Αρκετές έρευνες, που πραγματοποιήθηκαν για λογαριασμό των Βρυξελλών, αμφισβητούν ευθέως τα οφέλη των βιοκαυσίμων, που παράγονται από ευρωπαϊκή ελαιοκράμβη, καθώς και εισαγόμενο φοινικέλαιο και σπόρους σόγιας. Ορισμένες εξ αυτών μάλιστα προειδοποιούν ότι τέτοιου είδους βιοκαύσιμα συμβάλλουν στην εκπομπή ρυπογόνων αερίων στον ίδιο βαθμό με τη συμβατική ντίζελ. Οι περισσότεροι εκτιμούν πως εάν η Ε.Ε. αποκλείσει τη χρήση βιοντίζελ από συγκεκριμένα αγροτικά προϊόντα, όπως το φοινικέλαιο, θα είναι ανέφικτη η επίτευξη των στόχων της
Ακόμη και εάν η Ευρώπη προσπαθούσε να αυξήσει τη χρήση βιοαιθανόλης και προηγμένων βιοκαυσίμων από άλλες πηγές, προκειμένου να καλύψει το κενό, τεχνικά εμπόδια, αλλά και η αυξανόμενη «δίψα» της για ντίζελ θα περιόριζε δραστικά τις πιθανότητες επίτευξης του στόχου. Όπως επισημαίνει στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters ο Σβεν Όλον Έρικσον, αξιωματούχος του σουηδικού υπουργείου Βιομηχανίας και Ενέργειας, η αιθανόλη και τα δεύτερης γενιάς βιοκαύσιμα θα μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά, όχι όμως μέχρι το 2020
Απαιτείται πολύ μεγαλύτερο περιθώριο χρόνου και αυτή ακριβώς η διαπίστωση προκαλεί αμηχανία στους αξιωματούχους των Βρυξελλών, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να έχει καθυστερήσει σημαντικά την κατάθεση προτάσεων βασισμέων στις επιστημονικές εκθέσεις. Το δίλημμα είναι προφανές: Το να αγνοήσει κανείς τις προειδοποιήσεις της επιστημονικής κοινότητας μπορεί να οδηγήσει σε μία κοστοβόρα πολιτική βιοκαυσίμων με εξαιρετικά αμφίβολα αποτελέσματα. Από την άλλη η αποδοχή τους και η δράση στη βάση τους θα σήμαινε την απώλεια έως και 13 δις. ευρώ ετησίως για τη βιομηχανία βιοντίζελ, γεγονός που με τη σειρά του θα απαιτούσε ευρεία επανεξέταση της πολιτικής μεταφορών
Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση προώθησε δύο νομοθετικές πράξεις το 2009, προκειμένου να ενισχύσει τη χρήση βιοκαυσίμων, συμβάλλοντας έτσι στην ανάπτυξη μίας «πράσινης» πολιτικής, αλλά και εμμέσως στη στήριξη της αγροτικής βιομηχανίας
Η οδηγία για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας απαιτεί από τα κράτη μέλη έως το 2020 να έχουν αυξήσει το μερίδιο της «πράσινης» ενέργειας στις μεταφορές τουλάχιστον στον 10%.
Ο στόχος αυτός βασίζεται κατά κύριο λόγο στα βιοκαύσιμα. Η συνδεόμενη οδηγία για την ποιότητα των καυσίμων, η οποία απαιτεί από τις πετρελαιοβιομηχανίες να μειώσουν το περιεχόμενο του άνθρακα στα καύσιμα μετακίνησης κατά 6% έως το 2020 και πάλι μέσω της χρήσης βιοκαυσίμων. Και οι δύο οδηγίες αναγνώριζαν πάντως πως η υπερβολική προώθηση βιοκαυσίμων βασισμένων σε αγροτικά προϊόντα θα μπορούσε να αυξήσει την παγκόσμια ζήτηση καλλιεργήσιμης γης και να οδηγήσει εμμέσως σε καταστροφικές αλλαγές στη χρήση γης σε χώρες, όπως είναι η Ινδονησία και Μαλαισία. Η Κομισιόν κλήθηκε έτσι να αποτιμήσει τις επιπτώσεις από την έμμεση χρήσης γης
Πληροφορίες: Ναυτεμπορική
Ακόμη και εάν η Ευρώπη προσπαθούσε να αυξήσει τη χρήση βιοαιθανόλης και προηγμένων βιοκαυσίμων από άλλες πηγές, προκειμένου να καλύψει το κενό, τεχνικά εμπόδια, αλλά και η αυξανόμενη «δίψα» της για ντίζελ θα περιόριζε δραστικά τις πιθανότητες επίτευξης του στόχου. Όπως επισημαίνει στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters ο Σβεν Όλον Έρικσον, αξιωματούχος του σουηδικού υπουργείου Βιομηχανίας και Ενέργειας, η αιθανόλη και τα δεύτερης γενιάς βιοκαύσιμα θα μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά, όχι όμως μέχρι το 2020
Απαιτείται πολύ μεγαλύτερο περιθώριο χρόνου και αυτή ακριβώς η διαπίστωση προκαλεί αμηχανία στους αξιωματούχους των Βρυξελλών, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να έχει καθυστερήσει σημαντικά την κατάθεση προτάσεων βασισμέων στις επιστημονικές εκθέσεις. Το δίλημμα είναι προφανές: Το να αγνοήσει κανείς τις προειδοποιήσεις της επιστημονικής κοινότητας μπορεί να οδηγήσει σε μία κοστοβόρα πολιτική βιοκαυσίμων με εξαιρετικά αμφίβολα αποτελέσματα. Από την άλλη η αποδοχή τους και η δράση στη βάση τους θα σήμαινε την απώλεια έως και 13 δις. ευρώ ετησίως για τη βιομηχανία βιοντίζελ, γεγονός που με τη σειρά του θα απαιτούσε ευρεία επανεξέταση της πολιτικής μεταφορών
Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση προώθησε δύο νομοθετικές πράξεις το 2009, προκειμένου να ενισχύσει τη χρήση βιοκαυσίμων, συμβάλλοντας έτσι στην ανάπτυξη μίας «πράσινης» πολιτικής, αλλά και εμμέσως στη στήριξη της αγροτικής βιομηχανίας
Η οδηγία για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας απαιτεί από τα κράτη μέλη έως το 2020 να έχουν αυξήσει το μερίδιο της «πράσινης» ενέργειας στις μεταφορές τουλάχιστον στον 10%.
Ο στόχος αυτός βασίζεται κατά κύριο λόγο στα βιοκαύσιμα. Η συνδεόμενη οδηγία για την ποιότητα των καυσίμων, η οποία απαιτεί από τις πετρελαιοβιομηχανίες να μειώσουν το περιεχόμενο του άνθρακα στα καύσιμα μετακίνησης κατά 6% έως το 2020 και πάλι μέσω της χρήσης βιοκαυσίμων. Και οι δύο οδηγίες αναγνώριζαν πάντως πως η υπερβολική προώθηση βιοκαυσίμων βασισμένων σε αγροτικά προϊόντα θα μπορούσε να αυξήσει την παγκόσμια ζήτηση καλλιεργήσιμης γης και να οδηγήσει εμμέσως σε καταστροφικές αλλαγές στη χρήση γης σε χώρες, όπως είναι η Ινδονησία και Μαλαισία. Η Κομισιόν κλήθηκε έτσι να αποτιμήσει τις επιπτώσεις από την έμμεση χρήσης γης
Πληροφορίες: Ναυτεμπορική
