Ωστόσο, έσπευσε να διευκρινίσει ότι η απόφαση για τη συμμετοχή τους ή όχι, στις προβλεπόμενες διαδικασίες, εναπόκειται στους μετόχους της κάθε τράπεζας. Όσον αφορά την ΑΤΕ ειδικότερα, ο κ. Προβόπουλος πέταξε το μπαλάκι στην κυβέρνηση, λέγοντας, πως για τις κρατικές τράπεζες την απόφαση τη λαμβάνει ο κύριος μέτοχος, που δεν είναι άλλος από το Δημόσιο, δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση ο Υπουργείο Οικονομικών.
Τα παραπάνω -που αποκαλύπτει ο Σύλλογος Εργαζομένων της ΑΤΕ (ΣΕΑΤΕ) σε σχετική ανάρτηση στο διαδικτυακό τους χώρο- αφήνουν να εννοηθεί ότι η τρόικα έχει ήδη δώσει τη συγκατάθεσή της στην υπαγωγή της ΑΤΕbank στο ΤΧΣ και πλέον το «μπαλάκι» βρίσκεται στην κυβέρνηση η οποία (σε συνεργασία με την ΤτΕ, βεβαίως) καλείται μέχρι τις 31 Μαρτίου να υποβάλει συγκεκριμένη πρόταση για την ανακεφαλαιοποίηση αλλά και τη βιωσιμότητα της Αγροτικής Τράπεζας.
Όπως έγραψε σε σχετικό ρεπορτάζ στο τελευταίο της φύλλο η εφημερίδα Agrenda, το σενάριο που προκρίνεται - υπό την αίρεση της τελικής έγκρισης της τρόικας, φυσικά- είναι να ενταχθεί η ΑΤΕbank στο ΤΧΣ και εν συνεχεία να γίνει χρήση του προσφάτως ψηφισθέντος νόμου για τις τράπεζες που προβλέπει διαχωρισμό της σε «καλή» και «κακή» τράπεζα. Ουσιαστικά μόνο η «καλή», δηλαδή το βιώσιμο κομμάτι της θα στηριχθεί από το ΤΧΣ ενώ η «κακή» (bad bank) θα οδηγηθεί σε εκκαθάριση. Το εν λόγω σενάριο, θυμίζουμε, έχουν αποκαλύψει εδώ και αρκετές εβδομάδες τόσο το Agronews όσο και η Agrenda με εκτενή ρεπορτάζ.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στο πλαίσιο της συνάντησης που είχε το προεδρείο της ΟΤΟΕ με τον κ. Προβόπουλο, το ερώτημα για την τύχη της ΑΤΕ μετέφερε στον επικεφαλής της ΤτΕ ο πρόεδρος της ΟΤΟΕ, κ. Κούκος. Κι αυτό γιατί ο κ. Προβόπουλος επιθυμούσε να στη συνάντηση να συμμετάσχουν μόνο ο πρόεδρος και ο γενικός γραμματέας της Ομοσπονδίας και όχι όλο το προεδρείο (στο οποίο περιλαμβάνεται και ο πρόεδρος του ΣΕΑΤΕ).
Σύμφωνα με το ΣΕΑΤΕ, το ερώτημα που τέθηκε στον κ. Προβόπουλο είχε να κάνει με το «αν για την ΑΤΕ, προκειμένου να καλυφθούν οι απώλειες από τη συμμετοχή της στο PSI, θα ισχύσουν οι προβλεπό-μενες διαδικασίες ανακεφαλαίωσης, με ίδιους όρους και προϋποθέσεις με τις υπόλοιπες τράπεζες».
Σημειώνουμε στο σημείο αυτό ότι εντός της εβδομάδας αναμένεται και η τελική απόφαση του υπουργείου Οικονομικών για τον τρόπο ανακεφαλαίωσης ολόκληρου του τραπεζικού κλάδου.
Στο σχετικό ρεπορτάζ της στο φύλλο 332 (Παρασκευή 23 Μαρτίου) η Agrenda έγραφε τα εξής:
H «καλή» και η «κακή» ΑΤΕ: Η τρόικα επιμένει, κουμπαράς τέλος
Στη λύση της ένταξης της ΑTEbank στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) με παράλληλη διάσπασή της σε μια «καλή» και σε μια «κακή» τράπεζα φαίνεται ότι καταλήγουν ΤτΕ και υπουργείο Οικονομικών μπροστά στο τελεσίγραφο της τρόικας για υποβολή ολοκληρωμένου σχεδίου διάσωσης της τράπεζας το αργότερο μέχρι το τέλος του μήνα.
Ο διαχωρισμός της Αγροτικής σε good και bad bank (με τη δεύτερη να οδηγείται σε εκκαθάριση) αποτελεί την «παραχώρηση» που, όπως εκτιμούν στην κυβέρνηση, θα κάμψει τις αντιστάσεις των «τροϊκανών» οι οποίοι σχεδόν εξαρχής δεν ήθελαν να ακούσουν για είσοδο κρατικών τραπεζών (όπως η ΑΤΕ ή το Τ.Τ.) στο ΤΧΣ. Σύμφωνα δε με αξιόπιστες πληροφορίες, το κλιμάκιο των δανειστών έχει εκφράσει τη δυσφορία αλλά και την απορία του για το πώς είναι δυνατόν η Αγροτική να ξεμένει διαρκώς από κεφάλαια παρά το γεγονός ότι δέχεται διαρκείς «ενέσεις» ρευστότητας μέσω αυξήσεων κεφαλαίου (σ.σ. μόνο οι δύο τελευταίες ανέρχονται στα 1,6 δισ. ευρώ). Επιπλέον εμφανίζονται σφόδρα ενοχλημένοι με τις καθυστερήσεις στην αποεπένδυση από τις αγροκτηνοτροφικές θυγατρικές (βλ. σχετικό ρεπορτάζ σελ. 39). Οι ίδιοι έχουν προτείνει μια «δραστική λύση» για το μέλλον της τράπεζας που περιλαμβάνει συρρίκνωση δραστηριοτήτων, κλείσιμο καταστημάτων, μαζικές απολύσεις και απεμπλοκή από όλες ανεξαιρέτως τις θυγατρικές και υποδεικνύουν ότι όλα αυτά μπορεί να γίνει με υπαγωγή της στον πρόσφατα ψηφισθέντα νόμο για την εξυγίανση μη βιώσιμων τραπεζών, ώστε να σπάσει σε δύο «κομμάτια» και το προβληματικό να εκκαθαρισθεί.
Μπροστά στο «σαρωτικό» αυτό σχέδιο με αλυσιδωτές επιπτώσεις (όχι μόνο για την ΑΤΕ αλλά και τη χρηματοδότηση της αγροτικής οικονομίας εν γένει), στην κυβέρνηση αντιτείνουν μια πιο …soft εκδοχή τονίζοντας ότι το βιώσιμο «κομμάτι» μπορεί και πρέπει να στηριχθεί από το ΤΧΣ. Όσο για την τρόπο ανακεφαλαιοποίησης, υπουργείο Οικονομικών και ΤτΕ θα προτείνουν να γίνει με κοινές μετά δικαιώματος ψήφου μετοχές, ακριβώς λόγω του δημόσιου χαρακτήρα της τράπεζας.
Ως επιπλέον όπλο στις διαπραγματεύσεις η ελληνική πλευρά επικαλείται έκθεση του Θ. Πανταλάκη ο οποίος υποστηρίζει πως στην τελευταία έκθεση της BlackRock δεν γίνεται λόγος για σχηματισμό νέων προβλέψεων για επισφάλειες (με άλλα λόγια, επιβεβαιώνεται η ποιότητα του δανειακού χαρτοφυλακίου της Αγροτικής). Επιπλέον, σύμφωνα πάντα με το διοικητή της ΑΤΕbank, αν εξαιρεθούν οι ζημίες από το PSI (σ.σ. υπολογίζονται σε πάνω από 3 δισ. ευρώ) και κατόπιν του προγράμματος αναδιάρθρωσης που ακολουθείται τα τελευταία δύο χρόνια η τράπεζα έχει δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας (Core tier I) της τάξης του 10%. Υψηλότερο δηλαδή από το 9% που θέτει ως στόχο η τρόικα για όλες τις τράπεζες μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου του 2012.
Το συμπέρασμα που προκύπτει από όλα τα παραπάνω είναι ότι μέχρι τις 31 Μαρτίου, η ΑΤΕ (μέσω του υπουργείου Οικονομικών) θα χτυπήσει την πόρτα του ΤΧΣ. Το ζήτημα, βέβαια, είναι αν η τρόικα θα της ανοίξει…
Έβαλε νερά ο δημόσιος πυλώνας
Η εποχή Πανταλάκη στην Αγροτική Τράπεζα, αν μη τι άλλο, θα μείνει στην ιστορία. Έχοντας περάσει από κορυφαίες διοικητικές θέσεις στην Εθνική και την Τράπεζα Πειραιώς και με πολυετή θητεία δίπλα σε μεγάλους τραπεζίτες όπως ο Θόδωρος Καρατζάς και ο Μιχάλης Σάλλας, μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 2000, ο Θόδωρος Πανταλάκης θεώρησε πως ήταν η ώρα να παίξει τη «μεγάλη μπαλιά» παίρνοντας θέση στο τιμόνι της ATEbank. Παρ’ ότι γνώριζε πολλές από τις δυσκολίες που επρόκειτο να αντιμετωπίσει ήλπιζε ότι θα του δοθεί ο χρόνος και η δυνατότητα να «κτίσει» τον μεγάλο δημόσιο τραπεζικό πυλώνα, με τη συγχώνευση του της ΑΤΕ με το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, «ιδέα» η οποία έβρισκε σύμφωνο τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, που μαζί με τον Γιώργο Παπακωσταντίνου θα αναλάμβαναν να πείσουν γι’ αυτό και τους κοινοτικούς εταίρους. Τα πράγματα στράβωσαν όμως πολύ νωρίς, καθώς η ανάληψη δράσης από τους τροϊκανούς δεν άφηνε περιθώρια για τέτοιες πολυτέλειες. Έτσι ο Πανταλάκης πέρασε γρήγορα από την «επίθεση» στην «άμυνα». Καλλιέργησε, είναι αλήθεια, καλές σχέσεις με τους ανθρώπους της τρόικας, δεν κατάφερε όμως ποτέ να περάσει τις θέσεις του, αφού πάντοτε βρίσκονταν ένα βήμα πίσω από τα κελεύσματα των «δανειστών». Το όραμα για τον δημόσιο τραπεζικό πυλώνα έγινε αγωνία για την επιβίωση της πολύπαθης τράπεζας, η οποία έκλεισε νωρίς τις στρόφιγγες της χρηματοδότησης του αγροτικού τομέα και επιδόθηκε σε έναν αγώνα απεμπλοκής από τις θυγατρικές του αγροτικού τομέα, υπόθεση η οποία «μετράει» ένα στα τέσσερα.
Γιάννης Τσατσάκης
