Σύμφωνα με την FAS, ο αριθμός των σφαγών το 2026 ήταν υψηλότερος από τις αρχικές εκτιμήσεις, λόγω της ισχυρής εγχώριας ζήτησης, αλλά και της αυξημένης ζήτησης για εξαγωγές κρέατος βοοειδών. Η Ινδία διαθέτει έναν από τους σημαντικότερους πληθυσμούς βοοειδών παγκοσμίως, ο οποίος περιλαμβάνει και ασιατικούς οικόσιτους νεροβούβαλους, που εκτρέφονται κυρίως για την παραγωγή γάλακτος.
Το τελικό ζωικό κεφάλαιο για το 2027 προβλέπεται να μειωθεί περαιτέρω, στα 306,5 εκατομμύρια ζώα, λόγω των αναμενόμενων αυξημένων σφαγών, οι οποίες θα καλύψουν τη συνεχιζόμενα ισχυρή ζήτηση. Παράγοντες του κλάδου εκτιμούν ότι θα σημειωθεί αργή αύξηση του αριθμού των διασταυρωμένων βοοειδών και των νεροβούβαλων υψηλότερης γαλακτοπαραγωγικής απόδοσης. Ωστόσο, η αύξηση αυτή θα αντισταθμιστεί περισσότερο από τη μείωση των ζώων χαμηλής παραγωγικότητας, όπως τα μη βελτιωμένα βοοειδή και οι νεροβούβαλοι, καθώς και τα αδέσποτα μη παραγωγικά ζώα, όπως οι ηλικιωμένες αγελάδες και βουβάλες που έχουν ολοκληρώσει την παραγωγική τους ζωή, τα αρσενικά μοσχάρια και οι ταύροι.
Ο κτηνοτροφικός τομέας στην Ινδία εξακολουθεί να κυριαρχείται από μικρούς παραγωγούς, με τις περισσότερες πολιτείες να διαθέτουν μικρές οικογενειακές μονάδες εκτροφής δύο έως πέντε ζώων. Σύμφωνα με παράγοντες του κλάδου, στις κυριότερες γαλακτοπαραγωγικές πολιτείες παρατηρείται σταδιακή αναδιοργάνωση, με αυξανόμενη τάση προς εξειδικευμένες κτηνοτροφικές μονάδες δυναμικότητας 20 έως 50 ζώων. Αντίθετα, οι μικρές οικογενειακές εκμεταλλεύσεις περιορίζουν την εκτροφή γαλακτοπαραγωγών ζώων στις ανάγκες οικιακής κατανάλωσης. Καθώς οι γεωργικές εκμεταλλεύσεις συρρικνώνονται και η εκμηχάνιση εντείνεται, οι αγρότες αντικαθιστούν τις αγελάδες και τις βουβάλες χαμηλής γαλακτοπαραγωγικής απόδοσης με ζώα υψηλότερης απόδοσης.
Η εκμηχάνιση και η βελτίωση του αγροτικού οδικού δικτύου έχουν επίσης περιορίσει τη χρήση των βοδιών και των αρσενικών νεροβούβαλων ως ζώων έλξης για τις γεωργικές εργασίες. Η ισχυρή ανάκαμψη της εξαγωγικής ζήτησης για κρέας νεροβούβαλου, η επέκταση των σύγχρονων σφαγείων και των εγκαταστάσεων επεξεργασίας κρέατος, καθώς και η σταθερή εγχώρια ζήτηση έχουν συμβάλει στην άνοδο των τιμών των ζώων που έχουν ολοκληρώσει την παραγωγική τους ζωή. Η εξέλιξη αυτή ενισχύει τα εισοδήματα των αγροτών, αντί να οδηγεί στην εγκατάλειψη των ζώων και στη μετατροπή τους σε αδέσποτα.
