Τον Πρόεδρο της ΕΑΣ Σητείας, Μανώλη Βακόντιο, βρήκαν να καλέσουν στο αυτόφωτο οι αρμόδιες αρχές; Αν υπάρχει ένας άνθρωπος που έχει αφιερώσει τη ζωή του σ’ αυτή την οργάνωση και με την προσπάθειά του έβγαλε από την αφάνεια έναν ολόκληρο νομό, είναι ο κυρ Μανώλης
«Εμείς Γιάννη μου», θυμάμαι μου έλεγε κάποτε, «αν καταφέραμε κάτι στη Σητεία, είναι γιατί ζήσαμε στη φτώχεια δεν είχαμε τον πλούτο της γεωργίας άλλων περιοχών, όπως τα Χανιά και το Ηράκλειο». Κι όμως, αυτόν τον άνθρωπο, που ανέλαβε πριν από χρόνια το τιμόνι της Ένωσης, την βοήθησε να μετατρέψει το ελαιόλαδο της περιοχής σε χρυσάφι και να το κάνει ξακουστό σε ολόκληρο τον κόσμο, βρέθηκαν κάποιοι, από τους ευεργετηθέντες υπαλλήλους να τον σύρουν παραμονή Πρωτοχρονιάς στο αυτόφωρο και στα δικαστήρια
Δεν θέλω και δεν πρέπει ίσως να πω περισσότερα, αλλά ξέρω πως ήταν χρόνια τώρα που πέρα από τους… αφελείς υπαλλήλους, κάποια από τα «μεγάλα ονόματα» του κλάδου, έβλεπαν τον κυρ Μανώλη, σαν τη μύγα μες στο γάλα! Τους χαλούσε βλέπετε την πιάτσα! Ήταν από τους πρώτους που έβαλαν το extra παρθένο ελαιόλαδο της Σητείας σε μικρό μπουκάλι, το έκανε ΠΟΠ, του έδωσε όνομα και ταυτότητα, το έκανε ξακουστό σε όλα τα μέρη του κόσμου! Έκανε τους «μεγάλους» να τρίβουν τα μάτια τους και έστειλε τους Ιταλούς… αδιάβαστους! Έδειξε το δρόμο και σε εκατοντάδες άλλους, που σήμερα αγωνίζονται να δώσουν όνομα και υπεραξία στο ελληνικό ελαιόλαδο
Όμως, αυτή είναι η Ελλάδα… που έλεγε κι ο φουκαράς ο Κινέζος!
Ξεσάλωσαν αυτές τις μέρες οι… Κασσάνδρες να προβλέπουν τα χειρότερα για τη νέα χρονιά και ομολογώ πως δυσκολεύομαι να καταλάβω σε τι ωφελεί τόση κινδυνολογία
Δεν λέω, τα πράγματα έχουν δυσκολέψει, τα λεφτά δεν βρίσκονται, όπως παλιότερα, στο… δρόμο, έρχονται όμως από την αγορά, αρκεί να μην πέσεις στους γνωστούς «καλικάντζαρους» που βρήκαν τη χαρά τους, μέσα σ’ αυτό το κλίμα χρηματοπιστωτικής ασφυξίας και ανασφάλειας που ζει η χώρα
Ένας τέτοιος «καλικάντζαρος» έσκασε μύτη, όπως με πληροφορούν, στην περιοχή των Σερρών κι ενώ είχε συγκεντρώσει το φθινόπωρο τα καλαμπόκια υποσχόμενος τουλάχιστον 18 λεπτά το κιλό, τρεις μήνες μετά, και ενώ έχει τους παραγωγούς απλήρωτους, έρχεται και τους λέει ή δέχεστε χαμηλότερη τιμή ή αλλιώς ελάτε και πάρτε το προϊόν σας πίσω
Και πώς να μην υπάρχει αυτή η αναίδεια από τους γυρολόγους, όταν η ίδια η Πολιτεία καθυστερεί για χρόνια την εξόφληση των Σχεδίων Βελτίωσης ή αφήνει απλήρωτους για καιρό τους αγρότες που είναι στον… έλεγχο του ΟΣΔΕ
Κι όλα αυτά, χωρίς να υπάρχει στοιχειώδης νομική κάλυψη ή καθοδήγηση από κάποια συνδικαλιστική οργάνωση που να αφουγκράζεται τις ανάγκες των επαγγελματιών του αγροτικού χώρου, να αντιλαμβάνεται τις αγωνίες του κόσμου και να παρεμβαίνει, χωρίς πολλές κουβέντες, στις αρμόδιες αρχές, για την επίλυση αυτών των προβλημάτων
Δεν ξέρω πως θα τη λένε, δεν ξέρω ποιοι θα την εκπροσωπούν, όμως μια συνδικαλιστική οργάνωση με ευήκοον ους και γνήσια λαϊκή φωνή, θα μπορούσε να διορθώσει κάποια από τα λάθη και τις παραλείψεις της δημόσιας διοίκησης, θα μπορούσε να διευκολύνει τις εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες στη λήψη των ορθών αποφάσεων, θα μπορούσε να επεξεργάζεται σχέδιο και στρατηγική για την ανάπτυξη της ελληνικής γεωργίας
Σας τα λέω όλα αυτά, γιατί, κάτι έχει πάρει το αυτί μου τις τελευταίες ημέρες και έχω την εντύπωση πως η κινητικότητα που έχει αναπτυχθεί, έστω και με αφορμή την εφαρμογή του νέου νόμου 4015/2011 για τους συνεταιρισμούς και τις αγροτικές συνδικαλιστικές οργανώσεις, έχει φέρει πιο κοντά τα «κομμάτια του πάζλ» που συνθέτουν σήμερα το σκόρπιο αγροτικό συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας και δημιουργούνται σιγά - σιγά κάποιες προϋποθέσεις για την αναζήτηση ενιαίας έκφρασης και συντονισμένης δράσης!
ο μπλοκατζής
«Εμείς Γιάννη μου», θυμάμαι μου έλεγε κάποτε, «αν καταφέραμε κάτι στη Σητεία, είναι γιατί ζήσαμε στη φτώχεια δεν είχαμε τον πλούτο της γεωργίας άλλων περιοχών, όπως τα Χανιά και το Ηράκλειο». Κι όμως, αυτόν τον άνθρωπο, που ανέλαβε πριν από χρόνια το τιμόνι της Ένωσης, την βοήθησε να μετατρέψει το ελαιόλαδο της περιοχής σε χρυσάφι και να το κάνει ξακουστό σε ολόκληρο τον κόσμο, βρέθηκαν κάποιοι, από τους ευεργετηθέντες υπαλλήλους να τον σύρουν παραμονή Πρωτοχρονιάς στο αυτόφωρο και στα δικαστήρια
Δεν θέλω και δεν πρέπει ίσως να πω περισσότερα, αλλά ξέρω πως ήταν χρόνια τώρα που πέρα από τους… αφελείς υπαλλήλους, κάποια από τα «μεγάλα ονόματα» του κλάδου, έβλεπαν τον κυρ Μανώλη, σαν τη μύγα μες στο γάλα! Τους χαλούσε βλέπετε την πιάτσα! Ήταν από τους πρώτους που έβαλαν το extra παρθένο ελαιόλαδο της Σητείας σε μικρό μπουκάλι, το έκανε ΠΟΠ, του έδωσε όνομα και ταυτότητα, το έκανε ξακουστό σε όλα τα μέρη του κόσμου! Έκανε τους «μεγάλους» να τρίβουν τα μάτια τους και έστειλε τους Ιταλούς… αδιάβαστους! Έδειξε το δρόμο και σε εκατοντάδες άλλους, που σήμερα αγωνίζονται να δώσουν όνομα και υπεραξία στο ελληνικό ελαιόλαδο
Όμως, αυτή είναι η Ελλάδα… που έλεγε κι ο φουκαράς ο Κινέζος!
Ξεσάλωσαν αυτές τις μέρες οι… Κασσάνδρες να προβλέπουν τα χειρότερα για τη νέα χρονιά και ομολογώ πως δυσκολεύομαι να καταλάβω σε τι ωφελεί τόση κινδυνολογία
Δεν λέω, τα πράγματα έχουν δυσκολέψει, τα λεφτά δεν βρίσκονται, όπως παλιότερα, στο… δρόμο, έρχονται όμως από την αγορά, αρκεί να μην πέσεις στους γνωστούς «καλικάντζαρους» που βρήκαν τη χαρά τους, μέσα σ’ αυτό το κλίμα χρηματοπιστωτικής ασφυξίας και ανασφάλειας που ζει η χώρα
Ένας τέτοιος «καλικάντζαρος» έσκασε μύτη, όπως με πληροφορούν, στην περιοχή των Σερρών κι ενώ είχε συγκεντρώσει το φθινόπωρο τα καλαμπόκια υποσχόμενος τουλάχιστον 18 λεπτά το κιλό, τρεις μήνες μετά, και ενώ έχει τους παραγωγούς απλήρωτους, έρχεται και τους λέει ή δέχεστε χαμηλότερη τιμή ή αλλιώς ελάτε και πάρτε το προϊόν σας πίσω
Και πώς να μην υπάρχει αυτή η αναίδεια από τους γυρολόγους, όταν η ίδια η Πολιτεία καθυστερεί για χρόνια την εξόφληση των Σχεδίων Βελτίωσης ή αφήνει απλήρωτους για καιρό τους αγρότες που είναι στον… έλεγχο του ΟΣΔΕ
Κι όλα αυτά, χωρίς να υπάρχει στοιχειώδης νομική κάλυψη ή καθοδήγηση από κάποια συνδικαλιστική οργάνωση που να αφουγκράζεται τις ανάγκες των επαγγελματιών του αγροτικού χώρου, να αντιλαμβάνεται τις αγωνίες του κόσμου και να παρεμβαίνει, χωρίς πολλές κουβέντες, στις αρμόδιες αρχές, για την επίλυση αυτών των προβλημάτων
Δεν ξέρω πως θα τη λένε, δεν ξέρω ποιοι θα την εκπροσωπούν, όμως μια συνδικαλιστική οργάνωση με ευήκοον ους και γνήσια λαϊκή φωνή, θα μπορούσε να διορθώσει κάποια από τα λάθη και τις παραλείψεις της δημόσιας διοίκησης, θα μπορούσε να διευκολύνει τις εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες στη λήψη των ορθών αποφάσεων, θα μπορούσε να επεξεργάζεται σχέδιο και στρατηγική για την ανάπτυξη της ελληνικής γεωργίας
Σας τα λέω όλα αυτά, γιατί, κάτι έχει πάρει το αυτί μου τις τελευταίες ημέρες και έχω την εντύπωση πως η κινητικότητα που έχει αναπτυχθεί, έστω και με αφορμή την εφαρμογή του νέου νόμου 4015/2011 για τους συνεταιρισμούς και τις αγροτικές συνδικαλιστικές οργανώσεις, έχει φέρει πιο κοντά τα «κομμάτια του πάζλ» που συνθέτουν σήμερα το σκόρπιο αγροτικό συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας και δημιουργούνται σιγά - σιγά κάποιες προϋποθέσεις για την αναζήτηση ενιαίας έκφρασης και συντονισμένης δράσης!
ο μπλοκατζής
