BACK TO
TOP
Συνεντεύξεις

Το σκληρό σιτάρι έχει τύχη στην Ελλάδα πιο πολύ ως συνδυαστική καλλιέργεια

«Η βιωσιµότητα των αγροτικών εκµεταλλεύσεων αποτελεί βασική προϋπόθεση για την παραγωγή υψηλής ποιότητας σκληρού σίτου. Βιωσιµότητα που µπορεί να προκύψει εφόσον υπάρχει ένα πλήθος επιλογών για τον παραγωγό. Μια µόνο καλλιέργεια δεν µπορεί να υποστηρίξει αυτή τη βιωσιµότητα σε βάθος χρόνου» θα πει χαρακτηριστικά ο ∆ιευθυντής Συγκροτήµατος Λάρισας της Μέλισσα Κίκιζας Α.Β.Ε.Ε Τροφίµων, ∆ηµήτρης Μπακοδήµος στην εφ’ ολης της ύλης συνέντευξή του στο ειδικό ένθετο της Agrenda.

28_28

Γιάννης Πανάγος

99
0

Βέβαια όπως ο ίδιος τονίζει, το  σκληρό  σιτάρι  ήταν  πάντα  µέσα  στις  επιλογές  του  Έλληνα  παραγωγού και  θα  παραµείνει  µια  από  τις  βασικές  καλλιέργειες, αν και όπως συµπληρώνει «στην ουσία το  πρόβληµα  δεν  είναι  η  θέση  του  σκληρού  σίτου  στην  κλίµακα  επιλογών  του  παραγωγού.  Το  µεγαλύτερο  πρόβληµα  είναι  η  θέση  του  αγρότη – παραγωγού  στην  κλίµακα  των  επαγγελµατικών  επιλογών  των  νέων  µας».    

συνέντευξη στον Γιάννη Πανάγο

Έχει τύχη ο κλάδος των ζυµαρικών χωρίς βιώσιµες αγροτικές εκµεταλλεύσεις στο σκληρό σιτάρι;

Είναι  προφανές  ότι  κλάδος  των  ζυµαρικών  συνδέεται  άµεσα  µε  την  αγροτική  παραγωγή.  Η  πρώτη  ύλη  αποτελεί  σηµαντικότατο  παράγοντα  για  την  επιτυχία  του  τελικού  προϊόντος.  Παρά  το  γεγονός  ότι  έχει  γίνει  σηµαντική  πρόοδος  στον  τοµέα  του  τεχνολογικού  εξοπλισµού  (και  πλέον  σήµερα  µέσα  από  τις  επενδύσεις  η  βιοµηχανία  ζυµαρικών  έχει  µεγαλύτερη  γκάµα  δυνατοτήτων  για  την  παραγωγή  υψηλής  ποιότητας  προϊόντων),  εντούτοις  η  συµβολή  της  πρώτης  ύλης  είναι  καθοριστική.  Και  βέβαια  η  βιωσιµότητα  των  αγροτικών  εκµεταλλεύσεων  αποτελεί  βασική  προϋπόθεση  για  την  παραγωγή  υψηλής  ποιότητας  σκληρού  σίτου.  Βιωσιµότητα  που  µπορεί  να  προκύψει  εφόσον  υπάρχει  ένα  πλήθος  επιλογών  για  τον  παραγωγό.  Μια  µόνο  καλλιέργεια  δεν  µπορεί  να  υποστηρίξει  αυτή  την  βιωσιµότητα  σε  βάθος  χρόνου

Τι έφταιξε και η καλλιέργεια του σκληρού σίτου χάνει θέσεις στην κλίµακα επιλογών των παραγωγών; 

Το  σκληρό  σιτάρι  ήταν  πάντα  µέσα  στις  επιλογές  του  Έλληνα  παραγωγού.  Και  πιστεύω  ότι  θα  παραµείνει  µια  από  τις  βασικές  καλλιέργειες.  Φυσικά  υπάρχουν  διακυµάνσεις  από  χρονιά  σε  χρονιά  και  µάλιστα  µε  µεγάλο  εύρος.  Θυµίζω  ότι  οι  εκτάσεις  κυµαίνονται  από  περίπου  2,5 έως  4,5  εκατ.  στρ.  Είναι  µεγάλη  διακύµανση.  Ωστόσο  πιστεύω  ότι  αυτές  οι  αυξοµειώσεις  είναι  εν  πολλοίς  φυσιολογικές  και  φυσικά  θεµιτές.  Ακολουθούν  τις  εξελίξεις  της  αγοράς.  Νοµίζω  ότι  το  πρόβληµα  δεν  είναι  η  θέση  του  σκληρού  σίτου  στην  κλίµακα  επιλογών  του  παραγωγού.  Το  µεγαλύτερο  πρόβληµα  είναι  η  θέση  του  αγρότη – παραγωγού  στην  κλίµακα  των  επαγγελµατικών  επιλογών  των  νέων  µας.  Αλλά  αυτό  είναι  ένα  άλλο  µεγάλο  θέµα.                


Πού µπορεί να φθάσει η στρεµµατική απόδοση στο σκληρό χωρίς να χαθούν οι ποιοτικοί στόχοι που θέτει η βιοµηχανία;

Το  γνωστό  δίληµµα  ποιότητα  έναντι  ποσότητας  πιστεύω  ότι  έχει  απαντηθεί  επαρκώς  µε  την  ύπαρξη  πλέον  ποιοτικών  και  ταυτόχρονα  παραγωγικών  ποικιλιών.  Η  πρακτική  επαρκούς  αµειψισποράς  (όταν  και  όπου  αυτή  εφαρµόζεται)  βελτιώνει  σηµαντικά  και  τις  δύο  πλευρές  του  διλήµµατος.  Επίσης  οι  σύγχρονες  εξελίξεις  στην  αγροτεχνολογία  ενισχύουν  σηµαντικά  τη  θέση  του  παραγωγού  και  προσφέρουν  αξιόπιστες  λύσεις.  Στην  Ακαδηµία  Σίτου  ΜΕΛΙΣΣΑ  ΚΙΚΙΖΑΣ  οι  παραγωγοί  ενηµερώνονται  και  εκπαιδεύονται  στη  χρήση  των  αντίστοιχων  εφαρµογών.  Τέλος  η  καθιέρωση  έξτρα  ποιοτικού  πριµ  στην  τιµή,  µέσω  του  συµβολαίου  βοηθά  στην  άµβλυνση  των  διαφορετικών  προσεγγίσεων.        

Αυτό που βλέπουµε πάντως, είναι την πρόσοδο του παραγωγού να µειώνεται και µαζί να αδυνατίζει η καλλιεργητική του φροντίδα στο προϊόν.

Είναι  αλήθεια  ότι  σε  περιόδους  µειωµένης  κερδοφορίας  ή  πολύ  περισσότερο  σε  ζηµιογόνες  περιόδους,  οι  παραγωγοί  προχωρούν  σε  µείωση  των  εισροών.  Είναι  µια  εύκολη  και  προφανής  «λύση».  Ωστόσο  πυροδοτεί  έναν  φαύλο  κύκλο  όπου  οι  µειωµένες  εισροές  οδηγούν  σε  χαµηλές  αποδόσεις,  εκ νέου  µειωµένη  κερδοφορία,  που  φέρνει  ακόµη  λιγότερες  εισροές  κ.ο.κ.  Πιστεύω  ότι  εκείνο  που  χρειάζεται  είναι  προσεκτική  επιλογή  των  καλλιεργειών,  διασπορά  κινδύνου  και  πίστη  στις  τελικές  επιλογές  (όποιες  και  αν  είναι  αυτές),  αξιοποιώντας  πάντα  τους  γεωτεχνικούς  συµβούλους.  Εφόσον  ο  παραγωγός  καλλιεργεί,  πρέπει  να  το  κάνει  σωστά,  προκειµένου  να  έχει  την  προσδοκία  του  ανάλογου  οφέλους.  Και  φυσικά  να  τηρείται  πλήρως  το καλλιεργητικό  πρωτόκολλο. 


Με δεδοµένο ότι έχετε δηµιουργήσει και Ακαδηµία Σίτου, ποιες είναι οι στοχεύσεις της και ποια η µέχρι σήµερα εµπειρία;

Η  βασική  στόχευση  της  Ακαδηµίας  Σίτου  παραµένει  σταθερή,  όπως  αυτή τέθηκε  από  την  αρχή.  Να  παρέχουµε  στον  παραγωγό  όλα  εκείνα  τα  εφόδια  της  επιστήµης,  της  τεχνολογίας  και  των  νέων  εξελίξεων,  που  θα  κάνουν  την  καλλιέργειά  του  πιο  αποδοτική  και  ανταγωνιστική.  Να  στοχεύσει  σε  µεγάλες  παραγωγές  και   σε  υψηλή  ποιότητα.  Θυµάµαι  χαρακτηριστικά  ότι  θέσαµε  από  τους  πρώτους  το  θέµα  της  χρήσης  των  drones  στην  καλλιέργεια  (και  µάλιστα  µε  πραγµατικές  εφαρµογές  στον  αγρό),  όταν  για  τους  περισσότερους  ήταν  ακόµη  µια  άγνωστη  λέξη.  Και  αυτό  είναι  ένα  µόνο  παράδειγµα.  Παράλληλα  θωρακίζουµε  τον  παραγωγό,  µέσω  της  ενηµέρωσης,  σχετικά  µε  τις  νέες  νοµοθετικές  απαιτήσεις.  Και  τέλος  ενισχύουµε  την  εκπαίδευση  σε  κάθε  τοµέα,  που  προάγει  τον  επαγγελµατισµό  των  παραγωγών – συνεργατών  µας  σε  θέµατα  όπως  ασφάλεια  στην  εργασία,  προστασία  του  περιβάλλοντος,  σύγχρονες  τάσεις – απαιτήσεις  της  αγοράς  κ.α.    

∆ώστε µας δύο στοιχεία για την πρώτη ύλη που χρειάζεται η βιοµηχανία σας σε ετήσια βάση και τι µέρος αυτής καλύπτεται από συµβάσεις µε τους παραγωγούς.

Τα  δύο  βασικά  ποιοτικά  στοιχεία  που  χρειάζεται  η  βιοµηχανία  ζυµαρικών  από  την  πρώτη  ύλη  είναι  οι  πρωτεΐνες  και  το  χρώµα  του  σκληρού  σίτου.  Σε  σχέση  µε  το  πρώτο  ενδιαφέρει,  αφενός  µεν  η  ποσότητα  των  συνολικών  πρωτεϊνών,  αφετέρου  δε  η  ποσότητα,  αλλά  και  η  ποιότητα,  µιας  συγκεκριµένης  πρωτεΐνης,  της  γλουτένης.  Από  την  άλλη  το  χρώµα,  ως  αποτέλεσµα  της  ύπαρξης  κίτρινων  φυσικών  χρωστικών  στην  πρώτη  ύλη,  είναι  ένα  επίσης  επιθυµητό  χαρακτηριστικό,  µε  έντονη  την  επίδραση  του  γενετικού  παράγοντα  σε  αυτή  την  περίπτωση.  Εδώ  οι  ποικιλίες  παίζουν  βασικό  ρόλο.  Σήµερα  η  συµβολαιακή  γεωργία  καλύπτει  περίπου  το  20% των  συνολικών  ετήσιων  αναγκών  µας.  Το  ποσοστό  αυτό  ανεβαίνει  κοντά  στο  50%,  εφόσον  περιοριστούµε  στις  ανάγκες  για  σιτάρια  υψηλής  και  πολύ  υψηλής  ποιότητας.                   

Τι µερίδιο αγοράς καλύπτει η «Μέλισσα» στην εγχώρια αγορά, ποια θέσει κατέχει µεταξύ των ανταγωνιστών και τι αντιπροσωπεύουν οι εξαγωγές της;

Η  ΜΕΛΙΣΣΑ  βρίσκεται  σταθερά  στην  πρώτη  θέση  των  προτιµήσεων  των  καταναλωτών  τα  τελευταία  αρκετά  χρόνια.  Η  σωστή  επιλογή  της  πρώτης  ύλης,  ο  άριστος  και  σύγχρονος  εξοπλισµός  και  η  τεχνογνωσία  του  προσωπικού  εξασφαλίζουν  την  υψηλή  ποιότητα  των  προϊόντων  µας  και  αυτό  έχει  εκτιµηθεί  ιδιαιτέρως  από  τους  καταναλωτές.  Οι  εξαγωγές  σε  συνεχή  άνοδο  µε  τάση  να  αγγίξουν  σχεδόν  το  50% της  παραγωγής  µας.    


Βλέπουµε τον τελευταίο καιρό µεγάλο αγώνα διαφοροποίησης στα ζυµαρικά, µε προϊόντα ολικής άλεσης, χαµηλού γλυκαιµικού δείκτη κ.α. Ποιες είναι οι δικές σας νέες προτάσεις;

Η  εταιρεία  µας  πρωτοπόρα  και  στον  τοµέα  των  καινοτοµιών.  Η  σειρά  των  ολικής  µε  κορυφαία  ποιότητα.  Τα  High  Protein,  τα  Veggie,  τα  Pasta  kids  είναι  µερικά  µόνο  παραδείγµατα  και  έπεται  συνέχεια.  Το  δραστήριο  τµήµα  Έρευνας  και  Ανάπτυξης  (R&D)  εργάζεται  ακούραστα.      

Σας έχει απασχολήσει το γεγονός ότι τα ζυµαρικά δεν είναι στην πρώτη γραµµή της «υγιεινής διατροφής» όπως αυτή χαράσσεται από τους… διαιτολόγους των social media;

Πιστεύω  ότι  η  θέση  των  ζυµαρικών  στο  µεσογειακό  τραπέζι  θα  είναι  πάντα  σηµαντική.  Η  διατροφική  τους  αξία  είναι  αναγνωρισµένη.  Σε  κάθε  περίπτωση  τα  καινοτόµα  προϊόντα,  όπως  αυτά  που  αναφέραµε  και  πριν  έρχονται  να  καλύψουν  και  τις  νέες  απαιτήσεις  των  σύγχρονων  διατροφικών  τάσεων.  Ένα  αγνό  τρόφιµο,  που  αξιοποιεί  ένα  εγχώριο  αγροτικό  προϊόν,  χωρίς  συντηρητικά  και  πρόσθετα  θα  έχει  πάντα  θέση  στις  επιλογές  µας.       

Έχει αξιοποιήσει επαρκώς η «Μέλισσα» το γεγονός ότι οι εγκαταστάσεις της βρίσκονται στην καρδιά του θεσσαλικού κάµπου;

Πράγµατι  αποτέλεσε  και  συνεχίζει  να  αποτελεί  ένα  µεγάλο  πλεονέκτηµα  η  γεωγραφική  τοποθέτηση  του  εργοστασίου  στο  κέντρο  της  Θεσσαλίας.  Στη  Λάρισα  βρίσκεται  περίπου  το  1/4 των  στρεµµάτων  σκληρού  σίτου  που  καλλιεργούνται  πανελλαδικά.  Επίσης  και  η  δεύτερη  µεγάλη  περιοχή  καλλιέργειας  η  ∆υτ. Μακεδονία  είναι  σχετικά  κοντά.  Και  δεν  είναι  µόνο  οι  ποσότητες  που  παράγονται  στις  δύο  περιοχές,  αλλά  και  η  ποιότητα,  που  είναι  συνήθως  η  κορυφαία  που  παράγεται  στην  χώρα.  Τέλος  η  ευκαιρία  να  βρίσκεται  κοντά  στους  παραγωγούς  της  πρώτης  ύλης  είναι  ένα  τεράστιο  όφελος  που  δύσκολα  αποτυπώνεται  σε  οικονοµικά  µεγέθη.   

    
Πώς επιδρά η εγχώρια βιοµηχανία ζυµαρικών στη διαµόρφωση της αγροτικής πολιτικής, έτσι ώστε να έχει την επάρκεια ποιοτικής πρώτης ύλης που χρειάζεται;

Η  αλήθεια  είναι  ότι  υπάρχουν  τρόποι,  µέσω  θεσµικών  οργάνων,  να  εκφραστεί  η  άποψη  της  βιοµηχανίας  ζυµαρικών,  κυρίως  προς  την  Πολιτεία,  αλλά  και  γενικότερα  προς  την  κοινωνία.  ∆εν  είµαι  σίγουρος  ότι  λαµβάνεται  σοβαρά  υπόψη.  Η  περίπτωση  της  χρήσης  πιστοποιηµένου  σπόρου  είναι  ένα  παράδειγµα.  Χρόνια  επιµένουµε  στο  100% πιστοποιηµένο  σπόρο,  µε  παράλληλα  εντατικούς  ελέγχους  κατά  την  παραγωγή  του.  Τα  οφέλη  θα  είναι  πρωτίστως  για  τον  παραγωγό  και  δευτερευόντως  για  την  βιοµηχανία.  Είναι  κάτι  προφανές,  δεν  χρειάζεται  αποδείξεις.  Από  την  άλλη  η  πολιτική  πριµοδότησης  της  υψηλής  ποιότητας  µέσω  ενός  bonus  στη  τιµή,  παραµένει  πάντα  µια  εναλλακτική  που  αξιοποιούµε.     

Πόσο σας έχει βοηθήσει η συνεργασία µε κάποιους συνεταιρισµούς, όπως π.χ. αυτός της γειτονικής Νίκαιας; Υπάρχουν σκέψεις για ενδυνάµωση αυτής της συνεργασίας;

Ήταν  πάντα  στην  λογική  µας  η  άµεση  συνεργασία  µε  τις  ενώσεις – οµάδες  παραγωγών.  Έχουµε  την  τύχη  να  είµαστε  πολύ  κοντά  (τόσο  γεωγραφικά  όσο  και  σε  αντίληψη)  µε  τον  Συνεταιρισµό  της  Νίκαιας,  που  αναφέρατε.  Αλλά  και  µε  άλλους  συνεταιρισµούς  έχουµε  στενή  συνεργασία,  την  οποία  θέλουµε  πάντα  να  αναπτύσσουµε.  Τα  σεµινάρια  της  Ακαδηµίας  Σίτου,  η  επιτόπια  δωρεάν  συµβουλευτική  στον  αγρό,  η  συµµετοχή  στο  συµβόλαιο  της  Μέλισσα  Κίκιζας είναι  κάποιοι  τρόποι  περαιτέρω  ενίσχυσης  αυτής  της  συνεργασίας.    

Τι έχει να προτείνει στους αγρότες ένας άνθρωπος µε τη δική σας εµπειρία στην αγορά, ακόµα κι αν βλέπει τα πράγµατα µε τα «µάτια» της βιοµηχανίας;

Θα  έλεγα  κάτι  που  ισχύει  για  όλους  τους  επαγγελµατίες.  ∆ίνουµε  αξία  στη  δουλειά  µας,  υπηρετώντας  την  µε  τον  καλύτερο  δυνατό  τρόπο.  Η  δουλειά  του  αγρότη  είναι  από  τη  φύση  της  πολύ  απαιτητική.  Στην  σύγχρονη  εποχή  αποκτά  ολοένα  και  µεγαλύτερη  αξία.  Η  κλιµατική  αλλαγή  από  τη  µια,  που  περιορίζει  τις  σοδειές  και  η  αύξηση  του  πληθυσµού  από  την  άλλη,  που  µεγαλώνει  τις  ανάγκες  για  σίτιση  του  πληθυσµού,  βάζουν  στο  επίκεντρο  του  ενδιαφέροντος  την  αγροτική  παραγωγή.  Κατά  την  γνώµη  µου  όσοι  ασχολούνται  µε  την  τροφή  και  ακόµη  περισσότερο  αυτοί  που  βρίσκονται  στην  πρωτογενή  παραγωγή  θα  είναι  σε  προνοµιακή  θέση  τα  επόµενα  χρόνια.  Ίσως  σήµερα  να  µην  φαίνεται  τόσο  καθαρά,  αλλά  στο  κοντινό  µέλλον  αυτό  θα  αλλάξει. 

Πώς διαµορφώνεται η σχέση του εξαγωγικού εµπορίου µε την ντόπια βιοµηχανία ζυµαρικών;

Μεγάλο  µέρος  της  παραγωγής  µας  εξάγεται.  Η  τάση  είναι  αυξητική  και  αναµένεται  να  ακόµη  πιο  έντονη  τα  επόµενα  χρόνια.  Ένα  δραστήριο  τµήµα  εξαγωγών  και  η  άριστη  ποιότητα  των  προϊόντων  µας  είναι  το  καλύτερο  διαβατήριο.  Ευρώπη,  Η.Π.Α.,  Καναδάς,  αλλά  και  Κίνα  είναι  µερικές  αγορές  στην  οποίες  απευθυνόµαστε.    

 Αν αφήσουµε στην άκρη τις οικονοµικές απολαβές τι θα περίµενε από την καριέρα του στον κλάδο ο ∆ηµήτρης Μπακοδήµος;        

Κατά  τη διάρκεια  αυτών  των  χρόνων  της  ενασχόλησής  µου  στον  κλάδο  της  αγροδιατροφής,  γίναµε  µάρτυρες  κάποιων  σηµαντικών  αλλαγών.  Από  την  µια  µεριά  η  βιοµηχανία  τροφίµων  µε  σηµαντική  πρόοδο  στην  αξιοποίηση  των  νέων  τεχνολογιών,  στην  αυτοµατοποίηση  και  στον  εκσυγχρονισµό.  Από  την  άλλη  µεριά  ο  πρωτογενής  τοµέας  να  µένει  πιο  πίσω  στις  εξελίξεις,  να  χάνει  έδαφος  στον  διεθνή  ανταγωνισµό  και  παράλληλα  να  εγκαταλείπεται  και  να  απαξιώνεται  από  την  νέα  γενιά.  Αυτό  που  θα  ήθελα  να  δω  τα  επόµενα  χρόνια  θα  ήταν  µια  επαναξιολόγηση  της  σπουδαιότητας  της  αγροτικής  παραγωγής  για  την  κοινωνία  συνολικά.  Να  ξαναπάρει  ο  πρωτογενής  τοµέας  την  θέση  που  του  αξίζει  για  µια  χώρα  όπως  η  Ελλάδα.  Ακόµη  και  οι  πιο  προηγµένες  τεχνολογικά  χώρες  δεν  εγκατέλειψαν  ποτέ  την  αγροτική  παραγωγή.  Γιατί  να  το  κάνουµε  εµείς;

Σχόλια (0)
Προσθήκη σχολίου
ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΣΧΟΛΙΟ
Σχόλιο*
χαρακτήρες απομένουν
* υποχρεωτικά πεδία

News Wire

Πληρωμές Προγράμματα Προϊόντα Τεχνολογία