Σε «ακινησία» βρίσκεται τις τελευταίες εβδομάδες το σκληρό σιτάρι, στοιχείο το οποίο δίνει την αίσθηση ότι κάτι καλό θα μπορούσε να συμβεί το επόμενο διάστημα και μέχρι την έναρξη της περιόδου αλωνισμού στην Ελλάδα.
Σε «ακινησία» βρίσκεται τις τελευταίες εβδομάδες το σκληρό σιτάρι, στοιχείο το οποίο δίνει την αίσθηση ότι κάτι καλό θα μπορούσε να συμβεί το επόμενο διάστημα και μέχρι την έναρξη της περιόδου αλωνισμού στην Ελλάδα.
Κλεφτές µατιές στην ευρωπαϊκή αγροτική οικονοµία του 2035 προσφέρει η ετήσια µεσοπρόθεσµη έκθεση της Κοµισιόν, η οποία µιλά για αισθητή µείωση της παραγωγής κρέατος, σταθεροποίηση στα µοτίβα παραγωγής σιτηρών, φθίνουσα πορεία στο µεσοδιάστηµα για τη γαλακτοπαραγωγή και σηµαντική αύξηση της παραγωγής πουλερικών και ψυχανθών. Κάπως αβέβαιη θα µπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει την κατάσταση στα δηµητριακά, µε φερόµενες αυξητικές τάσεις στη χρήση γης για κτηνοτροφική σόγια, ελαιούχους σπόρους και ψυχανθή εις βάρος των σιτηρών, στοιχείο που θα επιδράσει θετικά στις τιµές τους.
Μια περίοδο αλωνισμού για γερά νεύρα φαίνεται πως προετοιμάζουν οι εξελίξεις στα εμπορικά κέντρα δημητριακών της Ευρώπης, με τις πιέσεις των τιμών να επεκτείνονται πλέον τόσο στις φυσικές όσο και στις χρηματιστηριακές αγορές.
Άλλα 20 ευρώ ο τόνος χάνει η τιμή του σκληρού σίτου στη νέα λίστα της Φότζια, με την πρώτη ποιότητα να διαπραγματεύεται πλέον στα 465 ευρώ ο τόνος, έναντι των 495 ευρώ μερικές εβδομάδες πριν, στα τέλη του 2022.
Το 50% του σπόρου που θα χρησιµοποιηθεί φέτος στο σκληρό σιτάρι θα είναι πιστοποιηµένος, σύµφωνα µε εκτιµήσεις της αγοράς, στελέχη της οποίας εκφράζουν την πεποίθηση πως ο κλάδος των εισροών θα ανταποκριθεί πλήρως στην απαίτηση για το «καρτελάκι» των 18 κιλών, χωρίς όµως να αποκλείονται µικροελλείψεις σε ορισµένα παραγωγικά κέντρα της χώρας.
Οι φόβοι μιας περαιτέρω κλιμάκωσης των πολεμικών συγκρούσεων στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, μεταφράζονται ως ρίσκο στις ευρωπαϊκές αγορές σιτηρών και δημητριακών, οι οποίες έγραψαν σημαντικές αυξήσεις στον απόηχο των εξαγγελιών Πούτιν περί επιστράτευσης.
Αθροιστικά οι παραγωγές Ελλάδας, Ιταλίας, Ισπανίας και Πορτογαλίας, για τη νέα ελαιοκομική περίοδο, οριακά προσεγγίζουν το τονάζ που μάζεψε στις δεξαμενές της πέρυσι η Ισπανία (περίπου 1,5 εκατ. τόνοι).
Το ερωτηµατικό των τιµών στα βασικά αγροτικά εµπορεύµατα δεν προβάλλεται ως το κυρίαρχο για το 2022 αφού οι περισσότεροι αναλυτές προεξοφλούν πως η αγορά θα διατηρηθεί στα υψηλά του εύρους καθ’ όλη τη διάρκεια του νέου έτους, όσο τα αποθέµατα παραµένουν αποδυναµωµένα και η ζήτηση διατηρείται σε υψηλά επίπεδα, καθώς η συνθήκη της πανδηµίας θα αποδυναµώνεται.