Όπως είναι φυσικό, δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη από τα ακραία φαινόμενα η τοπική παραγωγή σκληρού σίτου, με τους αρμόδιους από την Ένωση Ορεστιάδας να υπολογίζουν ήδη πως περίπου η μισή σοδειά χονδρικά 30.000 τόνων έχει ήδη χαθεί κάτω από πολλά μέτρα νερό, ενώ πολλές ακόμη εκτάσεις παρουσιάζουν σημάδια κιτρινίσματος.
Έχοντας κατά νου πως φέτος οι ελληνικές εκτάσεις είναι ούτως ή άλλως μειωμένες βάσει στοιχείων πωλήσεων σπόρων από τις εταιρείες κατά 8% με 10%, στην ουσία λόγω των καταστροφών στον Έβρο μιλάμε για μία επιπρόσθετη απώλεια 3-4% σε όρους όγκου και μάλιστα από καλές ποιότητες, για τις οποίες είναι γνωστή η περιοχή σε όλη τη Μεσόγειο.
Αν αναλογιστεί τώρα κανείς πως την σεζόν 2025/26 παρήχθησαν κάτι παραπάνω από 1,2 εκατ. τόνοι σκληρού σίτου, ακόμη και σε σενάριο ιδανικής εξέλιξης του καιρού δύσκολα δύναται να υπερβεί η εγχώρια παραγωγή τους 950.000 τόνους. Σε περίπτωση τώρα που ο καιρός δεν είναι ιδανικός, τα πράγματα θα γίνουν αρκετά χειρότερα. Η εγχώρια κατανάλωση (μύλοι) είναι άλλωστε σταθερή σε 450.000 με 500.000 τόνους, οπότε εκεί που θα πιεστούν τα πράγματα είναι στο διαθέσιμο τονάζ.
Γενικά το σκληρό σιτάρι μπορεί να εμφανίζει μία στασιμότητα, με τις τιμές εξαγωγής καρφωμένες στα 250 ευρώ ο τόνος, ωστόσο γενικά οι προοπτικές για όλους τους τύπου σίτου μοιάζουν καλύτερες, κάτι που συμπαρασύρει και τους δείκτες στο σκληρό. Στο χρηματιστήριο του Σικάγο, παρατηρήσαμε μετά τα δασμολογικά πάρε – δώσε τπου Τραμπ ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον φαινόμενο στα δημητριακά, καθώς τα γνωστά μας funds άρχισαν να βγαίνουν από τις short θέσεις τους, προκαλώντας ένα ωραιότατο ράλι της τάξης του 5% με 10%.
Στα σκληρά στάρια, η νέα λίστα της Φότζια πάντως δεν είχε αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα. Τα ποιοτικά στάρια με ειδικό βάρος 79,5-80 kg/hl, υαλώδη 80% και πρωτεΐνη 12-12,5% τιμή αποθήκης εμπόρου 280-285 ευρώ/τόνο. Η 2η ποιότητα με ειδικό βάρος 78 kg/hl, υαλώδη 65% και πρωτεΐνη 11-11,5% τιμή αποθήκης εμπόρου 265-270 ευρώ/τόνο.