του Andreas Kluth*
Αναφερόµενος στην αµερικανική εισβολή στο Ιράκ το 2003, τους κατηγόρησε για «παρέµβαση σε πολύπλοκες κοινωνίες τις οποίες ούτε οι ίδιοι δεν καταλάβαιναν», µε αποτέλεσµα να «καταστρέψουν πολύ περισσότερα έθνη από όσα έχτισαν». Και τώρα, ο Τραµπ παρεµβαίνει σε µια πολύπλοκη κοινωνία που ο ίδιος δεν κατανοεί: «Η ώρα της ελευθερίας σας, πλησιάζει», είπε στον ιρανικό λαό, ανακοινώνοντας την έναρξη µιας µαζικής αµερικανο-ισραηλινής εκστρατείας κατά του καθεστώτος της Τεχεράνης.
∆εν πρόκειται για µια χειρουργική και περιορισµένη επίθεση, όπως η επιχείρηση Midnight Hammer τον Ιούνιο. Πρόκειται για έναν πόλεµο µε όλα τα µέσα, απρόβλεπτο και ανεξέλεγκτο. «Οι ζωές γενναίων Αµερικανών ηρώων µπορεί να χαθούν. Συµβαίνει συχνά στον πόλεµο», παραδέχτηκε ο Τραµπ ανακοινώνοντας την επίθεση. Μήπως µόλις ξεκίνησε τον τελευταίο «αιώνιο» πόλεµο των ΗΠΑ, αυτόν που υποσχέθηκε στη βάση του MAGA ότι θα τερµάτιζε και θα απέφευγε; Οι διαφορές και οι οµοιότητες µεταξύ 2026 και 2003 είναι ανατριχιαστικές. Τότε, όπως και τώρα, η αµερικανική επέµβαση αφορούσε φαινοµενικά, αλλά όχι πραγµατικά, τα όπλα µαζικής καταστροφής - το Ιράκ αποδείχθηκε ότι δεν τα είχε, και το Ιράν δεν τα διαθέτει. […].Τότε όπως και τώρα, οι πραγµατικοί στόχοι του πολέµου είναι ασαφείς. […] Ο Τραµπ επιτίθεται µε την υποστήριξη ενός και µόνο συµµάχου: του Ισραήλ. […].
Το Κογκρέσο τώρα πρέπει να ανακτήσει το συνταγµατικό του µονοπώλιο στην κήρυξη πολέµο. Οι ∆ηµοκρατικοί και λίγοι Ρεπουµπλικανοί ροσπάθησαν ήδη και απέτυχαν να αναβιώσουν το War Powers Resolution (Ψήφισµα για τις Πολεµικές Εξουσίες) της εποχής Νίξον, πριν την αποµάκρυνση του Βενεζουελάνου δικτάτορα από τον Τραµπ τον Ιανουάριο. Οι νοµοθέτες της Αµερικής δεν πρέπει να επιτρέψουν στον πρόεδρο να µετατρέψει ξανά το Κογκρέσο σε ένα κοινοβούλιο που απλώς επικυρώνει τις αποφάσεις του. Ο Τραµπ δεν έχει πείσει το κοινό: όπως το 2003 δεν αρκούσε ο ισχυρισµός ότι ο Σαντάµ Χουσεΐν ήταν κακός, έτσι και τώρα δεν αρκεί να υπενθυµίζει στον κόσµο ότι το καθεστώς του Ιράν είναι «µοχθηρό». Η εξουσία για την κήρυξη πολέµου, και σίγουρα ενός πιθανού «αιώνιου» πολέµου, δεν ανήκει στον ίδιο. Ανήκει στο Κογκρέσο.
*Αρθρογράφου Bloomberg
