Αρµοδίως έχει ανακοινωθεί µια πληρωµή ως τη Μεγάλη Πέµπτη, αλλά το σίγουρο είναι ότι τα χρήµατα που θα πιστωθούν θα είναι κατά πολύ λιγότερα από αυτά που οφείλονται στον αγροτικό κόσµο. Όσο γι’ αυτά που θα µείνουν πίσω, αυτά θα είναι µε βεβαιότητα πολλά! Μάλιστα, είναι και οι φόβοι που εκφράζονται για πιθανή ανακατανοµή και τελικά να φτάσουν σε άλλες… τσέπες!
∆ηµοσιεύτηκε στην Εφηµερίδα της Κυβερνήσεως η Πράξη Νοµοθετικού Περιεχοµένου σχετικά µε την επιδότηση για την αγορά λιπασµάτων. ∆ικαιούχοι είναι µόνο οι επαγγελµατίες αγρότες και το ύψος της ενίσχυσης ανέρχεται στο 15% του συνόλου των παραστατικών για την αγορά λιπασµάτων που εκδόθηκαν από τις 15 Μαρτίου 2026 µέχρι και τις 31 Μαΐου 2026. Η οικονοµική ενίσχυση-λέει το εν λόγω ΦΕΚ- είναι αφορολόγητη, ανεκχώρητη και ακατάσχετη στα χέρια του ∆ηµοσίου ή τρίτων. Βρε λες;
Αυτά που για άλλους αποτελούν παραδείγµατα προς µίµηση, εµείς εδώ ούτε που τα βλέπουµε! Η Κύπρος -λέει- κατέβαλε κανονικά στις 27 Μαρτίου στους δικαιούχους κτηνοτρόφους της συνδεδεµένη στα αιγοπρόβατα, και µάλιστα όπως προέβλεπε ο προγραµµατισµός της χώρας. Στη χώρα µας ακόµα είµαστε στη φάση των διασταυρώσεων, ενώ η επίσηµη ενηµέρωση από την ΑΑ∆Ε τοποθετεί την εν λόγω πίστωση έως τις 30 Μαΐου. Άνετα, να µην πιεστούν κιόλας!
Άλλο παράδειγµα και η Βραζιλία, όπου το υπουργείο Γεωργίας και Κτηνοτροφίας της χώρας ανακοίνωσε πρόσφατα την επικαιροποίηση των κατώτατων εγγυηµένων τιµών για την περίοδο συγκοµιδής 2026-2027, που αφορά καφέ, πορτοκάλια, σίζαλ και σιτάρι, µε στόχο τη διασφάλιση ενός ελάχιστου αγροτικού εισοδήµατος και τη σταθερότητα της αγοράς. Αν οι αγορές κινηθούν κάτω από αυτά τα επίπεδα, ενεργοποιούνται µέτρα στήριξης, όπως επιδοτήσεις ή κρατικές παρεµβάσεις. Και πώς προκύπτει αυτό; Με στοιχεία κόστους παραγωγής και διεθνών τιµών. ∆ηλαδή πανευκολούρα, που λένε και οι µαθητές!
Αυτή η πρακτική προσφέρει στους παραγωγούς προβλεψιµότητα, περιορίζει τα εισοδηµατικά ρίσκα που έχουν να πάρουν και ενισχύει τη διαπραγµατευτική τους θέση απέναντι στις µεγάλες εµπορικές αλυσίδες. Ίσως είναι η ώρα και η ελληνική πολιτεία να µελετήσει ανάλογα µοντέλα, ιδίως σε βασικά προϊόντα όπως το στάρι, το καλαµπόκι, το βαµβάκι, το ελαιόλαδο και το γάλα, όπου οι διακυµάνσεις των τιµών πλήττουν χιλιάδες παραγωγούς.
