Η καινοτόμα καλλιέργεια, που προορίζεται για παραγωγή βιοκαυσίμων, με χρήση στον τομέα της αεροπλοΐας, κατέγραψε… χαμηλές πτήσεις, σε επίπεδο αποδόσεων, αλλά, παρόλα αυτά, κράτησε θετικό πρόσημο στο συνολικό… ταμείο, χάρη στο… αλεξίπτωτο της ενίσχυσης που λαμβάνει.
«Η φετινή ήταν μια καλή χρονιά για συμπεράσματα. Στο αλώνι, εκεί που η αλωνιστική μηχανή δεν λέει ψέματα, είδαμε πως η Καμελίνα απέφερε από 60 έως 130 κιλά το στρέμματα και ότι είναι μεν μια καλλιέργεια χαμηλών εισροών, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί να παρακούει κάποιους απαράβατους κανόνες. Διαπιστώσαμε πως, για παράδειγμα, η ζιζανιοκτονία είναι το νούμερο ένα στοιχείο που πρέπει να προσέξει ο παραγωγός και έπεται η θρέψη. Και αυτό διότι φυτό και ζιζάνιο έχουν να μοιραστούν από την ίδια αποθήκη θρεπτικών στο έδαφος», τόνισε στην Agrenda ο Κώστας Χατζηπαραδείσης, παραγωγός από το Δρυμό Θεσσαλονίκης, ο οποίος μαζί με άλλους τρεις συναδέλφους του, την περίοδο του 2025-26, καλλιέργησαν 300 στρέμματα Καμελίνα.
Ο έμπειρος συνομιλητής μας αναφέρει ακόμη ότι η Καμελίνα θεωρείται καλλιέργεια κάλυψης και επιτρέπει την ανάπτυξη του μοντέλου double cropping, δηλαδή καμελίνα τη «νεκρή» καλλιεργητικά χειμερινή περίοδο, δεσμεύοντας διοξείδιο του άνθρακα και επίσπορη καλλιέργεια σουσαμιού ή βαμβακιού ή καλαμποκιού, μικρότερου βιολογικού κύκλου τα οποία θεωρούνται «κύρια καλλιέργεια». Επιπρόσθετα αξιοποιεί το υπολειμματικό άζωτο των προηγούμενων καλλιεργειών και για αυτό λαμβάνει και την επιδότηση των 60 ευρώ το στρέμμα από τη δράση Π.31.1.-Γ:«Καλλιέργεια καινοτόµων ανθεκτικών καλλιεργειών».
«Η ύπαρξη της υψηλής επιδότησης, σε συνδυασμό με τα 47,5 λεπτά το κιλό που είναι η κλειστή συμβασιοποιημένη τιμή παραγωγού, από την εταιρεία Verd, του ομίλου Motor Oil, είναι και ο κύριος λόγος για τον οποίο την επόμενη καλλιεργητική περίοδο οι εκτάσεις με την καμελίνα θα πολλαπλασιαστούν στην περιοχή μας», αναφέρει ο παραγωγός.
Ικανοποιημένος, τηρουμένων των αναλογιών, από την ενασχόλησή του με την Καμελίνα δηλώνει και ο Νίκος Μποτρότσος, από την περιοχή της Ροδόπης, ο οποίος καλλιέργησε φέτος δεύτερη φορά το προϊόν. «Κοιτάξτε, αν πρόκειται να συγκριθεί με βρώσιμες ελιές, με αμπέλια ή με καλαμπόκια που βγάζουν έως 2 τόνους το στρέμμα, θα σας πω όχι, δεν είναι ενδιαφέρουσα καλλιέργεια. Αν όμως μιλάμε για βαμβάκι ή για στάρι που μπορεί να βγάλεις 300 ή 350 κιλά το στρέμμα κι οι τιμές τους είναι εκεί που είναι σήμερα, τότε με κλειστά μάτια βάζεις Καμελίνα, με έξοδα κάτω από 50 ευρώ το στρέμμα, αφού εκτός του σπόρου, θέλει εμια επέμβαση ζιζανιοκτονίας πριν τη σπορά, 20 κιλά ανά στρέμμα βασική λίπανση και 10 κιλά επιφανειακή και τα έξοδα συγκομιδής».
Η φετινή χρονιά, πάντως, δεν πήγε καλά για την καμελίνα στην περιοχή της Ροδόπης, διότι οι πολλές βροχές προκάλεσαν σοβαρό πρόβλημα με τη διαχείριση των ζιζανίων. «Οι αποδόσεις κινήθηκαν σε ένα εύρος από 80 μέχρι 140 κιλά το στρέμμα, ενώ πέρυσι το στήσιμό μου ήταν στα 180 κιλά το στρέμμα. Ακόμα και έτσι, όμως, αν συνυπολογίσουμε και τις επιδοτήσεις που λαμβάνει η καλλιέργεια, περισσεύει στον παραγωγό κέρδος και με λίγη δουλειά», τονίζει ο κ. Μποτρότσος, προσθέτοντας πως στη Ροδόπη φέτος ασχολήθηκαν με την Καμελίνα 7-8 παραγωγοί με 700 στρέμματα, αλλά την επόμενη περίοδο οι εκτάσεις θα αυξηθούν.
Παρόμοια εμπειρία, ως προς τις αποδόσεις, δοκίμασαν φέτος από την Καμελίνα οι παραγωγοί και στην περιοχή του κάμπου της Φλώρινας. Όπως αναφέρει ο γεωπόνος Αλέξανδρος Τάνος η δοκιμή που έγινε με την καλλιέργεια δεν εξελίχθηκε όπως προσδοκούσαν οι αγρότες. «Στη συγκομιδή ήταν ένα ναυάγιο. Πολλά χωράφια δεν έβγαλαν σχεδόν τίποτε. Υπήρξε μια αστοχίακατά τη σπορά. Έπρεπε να πατηθεί το χώμα για να μην μπει βαθιά ο σπόρος. Όπου ο σπόρος έμεινε ψηλά, οι αποδόσεις κατά μέσο όρο ήταν στα 100 κιλά το στρέμμα. Συνολικά, πάντως, από τα περίπου 400 στρέμματα που δοκιμάσαμε, τα 300 στρέμματα είχαν πρόβλημα. Δεν παραδινόμαστε, όμως. Ξέρουμε τί έφταιξε και τη νέα καλλιεργητική σεζόν θα βάλουμε και πάλι», μας είπε ο συνομιλητής μας και εξήγησε ότι στην περιοχή μετά την Καμελίνα, ως επίσπορη καλλιέργεια, προκειμένου να πληρωθεί η προϋπόθεση για τη λήψη της επιδότησης, στα ίδια χωράφια χρησιμοποιήθηκε λιόλιο και σανοδοτικά φυτά.
Η σπορά της Καμελίνας γίνεται το Νοέμβριο και προς το τέλος Μαΐου με αρχές Ιουνίου, ξεκινά το αλώνισμά της. Η καλλιέργεια έχει καλή αντοχή στην ξηρασία και στο ψύχος, έχει χαµηλές απαιτήσεις σε λίπανση και παρουσιάζει σχετικά καλή ανοχή σε εχθρούς και ασθένειες. Την τεχνική υποστήριξη στο χωράφι έχει αναλάβει η Bios Agrosystems του ομίλου Ευθυμιάδη, η οποία ήταν η πρώτη εταιρεία, μαζί με τον ΚΑΠΕ, που ασχολήθηκε με την καλλιέργεια, κάνοντας πειράματα στην ελληνική επικράτεια µέσω του ευρωπαϊκού προγράµµατος 4CE-MED.
