Με βάση τα όσα διαμείβονται στις Βρυξέλλες αυτή την περίοδο, η Κομισιόν προσπαθεί να πιέσει όσο το δυνατόν περισσότερο τα κράτη-μέλη να εισάγουν όρους αγροτικού εισοδήματος για τους δικαιούχους και στο μέτρο του εφικτού να στοχεύσουν τον μεγαλύτερο όγκο των επιδοτήσεων προς εκείνους που έχουν ως κύρια απασχόληση τη γεωργία. Το πολιτικό κόστος μίας τέτοιας απόφασης είναι πολύ μεγάλο για κάθε κράτος-μέλος, κάτι που φάνηκε και στην Πολωνία όπου ο πρόεδρός της χώρας έθεσε βέτο στο νομοσχέδιο που πήγε να κατεβάσει ο υπουργός Γεωργίας, Stefan Krajewski μαζί με 11 αγροτικές οργανώσεις, που έθετε ελάχιστο αγροτικό εισόδημα για τη λήψη επιδοτήσεων το 2026.
Ξεφυλλίστε σε υψηλή ανάλυση την εβδομαδιαία Agrenda
Το θέμα τώρα είναι πως πλέον περιθώρια άλλα δεν υπάρχουν: Ο πληθωρισμός καλπάζει, ο προϋπολογισμός της ΚΑΠ μένει ίδιος αν όχι μειωμένος, οπότε πρέπει οι επιδοτήσεις να αυξηθούν για αυτούς που πραγματικά παράγουν, σε μία περίοδο μάλιστα που είναι πολύ ευαίσθητη και με πρωτοφανείς γεωπολιτικές προκλήσεις.
Ως εκ τούτου, μοιάζει αναπόφευκτο να υποχρεωθεί η Ελλάδα, όπως και οι άλλες χώρες, να φέρουν τις αγροτικές επιδοτήσεις σε πολύ υψηλότερα επίπεδα για τους επαγγελματίες του χώρου, που με όρους ανταγωνισμού είναι πιθανότερο το κάθε ευρώ να έχει άλλη αξία και να επανεπενδύεται στην εκμετάλλευση.
Το πιο εύκολο τεστ φυσικά θα είναι εκείνο του αγροτικού εισοδήματος (σε σχέση με το συνολικό εισόδημα), με τα περίπου 480.000 ΑΦΜ που λαμβάνουν αυτή την περίοδο ενισχύσεις στη χώρα μας να πρέπει να το περάσουν αλλιώς κινδυνεύουν να μειωθούν οι επιδοτήσεις τους σε πολύ μεγάλο βαθμό, ή ακόμη και να -κάπως ακραίο- να κοπούν τελείως. Εδώ παίζει ως «μπαλαντέρ» το καθεστώς των μικροκαλλιεργητών το οποίο έχει οριστεί για να εξυπηρετεί περιπτώσεις παραγωγών που λαμβάνουν έως 3.000 ευρώ ενισχύσεις. 
Αλλά, και πάλι, ο δικαιούχος θα πρέπει να είναι «ενεργός αγρότης» για να λάβει την επιδότηση. Πάντως να σημειωθεί εδώ πως το αγροσυνεταιρστικό λόμπι COPA-COGECA αντιδρά στον ορισμό περί «κύριας απασχολήσης στη γεωργία» που θέλει να θέσει η Κομισιόν, αναφέροντας σε σχετικό της «μανιφέστο» για την ΚΑΠ μετά το 2027, πως πρέπει να τροποποιηθεί το σχετικό κεφάλαιο και να τεθεί απλά ως όρος μία ελάχιστη αγροτική δραστηριότητα. Δηλαδή, όπως έγινε ακριβώς στην τρέχουσα προγραμματική περίοδο.
Σημειώνεται εδώ πως με βάση τα κείμενα συμβιβασμού μεταξύ προεδρίας και κρατών μελών, δεν υπάρχουν ιδιαίτερες αλλαγές στο κείμενο της ΚΑΠ ύστερα από ένα χρόνο από τη δημοσίευσή του, οπότε έως τα τέλη του 2026 ενδέχεται να έχει οριστικοποιηθεί ο τελικός κανονισμός.
Παρακάτω φιλοξενούνται ορισμένες διαφάνειες από την παρουσίαση που πραγματοποίησε ο Πέτρος Αγγελόπουλος, στέλεχος της Γενικής Διεύθυνσης Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης της Ε.Ε για την ΚΑΠ μετά το 2028 στα πλαίσια της εσωτερικής διαβούλευσης.
Έχει ενδιαφέρον ειδικά το περιεχόμενο της χρηματοδοτικής εργαλειοθήκης, όπου φαίνεται καθαρά πως καθαρά ευρωπαϊκά κονδύλια θα υπάρχουν μόνο για τα καθεστώτα φθίνουσας εισοδηματικής στήριξης, συνδεδεμένων και μικροκαλλιεργητών, και για όλα τα άλλα (π.χ αγροπεριβαλλοντικά) το κάθε κράτος-μέλος θα πρέπει να συνεισφέρει τουλάχιστον 30%, κάτι που μόνο εύκολο δεν είναι για μία χώρα όπως είναι η Ελλάδα.
