του Γιώργου Παπαδημητρίου*
Συνήθως δεν απαντώ σε ερωτήµατα, ειδικά όταν έρχονται µε την δικαιολογία «σε διαβάζω στην Agrenda και θέλω να σε ρωτήσω….. Στην Agrenda γράφω κάνοντας µία γενική ενηµέρωση και δίνοντας γενικές κατευθύνσεις, επειδή έχω µία ιδιαίτερη εξειδίκευση και όχι µε σκοπό να µαζέψω πελάτες. Εφόσον είναι ενδιαφέροντα τα όσα γράφω, µπορεί ο οποιοσδήποτε τα διαβάζει, να τα πάρει και να πάει να βρεθεί µε το Λογιστή του να συζητήσουν λεπτοµέρειες.
Πρέπει να γνωρίζουν οι αναγνώστες ότι, δεν απαντώ σε ερωτήµατα διότι αν το κάνω καπελώνω τους συναδέλφους που τους παρακολουθούν, κάτι το οποίο αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι. Αν κάποιος δεν είναι ικανοποιηµένος από το λογιστή του, του το ανακοινώνει και φεύγει, απλά και τίµια.
Αυτή τη φορά δεν άντεξα τον πειρασµό και συνέχισα…
∆έχθηκα ερώτηµα το πρωί (σσ. Πέµπτη), το οποίο ήταν η αφορµή να προχωρήσω στην συγγραφή του σηµερινού άρθρου: «…µου είπαν να πω το Λογιστή να µου βάλει 100,00€ αγροτικό εισόδηµα στο Ε3, για να µπορέσω να γράψω το 50% από το αγροτικό αυτοκίνητο που κληρονόµησα από τον πεθαµένο πατέρα µου. Και στη συνέχεια να το γράψω στη γυναίκα µου που είναι αγρότισσα…».
Και γιατί δεν το γράφεις κατευθείαν στη γυναίκα σου; Ρώτησα εύλογα. «∆εν το επιτρέπει ο αδερφός µου γιατί δεν τη χωνεύει…!!!!!!!!!!»
Το ερώτηµα που µόλις διαβάσατε, µου δηµιούργησε έκπληξη, παρότι -είµαι βέβαιος- συµβαίνει σε δεκάδες περιπτώσεις ανά την Ελλάδα. Έχει δε, δύο σκέλη: α)την περίπτωση των κληρονόµων και β) τα γραφεία διεκπεραίωσης αυτοκινητιστικών υποθέσεων.
Ξεκινώντας από τους κληρονόµους, µιλάµε ότι οι άνθρωποι πρέπει να είναι αλλού γι’ αλλού: ∆εν χωνεύει λέει ο αδερφός τη νύφη του και για το λόγο αυτό δεν αφήνει να γραφεί το 50% στη γυναίκα του αδερφού του…αλλά αφήνει να γραφεί το 50% στον αδερφό του (αφού δεν µπορεί να κάνει αλλιώς γιατί είναι κληρονοµικό, άρα µισό – µισό), ο οποίος µόλις γραφεί πάνω του το 50% θα το µεταβιβάσει στη γυναίκα του, η οποία είναι αγρότισσα.. ο άλλος αδερφός όµως το γνωρίζει, αλλά παρά ταύτα τον αφήνει να το γράψει πάνω του -γιατί δεν µπορεί να το αποφύγει-, ξέρει ότι µετά θα το γράψει στη νύφη του που δεν τη χωνεύει… αλλά δεν το νοιάζει, αρκεί να µην το αφήσει να γίνει η µεταβίβαση απευθείας… αφού δεν τη χωνεύει λέµε. Αυτό µόνο, τίποτε άλλο..
Να προσθέσω ότι ο σύζυγος της αγρότισσας είναι συνταξιούχος, κατά συνέπεια η όλη διαδικασία θα µπορούσε να αποφευχθεί µε την απευθείας µεταβίβαση του ποσοστού σε αυτή.. Αλλά είπαµε, δεν τη χωνεύει…
Και πάµε στα καµάρια µας, τα γραφεία διεκπεραίωσης αυτοκινητιστικών υποθέσεων. Όχι όλα, να είµαι ξεκάθαρος, κάποια από αυτά, στα οποία περισσεύει το θράσος.!!
Λένε στον κόσµο «πείτε του λογιστή να σας βάλει 100-200 ευρώ αγροτικό εισόδηµα και ελάτε να κάνουµε τη µεταβίβαση και να σας γράψω το αγροτικό. Λες και είναι τυρί και άµα µπει λίγο παραπάνω θα του πούµε άστο καλά είναι.
Η πώληση αγροτικών προϊόντων έχει κάποιες προϋποθέσεις. Πώληση σηµαίνει καλλιέργεια, παραγωγή. Πρέπει να κάνει κάποιος δήλωση καλλιέργειας; Και ναι και όχι. Όχι αν δεν λαµβάνει επιδοτήσεις.
Συνεπώς, ένας συνταξιούχος, ή ένας υπάλληλος ιδιωτικού ή δηµοσίου τοµέα) ο οποίος καλλιεργεί ζαρζαβατικά στον κήπο του και αποφασίζει να βγει στο πεζοδρόµιο να τα πουλήσει, θα πρέπει να εγγραφεί στο ειδικό καθεστώς και στη συνέχεια να εγγραφεί στο µητρώο Αγροτών και Αγροτικών Εκµεταλλεύσεων.
Κάποιος ο οποίος θέλει να πάρει σήµερα αγροτικό, απαιτούνται ως ελάχιστο οι ανωτέρω δύο διαδικασίες. Πράγµα που σηµαίνει ότι µπορεί αυτό να γίνει, αλλά θα είναι έτοιµοι την επόµενη χρονιά. Κι αν βιάζεται κάποιος, ας περιµένει, δεν θα πάθει κάτι. Το λέω µε πλήρη επίγνωση, δεν µπορεί να θυµήθηκε ξαφνικά Σεπτέµβρη µήνα ότι χρειάζεται αγροτικό και να καίγεται κιόλας να το πάρει αύριο.
Όσα από τα γραφεία µεταβιβάσεων παροτρύνουν τους ανθρώπους «πείτε στο Λογιστή σας, να σας βάλει 100 ευρώ αγροτικό εισόδηµα», θα πρέπει να σταµατήσουν να λένε όσα λένε, µε τον τρόπο που το λένε, γιατί πλησιάζουν έντονα τα όρια της καταγγελίας, µε ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη λειτουργεία του γραφείου τους. Γίνεται, αλλά απαιτείται συγκεκριµένη διαδικασία και χρόνος.
Να ζητάτε παντα τιµολόγιο
Το άρθρο 23 περί αναγνώρισης δαπανών δίνει το δικαίωµα να χρησιµοποιείς απόδειξη ταµειακής αξίας έως 10 ευρώ. Κι έρχεται η ώρα του ελέγχου και σου πετά εκτός όλες τις αποδείξεις και αναρωτιέσαι γιατί. Ησυχάζεις απ’ όλα µε έναν και µόνο τρόπο: ζητάς τιµολόγιο για τα πάντα. Κερδίζεις τον ΕΦΚ (όταν πρόκειται για καύσιµα), ενώ δεν µπορεί να αµφισβητηθεί από τον έλεγχο διότι στο τιµολόγιο υπάρχει πάντα η περιγραφή του εξόδου εφόσον η δαπάνη είναι πραγµατική.
Γάγγραινα η άρνηση των εργατών γης να πληρωθούν µε εργόσηµα
Η µαζική αγορά εργοσήµων στο τέλος του χρόνου είναι µια πρακτική που δικαιώθηκε δικαστικά, αλλά η αλήθεια είναι πως το µεγαλύτερο πρόβληµα βρίσκεται στην άρνηση των εργατών γης να δεχτούν εργόσηµο, φοβούµενοι την απώλεια επιδοµάτων. Το αποτέλεσµα είναι η «µαύρη» εργασία.
*Φοροτεχνικός – Πρόεδρος Σ.Ε.Ε.Λ.Φ.Ο.Κ. (Σύλλογος Ελευθέρων Επαγγελματιών Λογιστών Φοροτεχνικών Οικονομολόγων Νομού Καρδίτσας)
