« Έτσι, περιορίζονται τα περιθώρια καθυστερήσεων και οι αποφάσεις µπορούν να εκδίδονται άµεσα, µόλις επιβεβαιώνεται ένα θετικό περιστατικό και ολοκληρώνονται οι προβλεπόµενες διαδικασίες». Αυτό θα πει… ταχύτητα.
Αν στη γη οι αγρότες αντιµετωπίζουν… φουρτούνες, στη θάλασσα οι πιέσεις που δέχονται οι εναποµείναντες αλιείς είναι πολλαπλές, όπως φάνηκε στην µαραθώνια και τρικυµιώδη, ως προς την ένταση, συνάντηση εκπροσώπων του κλάδου µε την ηγεσία του υπουργείου της πλατείας, κατά την πρόσφατη 90ή ∆ΕΘ. Πέρα από το ενεργειακό κόστος, που θα κρατήσει πολλά καΐκια δεµένα, οι µικροµεσαίοι αλιείς εξέφρασαν ανησυχία σε σχέση µε τις αποφάσεις για τα θαλάσσια πάρκα που – όπως είπαν - ελήφθησαν ερήµην τους, µε τον υπουργό να λέει πως θα υπάρξει οικονοµική ενίσχυση στους πληττόµενους αλιείς. «Το ξαναλέω εδώ, σε όλους τους τόνους, όπως το έχω πει στην κυβέρνηση, στο υπουργικό Συµβούλιο και στον υπουργό Περιβάλλοντος. ∆εν θα υπάρξουν θαλάσσια πάρκα στη χώρα που θα αφήνουν έξω τους επαγγελµατίες αλιείς, χωρίς αυτοί να αποζηµιώνονται. Προσοχή όµως όταν έρθει η ώρα της αποζηµίωσης, θα πρέπει οι επιλέξιµοι να σκεφτείτε αν θέλετε να πληρωθείτε για να βγείτε από το επάγγελµα ή να πληρωθείτε για τη συγκεκριµένη απώλεια που θα φέρει το εν λόγω θαλάσσιο πάρκο; Αυτό είναι µια κουβέντα ξεχωριστή». Το θέµα είναι να γίνει…
Οι οργανώσεις παραγωγών οπωροκηπευτικών εισπράττουν κάθε χρόνο περί το 1 δισ. ευρώ ως στήριξη από την ΕΕ, εντούτοις η ελκυστικότητά τους φθίνει και τα µέλη τους µειώνονται, ενώ οι περισσότερες εξακολουθούν να βρίσκονται σε µειονεκτική θέση σε σχέση µε τους µεγάλους λιανέµπορους, λέει νέα έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Το κλιµάκιο ελέγχου θεωρεί ότι η άνιση εθνική στήριξη, οι περίπλοκοι ενωσιακοί κανόνες και η µη απόκριση της Επιτροπής στις προκλήσεις που αντιµετωπίζει ο τοµέας τις κρατούν πίσω. Καλές οι διαπιστώσεις αλλά τι ακριβώς πρέπει να γίνει δεν λέει.
