του Javier Blas*
Τα κράτη της ερήµου εξάγουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο και εισάγουν σιτάρι και ρύζι. Ωστόσο, υπάρχουν µερικά προϊόντα που παράγονται στον Κόλπο και είναι ζωτικής σηµασίας για την παγκόσµια παραγωγή τροφίµων: τα αζωτούχα λιπάσµατα, όπω ουρία και αµµωνία και το αέριο που χρησιµοποιείται για την παραγωγή τους. Ο πόλεµος στο Ιράν και ο αποκλεισµός των Στενών του Ορµούζ έχουν σηµάνει συναγερµό για ένα νέο κύµα παγκόσµιου πληθωρισµού στα τρόφιµα, σαν αυτό που ακολούθησε την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Η τιµή του πετρελαίου έχει εκτοξευθεί, αλλά τα άφθονα αποθέµατα τροφίµων παγκοσµίως συγκρατούν τις τιµές των εµπορευµάτων.
Ωστόσο, οι «Κασσάνδρες» του κλάδου των τροφίµων υποστηρίζουν ότι το πρόβληµα σήµερα δεν είναι το κόστος των τροφίµων, αλλά ο αντίκτυπος της ραγδαίας ανόδου των τιµών των λιπασµάτων στις µελλοντικές σοδειές. Τα αζωτούχα λιπάσµατα του Κόλπου δεν µπορούν να φτάσουν στην παγκόσµια αγορά µέσω του Ορµούζ. Ταυτόχρονα, η έλλειψη φυσικού αερίου αναγκάζει τα εργοστάσια λιπασµάτων της Ασίας να περιορίσουν την παραγωγή τους. Οι τιµές της ουρίας στις ΗΠΑ σηµειώνουν αύξηση περίπου 60% από τα προπολεµικά επίπεδα.[…].
Οι απαισιόδοξοι προειδοποιούν ότι χωρίς λιπάσµατα, η αγροτική παραγωγή θα καταρρεύσει, προκαλώντας έλλειψη τροφίµων µέχρι την επόµενη συγκοµιδή. Ωστόσο, είναι απίθανο οι αγρότες να διακόψουν αµέσως τη χρήση τους - η µείωση θα γίνει σταδιακά.[…]. Ευτυχώς σήµερα, οι αναπτυσσόµενες χώρες έχουν ενισχύσει τον αγροτικό τους τοµέα, δηµιουργώντας δίχτυα ασφαλείας προς αντιστάθµιση του αυξανόµενου κόστους παραγωγής. […].
Κατά τη διάρκεια της κρίσης των τροφίµων του 2007-2008, τα παγκόσµια αποθέµατα σιταριού βρεθήκαν στο χαµηλότερο επίπεδο των τελευταίων 26 ετών, περίπου στα 129 εκατ. τόνους. Τώρα βρίσκονται κοντά στο υψηλό, στα 280 εκατ. τόνους. Το ίδιο ισχύει και για το ρύζι, όπου τα αποθέµατα ανέρχονταν σε µόλις 75 εκατ. τόνους το 2007-2008 και σήµερα στα 190 εκατ. τόνους. […]. Εάν οι ΗΠΑ δεν βρουν µια διέξοδο από αυτόν τον πόλεµο, το κόστος της ενέργειας και των λιπασµάτων ενδέχεται να αυξηθεί σε σηµείο που η γεωργική βιοµηχανία να καταρρεύσει. ∆εν έχουµε φτάσει ακόµα σε αυτό το σηµείο.
*Αρθρογράφου Bloomberg
