Θα µπορούσαµε να πούµε ότι είναι το θερµόµετρο της άνοιξης. Το χειµώνα χρειάζεται κρύο για να κατέβουν οι χυµοί του και να ξεκουραστεί. Περιµένει τον ήλιο και τις πρώτες ζεστές µέρες της άνοιξης, που θα ανεβάσουν τους χυµούς του για να «σκάσει µύτη».
Την εποχή της συγκοµιδής του το πιο συναρπαστικό κοµµάτι στην υπόθεση «σπαράγγι» είναι σίγουρα η σχέση του µε τον χρόνο. Αρχικά, για να πάρει καλές τιµές στις αγορές της Βόρειας Ευρώπης, όπου κυρίως απευθύνεται, χρειάζεται την πρωιµότητα.
Αφού συλλεχθεί το προϊόν από τα κτήµατα θα πρέπει να µεταφερθεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα στο συσκευαστήριο, όπου θα πλυθεί, θα περάσει από hydrocooler και καλιµπράρισµα και θα διαχωριστεί κατά µέγεθος, για να συσκευαστεί και να φύγει για τις αγορές του εξωτερικού. Όλα αυτά µε τη µεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα, που θα εξασφαλίσει τη φρεσκάδα του προϊόντος. Ο ευνοϊκός καιρός και η καλή σχέση µε το χρόνο είναι τα δύο από τα τρία µυστικά της επιτυχίας στη συγκεκριµένη καλλιέργεια. Το τρίτο είναι η σύµπραξη, αφού στο σπαράγγι ιστορία γράφουν µόνο οι οµάδες. Ένας µεµονωµένος παραγωγός µε τη δική του παραγωγή µόνο δεν µπορεί να µπει στην αγορά. Άλλωστε χρειάζονται µηχανήµατα, ψυγεία και εξοπλισµός τα οποία παρέχονται συνήθως στο πλαίσιο συλλογικών σχηµάτων.
Σήµερα, στη χώρα µας καλλιεργούνται δύο τύποι σπαραγγιού, το πράσινο και το λευκό. Το ελληνικό σπαράγγι διακρίνεται για τη γεύση του και τα θρεπτικά του συστατικά σε σχέση µε τα προϊόντα άλλων χωρών.
Ως «αριστοκράτης των λαχανικών», το σπαράγγι αποτέλεσε βασικό συστατικό της gourmet κουζίνας, αγαπήθηκε για τη φίνα γεύση τους και ονοµάστηκε θαυµατουργό για τη µεγάλη θρεπτική του αξία. Το σπαράγγι καταστρέφει τις ελεύθερες ρίζες και µας προστατεύει από πολλά είδη καρκίνου, είναι διουρητικό, έχει αντιοξειδωτική δράση ενώ έχει ελάχιστες θερµίδες.
