Το ερώτηµα αυτό έχει γίνει δυσκολότερο να απαντηθεί, αναφέρει σε εκτενή του ανάλυση το Politico καθώς ολοένα και περισσότερες αγροτικές κινητοποιήσεις οργανώνονται εκτός των παραδοσιακών αγροτικών οργανώσεων, συχνά µέσω χαλαρών δικτύων στο Facebook και το WhatsApp, τα οποία απορρίπτουν τους καθιερωµένους ηγέτες και τις µεθόδους τους.
Η διάσπαση αυτή έγινε εµφανής στην Ιρλανδία την άνοιξη που πέρασε. Ενώ ένας σηµαντικός κυβερνητικός υπουργός και εκπρόσωποι των αγροτών συγκεντρώνονταν στο Μάλινγκαρ για µια συζήτηση σχετικά µε το µέλλον της ευρωπαϊκής γεωργίας, µια άλλη οµάδα αγροτών οδηγούσε τρακτέρ στους δρόµους του ∆ουβλίνου διαµαρτυρόµενη για τις τιµές των καυσίµων. Η µεγαλύτερη αγροτική οργάνωση της χώρας, η Irish Farmers Association (IFA), είχε ισχυρή παρουσία στην εκδήλωση πολιτικής, αλλά δεν υποστήριξε τις διαµαρτυρίες, γράφει το Politico.
Από την Ολλανδία έως την Κύπρο και την Ιρλανδία, οµάδες διαµαρτυρίας που προέρχονται από τη βάση των αγροτών παρακάµπτουν ολοένα και περισσότερο τις οργανώσεις που παραδοσιακά τους εκπροσωπούσαν στις Βρυξέλλες και στις εθνικές πρωτεύουσες, δηµιουργώντας αµφιβολίες για το ποιος µπορεί να διαπραγµατεύεται αξιόπιστα εξ ονόµατος του κλάδου.
Σε µια στιγµή που αυτή η εξέλιξη θα µπορούσε να θέσει υπό αµφισβήτηση τη σηµασία των παραδοσιακών αγροτικών λόµπι, ο πρόεδρος της IFA, Φράνσι Γκόρµαν, υποστήριξε ότι οργανώσεις όπως η δική του είναι σήµερα πιο απαραίτητες από ποτέ.
Ανταγωνιστικά αγροτικά κινήµατα
Σύµφωνα µε το Politico, ενδεικτικό είναι ότι την ώρα που ο πρόεδρος της IFA Φράνσι Γκόρµαν και ο Ιρλανδός υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Τόµας Μπερν, µιλούσαν στο ξενοδοχείο Mullingar Park για τις ελπίδες της Ιρλανδίας να εξασφαλίσει µεγαλύτερο αγροτικό προϋπολογισµό -περίπου 80 χλµ έξω από την πρωτεύουσα- µεταφορείς, εργολάβοι αγροτικών εργασιών και αγρότες, σε µεγάλο βαθµό µη συνδεδεµένοι (και συχνά εξοργισµένοι) µε την IFA, προκαλούσαν χάος σε εθνικό επίπεδο µε οδικούς αποκλεισµούς λόγω των τιµών των καυσίµων.
Μέσα στην κλειστή αίθουσα συνεδριάσεων του Mullingar το κλίµα ήταν πιο πολιτισµένο απ’ ό,τι στους δρόµους, αλλά η οργή παρέµενε έντονη. Η αντίθεση µεταξύ των δύο οργανώσεων είναι εντυπωσιακή. Η IFA αριθµεί πάνω από 70.000 µέλη, συµµετέχει ενεργά στην πανίσχυρη ευρωπαϊκή αγροτική συνοµοσπονδία Copa-Cogeca και λειτουργεί από τη δεκαετία του 1950. Η IBLA γεννήθηκε ως παρακλάδι του Beef Plan Movement, το οποίο έγινε γνωστό µέσα από δυναµικές και ανεξάρτητες κινητοποιήσεις το 2019, πριν διασπαστεί και εξελιχθεί στη σηµερινή οργάνωση το 2021.
Οι δύο οργανώσεις αντανακλούν µια ευρύτερη τάση κατακερµατισµού της αγροτικής εκπροσώπησης στην Ευρώπη. Στην Ολλανδία, η κρίση που σχετίζεται µε τις εκποµπές αζώτου οδήγησε στη δηµιουργία ριζοσπαστικών οµάδων όπως η Farmers’ Defense Force, ενώ το 2024, στην Ιταλία, διαδηλωτές έκαψαν σηµαίες της ισχυρής αγροτικής οργάνωσης Coldiretti.
Η αντιπαράθεση στην Ιρλανδία κατέληξε τελικά στην παροχή κρατικής στήριξης ύψους 100 εκατ. ευρώ προς αγρότες, αλιείς και εργολάβους αγροτικών εργασιών. Ωστόσο, προς απογοήτευση ορισµένων διαδηλωτών, η κυβέρνηση κάλεσε µόνο την IFA να διαπραγµατευτεί τους όρους της συµφωνίας πίσω από κλειστές πόρτες.
Η απειλή νέων αγροτικών κινητοποιήσεων ανακόπτει τη... φόρα κρατών για περικοπή προϋπολογισµού
Το ∆ουβλίνο επιδιώκει να διαµορφώσει κοινή θέση για τον µακροπρόθεσµο προϋπολογισµό της ΕΕ µέχρι το τέλος του έτους, µε την ΚΑΠ να αποτελεί βασικό τµήµα του. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, από την άλλη πλευρά, ενέκρινε τον Απρίλιο την αρχική του θέση για τις διαπραγµατεύσεις του προϋπολογισµού. Η πρόταση προβλέπει αύξηση κατά 47% των κονδυλίων που προορίζονται για την ΚΑΠ.
Αντίστοιχα, η θέση της ιρλανδικής κυβέρνησης είναι ότι το ποσό που προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να δεσµευθεί για τη γεωργία είναι «απλώς ανεπαρκές», όπως το έθεσε ο υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Τόµας Μπερν Μπερν. Όλο και περισσότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες φαίνεται να συµφωνούν µε αυτή την άποψη. Παρά την αρχική φιλοδοξία να καταστεί ο προϋπολογισµός της ΕΕ πιο ευέλικτος και να µεταφερθούν πόροι από την ΚΑΠ προς άλλες προτεραιότητες, όπως η άµυνα, η απειλή νέων αγροτικών κινητοποιήσεων φαίνεται να έχει µειώσει την αποφασιστικότητα των κρατών-µελών.
