Μία, δύο, ε την τρίτη, δηλαδή πέρσι δήλωσε κλαδέματα... Τελικά πήγαν 35 ευρώ το στρέμμα οι δακοπαγίδες και 12,2 ευρώ τα κλαδέματα. Τώρα με ρωτάει τι να δηλώσω στην ελιά στο ΟΣΔΕ 2026; Θα έχουμε τις ίδιες τιμές eco-schemes; Μάλλον ναι να απαντήσω, αλλά θα ήμουν πολύ πιο προσεκτικός με ορισμένες δράσεις από φέτος (βλέπε μηχανική ζιζανιοκτονία).
Τίγκα στην πρωτεϊνη
Πρωτεΐνούχες καλλιέργειες. Αυτές είναι οι δύο λέξεις πάνω στις οποίες πλέον «ορκίζονται» στις Βρυξέλλες με διάφορα οράματα και σχέδια δράσης, να έχουν πάρει μπρος. Να είστε σίγουροι πως αυτό θα αποτυπωθεί και στην ΚΑΠ, με διάφορα κίνητρα. Τι είδους θα είναι αυτά; Ένα και κύριο οι συνδεδεμένες. Να σας αποκαλύψω εδώ πως στην Ελλάδα, είμασταν πολύ πιο μπροστά. Πώς νομίζεται ότι έφτασε η σόγια να επιδοτείται με 60 ευρώ το στρέμμα;
Πιστοποιημένος σπόρος
Μίας που πιάσαμε τις συνδεδεμένες, ξέρετε πώς βγαίνουν οι τιμές στις επιδοτήσεις τους: Είτε, υπολογίζεται η διαφορά/στρέμμα ώστε να ισοφαριστούν οι εμφανείς δαπάνες με την ακαθάριστη αξία παραγωγής, εν ολίγοις, «όσα χάνεις, τόσο θα είναι το πριμ». Είτε, υπολογίζεται η διαφορά στο κόστος από τη χρήση πιστοποιημένου σπόρου σε σχέση με τον συμβατικό. Να σας πω ότι κάποια στοιχεία δαπανών, εσόδων, κόστους για τα σημερινά πριμ προέρχονται από την τριετία 2015-2017, οπότε ετοιμαστείτε για μεγάλες αλλαγές.
Η πείνα φέρνει επανάσταση
Ο Επίτροπος Γεωργίας Κριστόφ Χάνσεν στην πρόσφατη σύνοδο υπερασπίστηκε τη χρηματοδότηση της ΚΑΠ στον επόμενο πολυετή προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Απαντώντας σε όσους υποστηρίζουν ότι η γεωργία αποτελεί «πολιτική του παρελθόντος», ο κ. Χάνσεν τόνισε ότι η απουσία μιας κοινής αγροτικής πολιτικής θα κόστιζε περισσότερο στην Ευρώπη, καθώς θα αύξανε την εξάρτησή της από τις εισαγωγές τροφίμων. «Σε όσους λένε ότι η αγροτική πολιτική είναι πολιτική του παρελθόντος, θα απαντούσα: τι σκοπεύετε να τρώτε στο μέλλον;» δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Χάνσεν, επισημαίνοντας ότι τα τρόφιμα είναι αναγκαία κάθε ημέρα και ότι η εγχώρια παραγωγή περιορίζει την εξάρτηση από τρίτες χώρες.
Στερεύει το αποθεματικό
Αν διαβάζω σωστά τα μηνύματα των καιρών, το θέμα της ασφάλισης της αγροτικής παραγωγής είναι από τα πιο καυτά θέματα που έχουν στην ατζέντα τους αυτόν τον καιρό οι Βρυξέλλες. Ο λόγος είναι ότι τους κοστίζει πολύ. Διαβάζω, εδώ στο Agronews, «τα πεπερασμένα όρια του γεωργικού αποθεματικού, που εξαντλούνται λόγω της έντασης των ακραίων ζημιών στην γεωργία ως αποτέλεσμα του καιρού αλλά και την αναταραχής στη Μέση Ανατολή, αναδείχθηκαν κατά την πρόσφατη σύνοδο υπουργών Γεωργίας της ΕΕ, με τον αρμόδιο Επίτροπο Κριστόφ Χάνσεν να λέει ότι διερευνώνται νέα εργαλεία για την κάλυψη των πληγέντων αγροτών». Προς αυτή την κατεύθυνση λοιπόν, η Επιτροπή συνεργάζεται με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για τη δημιουργία ενός μηχανισμού αντασφάλισης. Στο πλαίσιο αυτού του συστήματος, μέρος του κινδύνου που αναλαμβάνουν οι ασφαλιστικές εταιρείες θα μεταφέρεται σε μια ευρύτερη δομή, γεγονός που ενδέχεται να τους επιτρέψει να προσφέρουν ασφαλιστικά προϊόντα ακόμη και σε περιοχές όπου οι κλιματικοί κίνδυνοι είναι δύσκολο να ασφαλιστούν.
Ο Λυκουρέντζος τα καταφέρνει
Απ’ ότι μαθαίνω ανάλογη κινητικότητα υπάρχει και εντός των συνόρων. Ο ΕΛΓΑ κοστίζει πολύ στο Δημόσιο για να μένει για καιρό με το σημερινό πλαίσιο λειτουργίας. Μπορεί οι επιχορηγήσεις που λαμβάνει ο ΕΛΓΑ να βαφτίζονται δάνεια για να μην φωνάζουν οι Βρυξέλλες, όμως, απ’ όσο ξέρω, ο πρωθυπουργός, αυτό που λέει σε κάθε υπουργό Γεωργίας, όταν αναλαμβάνει το χαρτοφυλάκιο, είναι… δες τι θα κάνουμε με τον ΕΛΓΑ. Αν το σχέδιο αντασφαλίσεων που υφαίνει τώρα ο Χάνσεν αποδώσει, βλέπω, μετά τις εκλογές να ανοίγει και ο φάκελος του ΕΛΓΑ. Ως τότε, ο Λυκουρέντζος μια χαρά τα καταφέρνει.
