Το καλό νέο των ηµερών, έχει να κάνει µε το γεγονός ότι µια νέα κατά βάση γενιά παραγωγών, έχει αποφασίσει να εµπλακεί άµεσα µε πτυχές της µεταποίησης, τυποποίησης ή ακόµα και απ’ ευθείας διάθεσης. Λίγο οι βοήθειες που προσφέρονται από την εξέλιξη της τεχνολογίας, λίγο οι ανάγκες των καιρών, όλο και περισσότεροι είναι οι παραγωγοί που εµπλέκονται και στα επόµενα στάδια διαχείρισης των προϊόντων, όλο και διευρύνεται ο αριθµός των ενδιαφερόµενων για την παραλαβή της πρώτης ύλης.
Είναι µια παράµετρος η οποία, αργά ή γρήγορα, θα επιδράσει καταλυτικά στη ζήτηση µεγάλης γκάµας αγροτικών προϊόντων, αλλάζοντας αντίστοιχα τις ισορροπίες προς όφελος των παραγωγών. Ήδη το βλέπουµε να συµβαίνει στο ελαιόλαδο, στα λεγόµενα super foods και σε γαλακτοκοµικά προϊόντα, µε εξαίρεση ίσως τη φέτα, όπου ακόµα το παιχνίδι παίζεται αλλιώς.
Το κακό νέο έχει να κάνει βέβαια µε τον συγκεντρωτισµό στο λιανεµπόριο, µε την γιγάντωση των αλυσίδων super market, µε τον όλο και λιγότερο χρόνο που έχουν στη διάθεσή τους οι καταναλωτές για τις καθηµερινές τους προµήθειες. Εδώ οι διαπραγµατευτικές δυσκολίες παραµένουν ή για να το πούµε πιο καθαρά, έχει χαθεί σ’ αυτή τη φάση, κάθε έννοια διαπραγµάτευσης.
Agrenda
