Η πολυδιαφηµισµένη συµφωνία, που πριν οριστικοποιηθεί πέρασε από σαράντα κύµατα –ισορροπώντας, κατ’ άλλους, στις παρυφές γκρίζων ζωνών- για την κοινή γνώµη φαίνεται πως µάλλον δεν αποτελεί και τόσο… success story, όσο επιχειρήθηκε να εµφανιστεί για επικοινωνιακούς λόγους. Ή τουλάχιστον όχι για όλους όσοι ενεπλάκησαν σε αυτή
Το ότι η άλλοτε συνεταιριστική καπνοβιοµηχανία δεν αποτελεί «φλουρί Κωνσταντινάτο», µπορεί κανείς να το διαγνώσει στον ισολογισµό της, που θυµίζει… ελβετικό τυρί. Από την άλλη αναδιάρθρωση δανεισµού σε τέτοιο ποσό και σε µια εποχή, που άλλες επιχειρήσεις αφήνονται να σβήσουν, ζητά απαντήσεις
Στην πραγµατικότητα ο οµογενής επιχειρηµατίας από το Ροστόφ, που έχει πλασαριστεί στο επιχειρηµατικό πεδίο της χώρας, σαν την ρωσική εκδοχή του… θείου Σαµ, επενδύοντας στον τουρισµό, τον αθλητισµό, τον καπνό και ορέγεται και το λιµάνι της Θεσσαλονίκης, δεν θα πληρώσει παρά 15 εκατ. ευρώ, σε σύνολο δανειακών υποχρεώσεων αρχικού ύψους 90 εκατ. ευρώ της ΣΕΚΑΠ. Κι αυτά, σε βάθος χρόνου.
Το «ένοχο» µυστικό έγινε «άβολη» αλήθεια µόλις πριν λίγες ηµέρες, όταν αποκαλύφθηκε ότι η πώληση της ιστορικής καπνοβιοµηχανίας, προϋπόθετε ότι η υπό εκκαθάριση ΑΤΕbank έπρεπε να δεχθεί να αποποιηθεί τα 5/6 των απαιτήσεών της σε δάνεια που είχε χορηγήσει παλαιότερα στη ΣΕΚΑΠ. Ειδάλλως, δεν υπήρχε συµφωνία
Οι παροικούντες την Ιερουσαλήµ λένε ότι ο επιχειρηµατίας έκανε καλά τη δουλειά του και προάσπισε το συµφέρον του. Όπως, επίσης, τη δουλειά του κάνει και όταν πιέζει –µε διαθεσιµότητες, απολύσεις κ.λπ.- για ατοµικές συµβάσεις µε το προσωπικό ώστε να µειώσει το µισθολογικό κόστος σε δεδοµένα κρίσης
Το θέµα είναι αν δόθηκε ανάλογη δυνατότητα και στους άλλους διεκδικητές της ΣΕΚΑΠ και γιατί τελικά περιορίστηκε το όφελος στα 15 εκατ. ευρώ; «Ήταν η καλύτερη προσφορά από όλες», λένε πηγές κοντά στην εκκαθάριση και θυµίζουν ότι η ΣΕΚΑΠ είχε αρνητικά ίδια κεφάλαια 60 εκατ. ευρώ το 2012 και αν δεν γινόταν αύξηση κεφαλαίου, θα έπρεπε να οδηγηθεί σε λουκέτο. «Το όφελος θα ήταν µηδενικό, ενώ τώρα εξασφαλίστηκαν 3,3 εκατ. ευρώ για τις µετοχές, 15 εκατ. ευρώ από τα δάνεια που είναι καλυµµένα µε εµπράγµατες εξασφαλίσεις και κυρίως η ΣΕΚΑΠ θα µείνει ζωντανή γιατί θα επενδυθούν τουλάχιστον 25 εκατ. ευρώ», τονίζεται
Ούτε ρούβλι ακόμη στα ταμεία της καπνοβιομηχανίας, αλλά μεγαλόπνοα σχέδια για αύξηση παραγωγής και μεριδίωνΒάσει της συµφωνίας για την απόκτηση της ΣΕΚΑΠ, σε διάστηµα έτους από τη µεταβίβαση, ο νέος ιδιοκτήτης υποχρεούται να επενδύσει 25 εκατ. ευρώ, µέσω αυξήσεων κεφαλαίου. Έως την περασµένη Παρασκευή, πάντως, όταν η έκτακτη γενική συνέλευση των µετόχων της καπνοβιοµηχανίας είχε στην ατζέντα της θέµα αύξησης κεφαλαίου 2 εκατ. ευρώ, στα ταµεία της δεν είχε µπει ούτε… ρούβλι.
Η νέα διοίκηση στους τρεις µήνες που βρίσκεται στο τιµόνι της εταιρείας, όπως είπε στην Agrenda, ο νοµικός της σύµβουλος, Στέργιος Γιαλάογλου, προσπαθεί να ενηµερωθεί για τις υποχρεώσεις, τις απαιτήσεις κι εν γένει την οικονοµική διάρθρωσή της.
«Βρήκαµε µισθούς απλήρωτους 2 εκατ. ευρώ από δεδουλευµένα τριών µηνών, ενώ οι υποχρεώσεις σε τρίτους είναι 1,5 εκατ. ευρώ και αυξάνουν διαρκώς. Επίσης εντός του µήνα θα καταβληθούν 1,5 εκατ. ευρώ στη ΣΕΚΕ, ενώ αν προσθέσετε τα 25 εκατ. ευρώ της αύξησης κεφαλαίου που θα γίνει σταδιακά µέσα στο 2014, τα 5 εκατ. ευρώ για την αγορά µετοχών από την ΑΤΕ και τη ΣΕΚΕ, θα δείτε ότι η επένδυση, µαζί µε το δάνειο των 15 εκατ. ευρώ, εγγίζει τα 50 εκατ. ευρώ, σε µια εταιρεία µε αρνητικά ίδια κεφάλαια 60 εκατ. ευρώ», τονίζει.
Κάνει λόγο επίσης για «µεγάλο παρασκήνιο» όσον αφορά στις απαιτήσεις της ΣΕΚΑΠ, κυρίως µε αφορµή τη διαγραφή ποσού 15 εκατ. ευρώ, πριν από περίπου 4 χρόνια και σηµειώνει ότι αυτές οι υποθέσεις έχουν µπει στο µικροσκόπιο και ό,τι αποδειχθεί πως είναι διεκδικήσιµο, θα γίνουν ενέργειες είσπραξης
Στο τελευταίο τρίµηνο η παραγωγή της ΣΕΚΑΠ αυξήθηκε 300%, ανεβάζοντας το µέσο ποσοστό έτους στο +20% και η χρήση θα κλείσει µε έλλειµµα 10 εκατ. ευρώ και τζίρο κοντά στα 21 εκατ. ευρώ. Το 2014 θα γίνει προσπάθεια να ανοίξουν οι αγορές των Η.Α.Εµιράτων, της Τουρκίας, της Αλβανίας, του Μαυροβουνίου, της Βουλγαρίας και κυρίως της Ουκρανίας και της Ρωσίας.
Εντός συνόρων στόχος είναι το µερίδιο αγορά από το 2% όπου έχει µειωθεί σήµερα, να φθάσει στα επίπεδα των καλών εποχών, που ξεπερνούσε το 13
Πρόγραµµα εθελουσίας εξόδουΠερίπου 45 εργαζόµενοι έκαναν αποδεκτό το πρόγραµµα εθελουσίας εξόδου που έβγαλε στον αέρα η νέα ιδιοκτησία της ΣΕΚΑΠ, µε συνέπεια το προσωπικό να αριθµεί σήµερα περί τα 210-215 άτοµα. Από αυτούς, κατά τον κ. Γιαλάογλου, «το 50% έχει υπογράψει ατοµικές συµβάσεις µε µισθούς από 800 έως 1.200 ευρώ καθαρά.
Μεγαλύτερες µειώσεις έως 50%, έγιναν στους υψηλόµισθους, περίπου 30-40 άτοµα, οι οποίοι πριν από την προσαρµογή έπαιρναν στο χέρι 3.000 ευρώ». Συνολικά η µισθοδοσία του προσωπικού ήταν στα 650-700 χιλ. ευρώ µηνιαίως, λέει ο νοµικός σύµβουλος, και υπογραµµίζει ότι αποτελούσε το 70% του λειτουργικού κόστους κι ήταν αδύνατο να διατηρηθεί στα επίπεδα αυτά, που έδιναν µέσο µισθό πάνω από 2.500 ευρώ
Από τον Μπαλτατζή στην εμπορική επιτυχία και τον «απογαλακτισμό» Η ίδρυση της ΣΕΚΑΠ τοποθετείται το 1975, ωστόσο οι ρίζες της, οραµατικά, τουλάχιστον, είναι πολύ πιο βαθιές φθάνοντας πίσω στο 1945, όταν ο πρωτοπόρος συνεταιριστής Αλέξανδρος Μπαλτατζής συνέλαβε την ιδέα ίδρυσης της ΣΕΚΕ
Η είσοδός της στην αγορά έγινε το 1980 µε τα σήµατα SEKAP και το ιστορικό Kiretsiler, όµως η µάρκα που την καθιέρωσε στη συνείδηση των καπνιστών, ήταν το Cooper, που ήρθε πέντε χρόνια αργότερα και την απογείωσε. Το 1989 ακολουθεί νέα επιτυχία µε την κυκλοφορία του GR Lights, και µαζί µε το COOPER, βάζουν τη ΣΕΚΑΠ, ανάµεσα στους σηµαντικότερους παίκτες της ελληνικής αγοράς τσιγάρων
Στη δεκαετία του 1990 η παρουσία µεγάλων πολυεθνικών και η ένταση του ανταγωνισµού πιέζουν τη ΣΕΚΑΠ και παρά την επανατοποθέτηση του ιστορικού σήµατος «Άριστα», βλέπει το µερίδιό της να µειώνεται. Το λανσάρισµα του BF (1997), του πρώτου, διεθνώς, τσιγάρου µε βιολογικό φίλτρο (biofilter) τη βγάζει από τη δύσκολη θέση και ενισχύει τη φήµη της στο εξωτερικό, από όπου έρχονται νέες παραγγελίες. Το «παζλ» των επιτυχιών κλείνει το 2003 µε το GR International 25, την πρώτη στην εγχώρια αγορά «οικονοµική» συσκευασία των 25 τσιγάρων. Στις «καλές» της µέρες, το µερίδιο της ΣΕΚΑΠ άγγιξε το 15% ενώ τα τελευταία χρόνια -και προτού τα προβλήµατα ρευστότητας φτάσουν να εµποδίζουν την οµαλή της λειτουργία- κινούνταν στα επίπεδα του 8,5%
Στο σταυροδρόµι της ιδιωτικοποίησης Η όξυνση των προβληµάτων ρευστότητας και η απόφαση της τότε ATE να απαγκιστρωθεί από τις θυγατρικές του µη χρηµατοπιστωτικού τοµέα, έφεραν τη ΣΕΚΑΠ µπροστά σε ένα νέο σταυροδρόµι. Εκκίνησε διαδικασία ιδιωτικοποίησης του 50,36% των µετοχών της, που κατείχε η ΑΤΕ, και η καπνοβιοµηχανία «φλέρταρε» µε διάφορους επενδυτές πριν καταλήξει στα χέρια του οµογενή επιχειρηµατία από τη Ρωσία, Ι. Σαββίδη
Η πρώτη προσπάθεια πώλησης βρήκε την ινδική Bommidala να έχει καταθέσει δεσµευτική προσφορά, αλλά µετά από παλινωδίες ο διαγωνισµός ναυάγησε. Η επόµενη απόπειρα προσέλκυσε στρατηγικούς επενδυτές από την Τουρκία, τις ΗΠΑ, τη Γαλλία ακόµα και εγχώριους (ή φερόµενους ως τέτοιους). Οι Τούρκοι βρέθηκαν σε πλεονεκτική θέση (ήταν οι µόνοι που κατάθεσαν δεσµευτική προσφορά) αλλά και πάλι δεν έµελλε να κλείσει το deal, αφού ο εκκαθαριστής της ΑΤΕ ανακοίνωσε παράταση του διαγωνισµού
Πολλοί πίσω από αυτή την ενέργεια είδαν µια «φωτογραφική» επαναπροκήρυξη ενός µίνι διεθνή διαγωνισµού, µε διαδικασίες-εξπρές, που επέτρεπε στον Ι. Σαββίδη, να µπει και επίσηµα στο παιχνίδι. Ο εκκαθαριστής µάλιστα έθετε και ένα νέο όρο που αποδείχθηκε καθοριστικός, καθώς ζητούσε από οποιονδήποτε νέο ή «παλιό» επενδυτή να συµφωνήσει εγγράφως πρώτα µε τη ΣΕΚΕ, που ήταν ο µέτοχος καταστατικής µειοψηφίας. Τρεις µέρες µετά, η τελευταία ανακοίνωνε ότι συµφώνησε να πουλήσει στην Donskoy Tabak JSC, το 34,18% των µετοχών, που είχε στη ΣΕΚΑΠ. Παρότι υποβλήθηκαν δεσµευτικές προσφορές και από τους BIOSYNTEC S.A. (Γαλλία), EUROPEAN TOBACCO A.S. (Τουρκία) και SEBA/ΕΛΓΕΚΑ (Τουρκία/Ελλάδα), ο Ιβάν Σαββίδης είχε πάρει το προβάδισµα και αυτό επιβεβαιώθηκε και ιστορικά αφού σήµερα είναι ο ιδιοκτήτης της και όπως είπε και το περασµένο Σάββατο που επισκέφθηκε το εργοστάσιο, πιστεύει στη ΣΕΚΑΠ και θέλει να την κάνει εφάµιλλη της Donskoy
Το ότι η άλλοτε συνεταιριστική καπνοβιοµηχανία δεν αποτελεί «φλουρί Κωνσταντινάτο», µπορεί κανείς να το διαγνώσει στον ισολογισµό της, που θυµίζει… ελβετικό τυρί. Από την άλλη αναδιάρθρωση δανεισµού σε τέτοιο ποσό και σε µια εποχή, που άλλες επιχειρήσεις αφήνονται να σβήσουν, ζητά απαντήσεις
Στην πραγµατικότητα ο οµογενής επιχειρηµατίας από το Ροστόφ, που έχει πλασαριστεί στο επιχειρηµατικό πεδίο της χώρας, σαν την ρωσική εκδοχή του… θείου Σαµ, επενδύοντας στον τουρισµό, τον αθλητισµό, τον καπνό και ορέγεται και το λιµάνι της Θεσσαλονίκης, δεν θα πληρώσει παρά 15 εκατ. ευρώ, σε σύνολο δανειακών υποχρεώσεων αρχικού ύψους 90 εκατ. ευρώ της ΣΕΚΑΠ. Κι αυτά, σε βάθος χρόνου.
Το «ένοχο» µυστικό έγινε «άβολη» αλήθεια µόλις πριν λίγες ηµέρες, όταν αποκαλύφθηκε ότι η πώληση της ιστορικής καπνοβιοµηχανίας, προϋπόθετε ότι η υπό εκκαθάριση ΑΤΕbank έπρεπε να δεχθεί να αποποιηθεί τα 5/6 των απαιτήσεών της σε δάνεια που είχε χορηγήσει παλαιότερα στη ΣΕΚΑΠ. Ειδάλλως, δεν υπήρχε συµφωνία
Οι παροικούντες την Ιερουσαλήµ λένε ότι ο επιχειρηµατίας έκανε καλά τη δουλειά του και προάσπισε το συµφέρον του. Όπως, επίσης, τη δουλειά του κάνει και όταν πιέζει –µε διαθεσιµότητες, απολύσεις κ.λπ.- για ατοµικές συµβάσεις µε το προσωπικό ώστε να µειώσει το µισθολογικό κόστος σε δεδοµένα κρίσης
Το θέµα είναι αν δόθηκε ανάλογη δυνατότητα και στους άλλους διεκδικητές της ΣΕΚΑΠ και γιατί τελικά περιορίστηκε το όφελος στα 15 εκατ. ευρώ; «Ήταν η καλύτερη προσφορά από όλες», λένε πηγές κοντά στην εκκαθάριση και θυµίζουν ότι η ΣΕΚΑΠ είχε αρνητικά ίδια κεφάλαια 60 εκατ. ευρώ το 2012 και αν δεν γινόταν αύξηση κεφαλαίου, θα έπρεπε να οδηγηθεί σε λουκέτο. «Το όφελος θα ήταν µηδενικό, ενώ τώρα εξασφαλίστηκαν 3,3 εκατ. ευρώ για τις µετοχές, 15 εκατ. ευρώ από τα δάνεια που είναι καλυµµένα µε εµπράγµατες εξασφαλίσεις και κυρίως η ΣΕΚΑΠ θα µείνει ζωντανή γιατί θα επενδυθούν τουλάχιστον 25 εκατ. ευρώ», τονίζεται
Ούτε ρούβλι ακόμη στα ταμεία της καπνοβιομηχανίας, αλλά μεγαλόπνοα σχέδια για αύξηση παραγωγής και μεριδίωνΒάσει της συµφωνίας για την απόκτηση της ΣΕΚΑΠ, σε διάστηµα έτους από τη µεταβίβαση, ο νέος ιδιοκτήτης υποχρεούται να επενδύσει 25 εκατ. ευρώ, µέσω αυξήσεων κεφαλαίου. Έως την περασµένη Παρασκευή, πάντως, όταν η έκτακτη γενική συνέλευση των µετόχων της καπνοβιοµηχανίας είχε στην ατζέντα της θέµα αύξησης κεφαλαίου 2 εκατ. ευρώ, στα ταµεία της δεν είχε µπει ούτε… ρούβλι.
Η νέα διοίκηση στους τρεις µήνες που βρίσκεται στο τιµόνι της εταιρείας, όπως είπε στην Agrenda, ο νοµικός της σύµβουλος, Στέργιος Γιαλάογλου, προσπαθεί να ενηµερωθεί για τις υποχρεώσεις, τις απαιτήσεις κι εν γένει την οικονοµική διάρθρωσή της.
«Βρήκαµε µισθούς απλήρωτους 2 εκατ. ευρώ από δεδουλευµένα τριών µηνών, ενώ οι υποχρεώσεις σε τρίτους είναι 1,5 εκατ. ευρώ και αυξάνουν διαρκώς. Επίσης εντός του µήνα θα καταβληθούν 1,5 εκατ. ευρώ στη ΣΕΚΕ, ενώ αν προσθέσετε τα 25 εκατ. ευρώ της αύξησης κεφαλαίου που θα γίνει σταδιακά µέσα στο 2014, τα 5 εκατ. ευρώ για την αγορά µετοχών από την ΑΤΕ και τη ΣΕΚΕ, θα δείτε ότι η επένδυση, µαζί µε το δάνειο των 15 εκατ. ευρώ, εγγίζει τα 50 εκατ. ευρώ, σε µια εταιρεία µε αρνητικά ίδια κεφάλαια 60 εκατ. ευρώ», τονίζει.
Κάνει λόγο επίσης για «µεγάλο παρασκήνιο» όσον αφορά στις απαιτήσεις της ΣΕΚΑΠ, κυρίως µε αφορµή τη διαγραφή ποσού 15 εκατ. ευρώ, πριν από περίπου 4 χρόνια και σηµειώνει ότι αυτές οι υποθέσεις έχουν µπει στο µικροσκόπιο και ό,τι αποδειχθεί πως είναι διεκδικήσιµο, θα γίνουν ενέργειες είσπραξης
Στο τελευταίο τρίµηνο η παραγωγή της ΣΕΚΑΠ αυξήθηκε 300%, ανεβάζοντας το µέσο ποσοστό έτους στο +20% και η χρήση θα κλείσει µε έλλειµµα 10 εκατ. ευρώ και τζίρο κοντά στα 21 εκατ. ευρώ. Το 2014 θα γίνει προσπάθεια να ανοίξουν οι αγορές των Η.Α.Εµιράτων, της Τουρκίας, της Αλβανίας, του Μαυροβουνίου, της Βουλγαρίας και κυρίως της Ουκρανίας και της Ρωσίας.
Εντός συνόρων στόχος είναι το µερίδιο αγορά από το 2% όπου έχει µειωθεί σήµερα, να φθάσει στα επίπεδα των καλών εποχών, που ξεπερνούσε το 13
Πρόγραµµα εθελουσίας εξόδουΠερίπου 45 εργαζόµενοι έκαναν αποδεκτό το πρόγραµµα εθελουσίας εξόδου που έβγαλε στον αέρα η νέα ιδιοκτησία της ΣΕΚΑΠ, µε συνέπεια το προσωπικό να αριθµεί σήµερα περί τα 210-215 άτοµα. Από αυτούς, κατά τον κ. Γιαλάογλου, «το 50% έχει υπογράψει ατοµικές συµβάσεις µε µισθούς από 800 έως 1.200 ευρώ καθαρά.
Μεγαλύτερες µειώσεις έως 50%, έγιναν στους υψηλόµισθους, περίπου 30-40 άτοµα, οι οποίοι πριν από την προσαρµογή έπαιρναν στο χέρι 3.000 ευρώ». Συνολικά η µισθοδοσία του προσωπικού ήταν στα 650-700 χιλ. ευρώ µηνιαίως, λέει ο νοµικός σύµβουλος, και υπογραµµίζει ότι αποτελούσε το 70% του λειτουργικού κόστους κι ήταν αδύνατο να διατηρηθεί στα επίπεδα αυτά, που έδιναν µέσο µισθό πάνω από 2.500 ευρώ
Η είσοδός της στην αγορά έγινε το 1980 µε τα σήµατα SEKAP και το ιστορικό Kiretsiler, όµως η µάρκα που την καθιέρωσε στη συνείδηση των καπνιστών, ήταν το Cooper, που ήρθε πέντε χρόνια αργότερα και την απογείωσε. Το 1989 ακολουθεί νέα επιτυχία µε την κυκλοφορία του GR Lights, και µαζί µε το COOPER, βάζουν τη ΣΕΚΑΠ, ανάµεσα στους σηµαντικότερους παίκτες της ελληνικής αγοράς τσιγάρων
Στη δεκαετία του 1990 η παρουσία µεγάλων πολυεθνικών και η ένταση του ανταγωνισµού πιέζουν τη ΣΕΚΑΠ και παρά την επανατοποθέτηση του ιστορικού σήµατος «Άριστα», βλέπει το µερίδιό της να µειώνεται. Το λανσάρισµα του BF (1997), του πρώτου, διεθνώς, τσιγάρου µε βιολογικό φίλτρο (biofilter) τη βγάζει από τη δύσκολη θέση και ενισχύει τη φήµη της στο εξωτερικό, από όπου έρχονται νέες παραγγελίες. Το «παζλ» των επιτυχιών κλείνει το 2003 µε το GR International 25, την πρώτη στην εγχώρια αγορά «οικονοµική» συσκευασία των 25 τσιγάρων. Στις «καλές» της µέρες, το µερίδιο της ΣΕΚΑΠ άγγιξε το 15% ενώ τα τελευταία χρόνια -και προτού τα προβλήµατα ρευστότητας φτάσουν να εµποδίζουν την οµαλή της λειτουργία- κινούνταν στα επίπεδα του 8,5%
Η πρώτη προσπάθεια πώλησης βρήκε την ινδική Bommidala να έχει καταθέσει δεσµευτική προσφορά, αλλά µετά από παλινωδίες ο διαγωνισµός ναυάγησε. Η επόµενη απόπειρα προσέλκυσε στρατηγικούς επενδυτές από την Τουρκία, τις ΗΠΑ, τη Γαλλία ακόµα και εγχώριους (ή φερόµενους ως τέτοιους). Οι Τούρκοι βρέθηκαν σε πλεονεκτική θέση (ήταν οι µόνοι που κατάθεσαν δεσµευτική προσφορά) αλλά και πάλι δεν έµελλε να κλείσει το deal, αφού ο εκκαθαριστής της ΑΤΕ ανακοίνωσε παράταση του διαγωνισµού
Πολλοί πίσω από αυτή την ενέργεια είδαν µια «φωτογραφική» επαναπροκήρυξη ενός µίνι διεθνή διαγωνισµού, µε διαδικασίες-εξπρές, που επέτρεπε στον Ι. Σαββίδη, να µπει και επίσηµα στο παιχνίδι. Ο εκκαθαριστής µάλιστα έθετε και ένα νέο όρο που αποδείχθηκε καθοριστικός, καθώς ζητούσε από οποιονδήποτε νέο ή «παλιό» επενδυτή να συµφωνήσει εγγράφως πρώτα µε τη ΣΕΚΕ, που ήταν ο µέτοχος καταστατικής µειοψηφίας. Τρεις µέρες µετά, η τελευταία ανακοίνωνε ότι συµφώνησε να πουλήσει στην Donskoy Tabak JSC, το 34,18% των µετοχών, που είχε στη ΣΕΚΑΠ. Παρότι υποβλήθηκαν δεσµευτικές προσφορές και από τους BIOSYNTEC S.A. (Γαλλία), EUROPEAN TOBACCO A.S. (Τουρκία) και SEBA/ΕΛΓΕΚΑ (Τουρκία/Ελλάδα), ο Ιβάν Σαββίδης είχε πάρει το προβάδισµα και αυτό επιβεβαιώθηκε και ιστορικά αφού σήµερα είναι ο ιδιοκτήτης της και όπως είπε και το περασµένο Σάββατο που επισκέφθηκε το εργοστάσιο, πιστεύει στη ΣΕΚΑΠ και θέλει να την κάνει εφάµιλλη της Donskoy
