∆εδοµένα, οι ιδιαίτερα χαµηλές τιµές που επικρατούν από αρχές Αυγούστου έως και σήµερα αποθάρρυναν τους λίγους παραγωγούς µε ικανοποιητικής ποιότητας σκληρό σιτάρι από το να φιξάρουν τη σοδειά τους. Συµφωνίες όπως αυτή της ΕΑΣ Ορεστιάδας µε τον Καραγιώργο για σταδιακή διάθεση των σιτηρών σε τιµή που θα αλλάζει ανά βδοµάδα στα µάτια πολλών αποτέλεσε «καταφύγιο» προς εξασφάλιση 1 µε 2 λεπτών στη συνέχεια.
Ξεφυλλίστε σε υψηλή ανάλυση την εβδομαδιαία Agrenda
Καθώς µένουν λιγότερο από δύο εβδοµάδας για τη χρονική ολοκλήρωση της συµφωνίας, στις 31 Ιανουαρίου, σχεδόν 8.000 τόνοι συνεχίζουν να είναι αφιξάριστοι µε τιµές κολληµένες στα 20 λεπτά. Αναπόφευκτα λοιπόν, οι τελευταίοι παραγωγοί θα κλείσουν χρονιά µε τελική τιµή 20 λεπτά το κιλό για άριστο σιτάρι Σ1. Κάποιο παράπονο φυσικά υπάρχει και αυτό διότι τα ελληνικά FOB έχουν πιάσει ξανά τα 250 ευρώ ο τόνος. Μαθηµατικά, το σκληρό σιτάρι θα έπρεπε να βρίσκεται στα 21 λεπτά για την πρώτη ποιότητα.
Σε κάθε περίπτωση, για τους παραγωγούς η περσινή σεζόν τυπικά ολοκληρώνεται και το ενδιαφέρον πλέον στρέφεται στις επιφανειακές λιπάνσεις, αλλά και την πορεία µείωσης των υψηλών αποθεµάτων. Μετά από δύο σεζόν µεγάλων παραγωγών σε παγκόσµιο επίπεδο, εύλογα αναµένεται αισθητή µείωση στρεµµάτων σε Ιταλία, Καναδά, Ελλάδα και µεσαίους παίκτες.
Μόνη εξαίρεση ίσως η Τουρκία, όπου οι τιµές παραµένουν (τεχνητά) σε υψηλότερα επίπεδα. Για την ιστορία, αξίζει να σηµειωθεί πως σύµφωνα µε το καθηµερινό πίνακα τιµών της Τούρκικης Αρχής Σιτηρών (TMO), στις 15 Ιανουαρίου οι τοπικές τιµές (µέσος όρος χρηµατιστηριακών και φυσικής αγοράς) για ποιοτικό σκληρό σιτάρι βρίσκεται στα 327 δολάρια ανά αµερικ. τόνο (310 ευρώ ανά µετρικό τόνο), σχεδόν 60 ευρώ πάνω από τα ελληνικά FOB.
Στον Καναδά, οι τοπικές τιµές παραµένουν σταθερές, σε επίπεδα που δικαιολογούν την παράδοση Ιταλία στα 280 µε 285 ευρώ ο τόνος και κατ’ επέκταση την παραµονή της λίστας Φότζια στα επίπεδα έως 290 ευρώ ο τόνος.
