Πίσω από τις λέξεις… της νέας ΚΑΠ
Παρακάμπτοντας την τελευταία κατηγορία, για τα «επιδόσεις» της οποίας ευθύνονται οι αρμόδιες αρχές, αυτό το οποίο καλούνται να αντιληφθούν σ’ αυτή τη φάση, οι παραγωγοί, είναι ότι, τα λεφτά φεύγουν από τις άμεσες ενισχύσεις, λιγοστεύουν και από τα ειδικά καθεστώτα και αν κάπου υπάρχει ενδιαφέρον, είναι στα διαρθρωτικά προγράμματα. Εκεί όπου σου παρέχεται η δυνατότητα, να προσαρμόσεις την εκμετάλλευσή σου στα νέα δεδομένα, να ανταποκριθείς στα κελεύσματα της αγοράς και να βρίσκεσαι κοντά στο πνεύμα των μεταρρυθμίσεων που εισάγουν με κάθε νέα προγραμματική περίοδο οι κανόνες της ΚΑΠ.
Το κοστούμι που θα φορεθεί πολύ
Διαβάζοντας λίγο πιο προσεκτικά τις βασικές κατευθύνσεις της νέας ΚΑΠ, οι κανόνες που διέπουν την αναγεννητική γεωργία, όπως τουλάχιστον αυτή ορίζεται από χαλαρό κατ’ αρχήν πλαίσιο της Ε.Ε. καθοδηγούν σε κάποιο βαθμό και τις κινήσεις των παραγωγών. Έτσι, η αυξημένη φροντίδα στη διαχείριση του νερού, η αποκατάσταση της υγείας του εδάφους και η ενίσχυση της βιοποικιλότητας, με τις ανάλογες βέβαια αποδείξεις, είναι ένα «κοστούμι» που θα φορεθεί πολύ την περίοδο 2028-2034. Άλλωστε φροντίζουν επ’ αυτού από τον όμιλο Kering (Global Luxury Group), μέχρι τη Nestle και την Pepsi Cola.
Γέρνουν επικίνδυνα τα Σχέδια Βελτίωσης
Μιας και μιλάμε όμως για προγράμματα, δεν μπορώ να μην αναφερθώ μετ’ επιτάσεως στα «στραβοπατήματα» που βλέπω (και) αυτή τη φορά, στην πολυαναμενόμενη προκήρυξη για τα νέα Σχέδια Βελτίωσης. Για να το πω με απλά λόγια η προκήρυξη γέρνει επικίνδυνα προς την κτηνοτροφία. Δεν θέλω να υποτιμήσω τη σημασία του κλάδου στην Ελλάδα, ούτε την τεράστια προσπάθεια που απαιτείται για να παραμείνει βιώσιμη μια εκμετάλλευση στο συγκεκριμένο κλάδο. Έχω όμως την εντύπωση, ότι με αφορμή την οδυνηρή θέση στην οποία έχουν βρεθεί οι προβατοτρόφοι εξ αιτίας των επιζωτιών που ενέσκηψαν κατά την τελευταία 2ετία, γίνεται μια «βιαστική στροφή» που μάλλον αδικεί όλους τους υπόλοιπους, δηλαδή της φυτικής παραγωγής, χωρίς μάλιστα να δίνει την ευκαιρία στους πραγματικά ζημιωθέντες από τις ζωονόσους, να ανασυγκροτήσουν τις εκμεταλλεύσεις τους (περισσότερα στο Profi που κυκλοφορεί με την Agrenda το ερχόμενο Σάββατο).
Οι «βιολογικές» ζωοτροφές της Λέσβου
Στο σημείο αυτό δεν θα παραλείψω, κάτι κελαϊδίσματα που έφτασαν στ’ αυτιά μου τις τελευταίες ημέρες, αναφορικά με το «ανακάτεμα της τράπουλας» που γίνεται αυτό τον καιρό στο ακριτικό νησί της Λέσβου, πάντα με αφορμή τα κρούσματα αφδώδους πυρετού και τα περιοριστικά μέτρα που επιβλήθηκαν για την αντιμετώπιση και εκρίζωση της νόσου. Όπως με πληροφορούν, την ίδια ώρα που οι κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις του νησιού ασφυκτιούν από τους περιορισμούς που υφίστανται, κάποιοι βρίσκουν τον τρόπο να βαφτίζουν «βιολογικές» της ζωοτροφές με τις οποίες σιτίζουν τα ζώα τους και να διαθέτουν μάλιστα ως «βιολογικό» το γάλα που παράγουν, χωρίς στην πραγματικότητα να ισχύει ούτε το ένα ούτε το άλλο. Μήπως να το δουν πιο προσεκτικά οι ιθύνοντες;
Το «propeller club» της Δαμανάκη
Ένα άλλο θέμα για το οποίο έλαβα ενημέρωση τελευταία, έχει σχέση με την επαγγελματική αλιεία και την αντιμετώπιση που φαίνεται ότι θα έχουν από δω και μπρος οι επαγγελματίες αλιείς. Για να το κάνω κι αυτό λιανά, αν αληθεύουν οι πληροφορίες μου, η κυβέρνηση το πάει βήμα – βήμα να περιορίσει την αλιεία, στους ερασιτέχνες του χώρου και σε όσους τέλος πάντων συνδέονται με τον αλιευτικό τουρισμό. Δεν ξέρω αν είναι ξεκάθαρη γραμμή της Ευρωπαϊκής Ένωσης αυτό ή απαίτηση κάποιου ιδιότυπου lobby το οποίο έχει δημιουργηθεί στα πέριξ των Βρυξελλών, με εκπρόσωπο στην Ελλάδα την άλλοτε ευρωπαία επίτροπο, Μαρία Δαμανάκη, ανάμεσα στους ψαράδες πάντως φαίνεται να υπάρχει μεγάλη αναταραχή. Εξ ου και τα… γαλλικά που άκουσε τελευταία, σε συνάντηση επί του θέματος, ο Βρυξελλιώτης, κατά τα λοιπά, Μαργαρίτης Σχοινάς.
Ό,τι δεν έλυσε το νεοελληνικό κράτος
Αφήνω τελευταίο αυτή τη φορά το θέμα του ΟΣΔΕ για να πω ότι, έχει γίνει μεγάλη πρόοδος τόσο στα τεχνικά, όσο και στα θεσμικά ζητήματα που διέπουν τους κανόνες υποβολής των φετινών δηλώσεων, ωστόσο, η όλη διαδικασία δεν κινείται με τους ρυθμούς που θα μπορούσε να «τρέξει» και που περίμενε μετά από τόση δουλειά της ΑΑΔΕ, ο άγιος (όπως τον λέω εγώ) Πιτσιλής. Εξ όσων μπορώ πάλι να αντιληφθώ, οι άδειες χρήσης νερού, που ζητάει η νέα δήλωση, όπως και τα ΚΑΕΚ των αγροτεμαχίων, εκεί όπου τα κληρονομικά και όχι μόνο θέματα, παραμένουν άλυτα, κάνουν δύσκολη την οριστικοποίηση των Αιτήσεων Ενιαίας Ενίσχυσης 2026. Βλέπετε, μέσα από τη δήλωση ΟΣΔΕ που έχει πολύ συγκεκριμένο σκοπό, δηλαδή την κατανομή των κοινοτικών ενισχύσεων προς τους αγρότες, το ελληνικό κράτος έρχεται να επιλύσει ζητήματα αιώνων, όπως είναι το ιδιοκτησιακό, οι χρήσεις γης και η διαχείριση του νερού.
