Πρόκειται για τον ελληνικής καταγωγής ψαρά Τζιμ Ράπτη, ο οποίος έχει εργαστεί στην αλιεία για 40 χρόνια και συνεργάστηκε με έναν επιστήμονα του Ινστιτούτου Έρευνας και Ανάπτυξης της Νότιας Αυστραλίας, τον Shane Roberts, για να δημιουργήσουν τον συγκεκριμένο τύπο διχτυού, ο οποίος επιτρέπει στις μικρές γαρίδες και στα παρεμπίπτοντα αλιεύματα, συμπεριλαμβανομένων των ψαριών και των σαλαχιών, να ξεφεύγουν από τα δίχτυα.
"Σε γενικές γραμμές στη Νότια Αυστραλία, για κάθε τόνο γαρίδων υπάρχει ένας επιπλέον τόνος ανεπιθύμητων αλιευμάτων και στη Βόρεια μπορεί να φτάσει ακόμα και τους δέκα τόνους", είπε ο Dr Roberts. "Με το δίχτυ αυτό", λέει "μειώνονται οι επιπτώσεις στο περιβάλλον, είναι πιο βιώσιμο, αφήνει περισσότερο νερό να περάσει από μέσα του και με αυτόν τον τρόπο είναι πιο εύκολο να ρυμουλκηθεί, επιτυγχάνοντας οικονομία στα καύσιμα".
Αντί να χρησιμοποιήσουν ένα παραδοσιακό σχήμα ρόμβου, τα πληρώματα δοκίμασαν ένα πιο χοντρό νήμα με μεγαλύτερους κόμβους και προσανατολισμό 90 μοιρών στο κυρίως σώμα του διχτυού, επιτρέποντας στις τρύπες να παραμένουν ανοικτές και στα ανεπιθύμητα αλιεύματα να ξεφεύγουν κατά τη διάρκεια της ρυμούλκησης.
Ο Τζιμ Ράπτης, που έχει δουλέψει σε τράτες στη Νότια Αυστραλία και στον Κόλπο του Carpenteria, ενίσχυσε την κατασκευή του πρωτοποριακού αυτού διχτυού μαζί με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση και τους φορείς του κλάδου και συνέβαλε κι εκείνος οικονομικά, δίνοντας 200.000 δολάρια για το ερευνητικό έργο.
"Αποφασίσαμε να αφήνουμε της μικρές γαρίδες να ξεφεύγουν από τα δίχτυα για να τις πιάσουμε στο μέλλον πια, που θα είναι πολύ μεγαλύτερες και θα αξίζει τον κόπο" είπε ο κ. Ράπτης. Πρόσθεσε, επίσης, ότι ο στόλος του ήδη έχει υιοθετήσει το νέο δίχτυ, κι ελπίζει πως κι άλλοι θα χρησιμοποιήσουν τη νέα τεχνολογία.
«Όποιος ασχολείται με την αλιεία της γαρίδας πρέπει να το κοιτάξει και να το λάβει σοβαρά υπόψη», τόνισε. «Είναι μια πολύ καλή περιβαλλοντική είδηση που σίγουρα βελτιώνει το ψάρεμα με τράτα».
