Για ένα πρόγραµµα (Μέτρο 4.1) που προετοιµάζεται από την αρχή της προγραµµατικής περιόδου (2014-2020), το οποίο έµεινε ανοικτό να υποδέχεται αιτήσεις περί τους 6 µήνες και στο οποίο έγιναν -µεσούσης της προκήρυξης- διαδοχικές τροποποιήσεις, ξαφνικά προκύπτει ένα νέο δεδοµένο που αλλάζει εκ βάθρων τα πράγµατα. Πρόκειται για τον «τιµοκατάλογο» των τρακτέρ που εµπνεύσθηκαν οι ιθύνοντες του υπουργείου και ο οποίος τινάζει στον αέρα κάθε λειτουργία της αγοράς και κάθε προγραµµατισµό που είχε γίνει από την πλευρά των αιτούντων συµµετοχής στα προγράµµατα.
Ένας θεωρητικός τιµοκατάλογος, ο οποίος έρχεται για να έχει ισχύ µόνο στον υπολογισµό της επιχορήγησης, όσων αγροτών καταφέρουν τελικά να πάρουν έγκριση για τα Σχέδια Βελτίωσης, ανατρέπει συνολικά ό,τι ισχύει γύρω από τους κανόνες όχι µόνο της εγχώριας αλλά και της ευρωπαϊκής αγοράς. Και γίνεται αυτό, µόνο και µόνο για να βγουν από τη δύσκολη θέση οι κρατούντες, οι οποίοι, το µόνο που επιδιώκουν είναι να µοιράζουν, ιδίως προεκλογικά, από λίγα και σε πολλούς, αδιαφορώντας για την αντικειµενικότητα των πραγµάτων.
Είναι βέβαιο ότι το όλο εγχείρηµα επιχειρείται να ντυθεί µε τον µανδύα της προσπάθειας που έρχεται να βάλει τέλος στις υπερτιµολογήσεις. ∆ηλαδή, πονάει δόντι κόβει κεφάλι! Έτσι όµως η επιστροφή στην κανονικότητα θα παραµένει ζητούµενο, ενώ οι εµπλεκόµενοι θα ψάχνουν να βρουν το δίκιο τους στα δικαστήρια.
*Εκδότης-Διευθυντής εφημερίδα Agrenda
