Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε την χρήση των cookies. Διαβάστε περισσότερα για τα cookies εδώ.
ΑΠΟΔΟΧΗ
BACK TO
TOP
Προσωπογραφίες

Ο Λέσβιος Νέστορας της τυροκομίας

Λίγα πρόβατα «µυτιληνιά» και βελανιδιές συναντούσε κανείς από την Καλλονή µέχρι την Άντισσα όταν έφυγαν οι Γερµανοί. Στο ρηµαγµένο από την Κατοχή και τους µαυραγορίτες νησί, η συλλογική ανάγκη του χωριού έδειξε το δρόµο στον νεαρό τότε Ευριπίδη Θυµέλη, γέννηµα θρέµµα της Άντισσας, και τον πατέρα του προς την τυροκοµεία.

Thymelis-Euripidis_688

Ευριπίδης Θυμέλης

1277
0

«Τι άλλο να κάνεις; Αυτά ήταν τα προϊόντα του χωριού. Το γάλα και το βελανίδι» ξεκινά την αφήγηση ο κ. Θυµέλης. «Είχαµε ένα µπακάλικο προπολεµικώς, έκλεισε όµως στην Κατοχή και βγήκαν άλλοι έµποροι. Μόλις έγινε η Απελευθέρωση, ο πατέρας µου µάζεψε τους καλούς που ήταν εδώ τότε να κάνουν µια δουλειά µαζί. Όπως ήταν τα  πράγµατα, κεφάλαια δεν είχαν, τίποτα δεν είχαν, ξεκίνησαν και κάνανε ένα καλό παντοπωλείο και ένα τυροκοµείο. Έπαιρναν τότε 500 κιλά γάλα την ηµέρα, δεν είχε και παραπάνω», θυµάται.

Το τυρί, το διέθεταν τότε στα γειτονικά χωριά, το πολύ πολύ να έφτανε έως τη Μυτιλήνη, που βρίσκεται στην άλλη άκρη του νησιού, σε ποσότητες που δεν ξεπερνούσε τους τέσσερεις µε πέντε τόνους το χρόνο. Το γάλα λειτουργούσε αντί χρηµάτων. «Όλοι οι κτηνοτρόφοι αγόραζαν τα προς το ζην από το µπακάλικο εδώ, πληρώνοντας µε γάλα και όταν έκλεινε το τυροκοµείο κάποια δουλειά, γινόταν η εξόφληση για το γάλα από τα κέρδη µε το τυρί».

Το κασέρι ήταν η πρώτη παραγωγή του τυροκοµείου που σήµερα έφτασε να προµηθεύει µια από τις µεγαλύτερες αλυσίδες σουπερ µάρκετ της χώρας, µε παραγωγή πάνω από 400 τόνους κασέρι ετησίως, γραβιέρας, λαδοτυριού και φέτας. «Ήταν το µόνο τυρί που µπορούσαµε να το κάνουµε. Είναι λαϊκό τυρί το κασέρι. Κασέρι και φέτα ήθελε τότε ο κόσµος» εξηγεί ο ίδιος.

Σχόλια (0)
Προσθήκη σχολίου
ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΣΧΟΛΙΟ
Σχόλιο*
χαρακτήρες απομένουν
* υποχρεωτικά πεδία

News Wire

Πληρωμές Προγράμματα Προϊόντα Τεχνολογία