» του πρωτογενούς τοµέα. «Το µεγαλύτερο πρόβληµα είναι η γήρανση και η µη βιώσιµη ανανέωση του αγροτικού πληθυσµού, η αποστασιοποίηση νέων ανθρώπων από το αγροτικό επάγγελµα, η αποξένωσή τους από δραστηριότητες σχετικές µε τον πρωτογενή και η τάση φυγής τους από την γη και τον τόπο τους», ανέφερε ο πρώην πρωθυπουργός.
Ο κ. Καραµανλης µίλησε για τα προβλήµατα του αγροτικού κόσµου στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, λέγοντας ότι σηµείωσαν ραγδαία όξυνση το 2025, αναφερόµενος στην εκτόξευση του ενεργειακού κόστους-ειδικά τώρα µε τον πόλεµο στη Μέση Ανατολή- τις διακυµάνσεις στις αγορές λιπασµάτων και ζωοτροφών, την υπέρογκη οικονοµική επιβάρυνση από τις «εσπευσµένες και πρόχειρες αποφάσεις» της ΕΕ για την πράσινη µετάβαση, την «έντονη ανασφάλεια και κίνδυνο νόθευσης του ανταγωνισµού σε βάρος των ευρωπαϊκών προϊόντων από τις προβλέψεις της συµφωνίας ΕΕ- Mercosur».
Για την Ελλάδα αναφέρθηκε στις ζηµιές των κτηνοτρόφων από τις ζωονόσους και στις κινητοποιήσεις των αγροτών, τονίζοντας ότι «οι κινητοποιήσεις των αγροτών δεν είναι ένα ετησίως επαναλαµβανόµενο «δρώµενο», αλλά φυσική συνέπεια χρόνιων παραγωγικών δυσλειτουργιών και δοµικών αδυναµιών που οι κυβερνήσεις δεν αντιµετωπίζουν αποτελεσµατικά. Όσο η αγροτική πολιτική εξαντλείται σε υπό πίεση διαπραγµατεύσεις, σε εξαγγελίες αποσπασµατικών µέτρων και προσωρινών διευκολύνσεων η κρίση θα ανακυκλώνεται». Ως λύσεις πρότεινε:
- Η ενίσχυση συλλογικών αγροτικών σχηµάτων νέου τύπου.
- Ο διακανονισµός των «κόκκινων» αγροτικών δανείων.
- Η επανένταξη στην παραγωγική διαδικασία των σχολαζουσών εκτάσεων (στα 6 εκατ. στρέµµατα), κατά προτεραιότητα σε νέους αγρότες.
- Η γρήγορη, διαφανή και δίκαιη καταβολή των ενισχύσεων και αποζηµιώσεων.
- Η έγκαιρη προκήρυξη των προγραµµάτων ενίσχυσης του αγροτικού εισοδήµατος.
- Η δηµιουργία σύγχρονων και ανθεκτικών υποδοµών στην Περιφέρεια.
- Η χορήγηση χαµηλότοκων δάνειων προς νέους αγρότες χωρίς αυστηρές εγγυήσεις.
